Yna, en York, ik tik hier in wat me bezighoudt net zoals jullie.
Yna jouw gedichtjes, York, jouw mooie creaties en wat ik nog veel meer met je delen mocht...Mooi toch!
******************
Onze Poes
De struise kater van mijn verre achterburen waagde weer eens zijn kans.
Het liep uit op gegrol en gekrijs van onze Poes.
Hij wil wat, zij niet!
Zij lag op haar rug, haar vier klauwtjes gereed ter verdediging.
Ik kwam tussenbeide en gek toch, toen ik hem wegjoeg spurtte zij hem achterna alsof ze plots overmoedig was terwijl ze dat helemaal niet is want haar jeugdtrauma's blijven ingebakken. Daar helpt geen goedemoederen meer aan.
Als de bel hier gaat stuift ze weg, wie er ook aanbelt maakt voor haar
geen verschil. DE BEL! Daar zijn ze weer, die met hun honden...
Whisky is intussen een herinnering maar dat kan je aan die kat niet uitleggen
en dus zal ze zolang ze hier onderkomen vindt vluchten tot alles weer zijn normale gang gaat of wij een nieuwe bel aanschaffen, iets waarover we al eens dachten want ergens in je achterhoofd zitten de herinneringen van de proeven met dieren...de hond van Pavlov...
Ach ja, het is maar een kat en toch....
Een knuffelkat is ze zeker niet, soms wel eens en dan enkel en alleen als het haar iets oplevert.
Ze is een échte vrijbuitster. Liever vrij buiten maar...
Geen pilletje slikt ze, hoe goed ook vermengd met haar lievelingseten, geen antivlooienmiddel hielp meer en in het voorjaar gingen we ten einde raad. met haar naar de dierenarts.
Het is maar vijf minuten rijden met de auto en ze krijste vervaarlijk, angstig.
Gedwee dat ze daar was!
"Wat een lieve poes" zei de arts.
Ze liet zich alles welgevallen. Kreeg haar spuitjes zonder een miauw
en hij deed ons voor hoe we het moesten doen met dat pilletje...
Kopje naar achter, pilletje slikken, gaat als vanzelf, haartjes in het nekje
openstrijken en het flaconnetje uitknijpen, zie je wel, het werkt als een fluitje van een cent!
Hier werkt dat dus niet!
Voor je het weet glipt ze onder je handen uit.
Ze vlijt zich niet klein en ineengedoken op tafel zoals bij de dierenarts ,integendeel, ze gaat in het verweer en dan mag je je verwachten aan scherpe klauwtjes, gegrol en gekrijs alsof ze in doodsangst is...
En ja, ze heeft me weer me weer getrakteerd op een flinke jaap.
Stomme Poes!
En dan zie ik vanavond weer eens :"Beroepen zonder grenzen. Toevallig "Dierenartsen...Eerder andere beroepen.
Ik ben verknocht aan dat programmat, het doet me nadenken over alles waarvan ik dacht dat hier niets ok is.
Het is nergens ok maar hier toch nog méér dan elders, ondanks alles...........
Janina
Laatst gewijzigd door Janina op 02 dec 2014, 21:59, 1 keer totaal gewijzigd.
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)