Het einde van het geld

Wil. schreef:Mijn mening over dit ganse concept is de volgende:
[...]

En mijn mening is de volgende:
Als mijn kat een koe was, kon ik ze melken onder de stoof.

Wil. schreef:Waarom we hiervoor meer dan 50 blz. hebben nodig gehad, is me nog steeds een raadsel.

Da's wel een understatement, Wil. YYZ probeert dit al minstens vijf jaar te verkopen langs verschillende fora.
Onder minstens tien verschillende nicknames dan.

Vesselin schreef:Hörmann is oké. Dit artikel is ouwe koek van vier jaar geleden. Hij is vandaag de dag zeer actief als lesgever, lezinggever en auteur. Zij ideeën gaan over de wereldwijde economie en de rol die ons huidig geldsysteem daarbij speelt.
Het heeft niets, maar dan ook niets te maken met antisemitisme, of bekrompen Oostenrijkse politieke tegenstellingen.

Dan zou ik zeggen, als je zeker bent, en je voelt er voor: vlieg er in.
De boodschap ben ik reeds op vele plaatsen op internet tegengekomen, in alle talen. Als je wil zal ik wel eens terug links zoeken.
De site van Hörmann zelf heb je al bezocht, onderstel ik. Veel info.
Succes.

cappa schreef:En mijn mening is de volgende: Als mijn kat een koe was, kon ik ze melken onder de stoof. Da's wel een understatement, Wil. YYZ probeert dit al minstens vijf jaar te verkopen langs verschillende fora. Onder minstens tien verschillende nicknames dan.

Moesten we iets verkopen dan hadden we daar wel geld voor gevraagd, antwoorden en kennis zijn altijd gratis, nog niet zo lang geleden wist men hetzelfde immers ook al. Al eens over nagedacht in feite?

Hoge schuldenniveaus en kwijtscheldingsprogramma’s zijn van alle tijden. Zo’n 2000 jaar voor aanvang van onze jaartelling – ten tijde van de Egyptische farao’s en het koninkrijk van Mesopotamië – speelde dit ook al. Bekend is bijvoorbeeld de code van Hammurabi, koning van Babel, daterend uit 1762 voor Christus. In deze code is vastgelegd dat onder bepaalde omstandigheden schulden worden kwijtgescholden. Destijds waren de kwijtscheldingen functioneel om de stabiliteit van de leefgemeen­schap te continueren. Heersers wilden de sociale cohesie behouden door te voor­komen dat mensen te veel schulden of eigendommen hadden. Vandaag de dag kan schuldannulering een pragmatisch onderdeel zijn van een monetaire reset.

http://www.economie-macht-maatschappij. ... bilee.html

Ik vraag me af hoe lang het nog gaat duren dat genoeg mensen eindelijk inzien, dat het systeem van de exponentieel aangroeiende samengestelde rente een misdadig systeem is! Het is uitgevonden door bankiers met als enige bedoeling: de mensen te manipuleren en rijk te worden zonder er iets voor te doen. Het is gesanctioneerd door de wetgevende macht. Het is dus geen 'natuurwet' of zo, of een logisch gevolg van het geldverkeer, maar puur machtsmisbruik.
Het verschilt ook niet van de manier waarop de machthebbers oorlog ontketenen. Hoe dikwijls is in de loop van de geschiedenis niet gezegd: "Neem het zwaard, later: neem het geweer, het kanon, de bom (de waterstofbom?!) en ga elkaar massaal afslachten"?
Wat is er mis met ons mensen? Zijn wij van nature masochisten en sadisten?
De eindeloze rij financiële crisissen en hun gewelddadige 'oplossingen': oorlogen, maar ook: de totaal ongelijke verdeling van levensnoodzakelijke goederen, de schrijnende tegenstelling tussen arm en rijk als gevolg van gewetenloze uitbuiting, passen allemaal perfect in een financieel systeem, waarin een 'elite' de rest van de mensheid uitbuit met onzinnige instellingen, zoals de samengestelde rente.
Genoeg mensen moeten zich ernstig afvragen of we nog verder op een absurde manier willen lijden, of dat we nu eindelijk eens gaan kiezen voor het enige rationele, logische dat werkt: samenwerken!

Het systeem heeft ons in haar greep, door het delen van kennis en informatie zou je kunnen verwachten dat politiek oor heeft naar haar bevolking, dit gebeurt niet. En sterker, ook de bevolking blijkt muurvast te zitten, wat rest zijn allerhande rationaliseringen om dit sociale drama te verklaren.

Uiteindelijk is het als zeggen dat er geen probleem is maar van dit 'geen probleem' wel een probleem maken, het is bijna zo onwaarschijnlijk dat je het amper kan geloven dat het zo is, toch gebeurt het anno 2014 vlak onder onze neus. En we stonden erbij en keken ernaar, verstomd en verbaasd, de impasse en verlamming compleet.

(1) element van omgekeerde effectiviteit

Iemand in de wereld is op het idee gekomen om een monopoly op geldcreatie te nemen, hierdoor ontstaat een schuldeconomie met bijhorende rente. Misschien is dat met goede reden gebeurt maar als we vandaag naar de wereld kijken, een nachtmerrie. De wereld loopt gebukt onder de schulden en mensen zijn daar de dupe van, dit mist duidelijk z'n doel. Dit is het element van de omgekeerde effectiviteit.

(2) element van systeemovermacht

Het systeem is (wettelijk) geconfigureerd zoals hierboven aangegeven maar we laten het systeem zoals het is. We proberen vanalles binnen deze systeemconfiguratie maar het lukt maar niet om tot een doorbraak te komen, de ene beslissing staat in conflict met een andere en/of wekt altijd onvrede naargelang de positie van betrokken partijen. Het systeem heeft ahw de mensheid overgenomen en we lijken onmachtig om er iets aan te doen, de bevolking de dupe. Dit is het element van systeemovermacht.

(3) element van utopische gespletenheid

Mensen hebben een doel in het leven, ze willen het leven aangenaam en in welzijn ervaren, een soort van ideaal dat we allen - op een of andere manier - nastreven. Echter, een enkeling - wellicht vanuit dezelfde drijfveer - heeft het systeem gemanipuleerd waardoor onze gemeenschappelijke dromen aan diggelen worden geslagen. Het systeem maakt dat we tegen elkaar strijden met 'survival of the fittest' hoog in het vaandel, we ageren als ratten in de val waardoor ieder op zich een strategie bedenkt om zich te bevrijden uit deze hachelijke positie, niet onbegrijpelijk op zich. Het gevolg veel slachtoffers en individualisme ten top, in een poging om de verworven positie te handhaven worden alle machtsmiddelen ingezet waardoor het dogmatisme steeds transparanter wordt, niet andersom.

Onze collectieve droom ontgaat ons, net zoals co-creatieve samenwerking tot utopie verheven wordt, het is immers ondenkbaar geworden dat zoiets ooit tot de mogelijkheden behoort. We beschouwen dit als 'niet des mensen', een verstarde aanname die leidt tot een auto-immuun ziekte. Elk waarachtig sociale innovatie wordt door een meerderheid vanuit dit perspectief bekeken, de impasse compleet. Het gemis aan speelsheid en vrijdenkerschap laat vervolgens niet toe om tot een vreedzaam doorbraakscenario te komen, het evidente wordt verdonkeremaand en op verschillende manieren tegengewerkt zonder besef dat dit gelegen is in het dogmatisme waaraan men onderhevig is. Dit is het element van utopische gespletenheid, iedereen wil hetzelfde maar dat is onmogelijk, zeggen we.

(4) element van samenhangende kennis

En dan komt het, er is kennis en informatie genoeg om ons te bevrijden uit deze hachelijke positie. Door het gemis aan kennis en de alternatieven die beschikbaar zijn, blijven we onwetend over onze mogelijkheden. In de eerste plaats hebben we dan aandacht en ontvankelijkheid nodig om al het bovenstaande beter te begrijpen, in het andere geval blijven we de nachtmerrie cultiveren. Kennisdeling, onderwijs en volwassen dialoog is dan het antwoord om tot een doorbraak te komen, dat is het element van samengestelde kennis.

Et pour les autres

Ik heb Hörmanns site eens goed doorlezen. Tot mijn verbazing staan alle kritieken, die in de kranten over hem geschreven zijn sinds 2010, er gewoon open en bloot op. Je kunt me dus nergens meer mee verbazen.
Zijn boek "Das Ende des Geldes" is dan ook o.a. een antwoord op die kritieken, die soms van het laagste tabloid niveau zijn.
Vrienden... dat wordt dan toch vertalen geblazen. Hij kan mijn stijl natuurlijk nog altijd ondermaats vinden... maare... in alle bescheidenheid... dat is waarschijnlijk één kans op een miljoen!

Vesselin schreef:Ik heb Hörmanns site eens goed doorlezen. Tot mijn verbazing staan alle kritieken, die in de kranten over hem geschreven zijn sinds 2010, er gewoon open en bloot op. Je kunt me dus nergens meer mee verbazen. Zijn boek "Das Ende des Geldes" is dan ook o.a. een antwoord op die kritieken, die soms van het laagste tabloid niveau zijn.
Vrienden... dat wordt dan toch vertalen geblazen. Hij kan mijn stijl natuurlijk nog altijd ondermaats vinden... maare... in alle bescheidenheid... dat is waarschijnlijk één kans op een miljoen!

En hebben die criticasters nog iets geantwoord op zijn antwoord? Het is een zeer herkenbaar fenomeen nochtans, alsof een aantal zijn ingehuurd om elke vorm van waarachtige progressie de kop in te drukken. Eén kans op een miljoen zeg je, het gaat simpelweg over miljoenen mensen die nu allerhande besparingen worden opgelegd die volstrekt onnodig zijn. Blijf maar vertalen Vesselin.

Wil. schreef:1. Er komt de eerste 500 of 600 jaar nog geen 'wereldregering' of geen instantie die alle landen zal verenigen onder dezelfde munt.
2. Indien deze instantie er is en ze alle burgers achter de wereldvlag kan doen stappen, dan is de psychologische transformatie een onmogelijke opdracht. Je kunt een grote veelheid van de bevolking - wellicht zelfs de meerderheid - nooit op één lijn krijgen wanneer het een financieel-economisch concept betreft.

Niet zo pessimistisch Wil.! Zelfs in de negentiende eeuw wist men al waar het schoentje wringt!

Woyzeck (door Georg Büchner 1813-1837)

(Des avonds: gezellig in het café.)

ERSTER HANDSWERKSBURSCH: (singt)
"Ich hab' ein Hemdlein an, das ist nicht mein;
meine Seele stinkt nach Branndewein -"

ZWEITER HANDWERKSBURSCH:
Bruder, soll ich dir aus Freundschaft einLoch in die Natur machen? Vorwärts! Ich will ein Loch in die Natur maehen! Ich bin auch ein Kerl, du weißt - ich will ihm alle Flöh am Leib totschlagen.

ERSTER HANDWERKSBURSCH:
Meine Seele, meine unsterbliche Seele stinkt nach Branndewein! - Selbst das Geld geht in Verwesung über! Vergißmeinnicht, wie ist diese Welt so schön! Bruder, ich muß ein Regenfaß voll greinen vor Wehmut. Ich wollt', unsre Nasen wären zwei Bouteillen, und wir könnten sie uns einander in den Hals gießen.

[...]: Andere gesprekken.

ERSTER HANDWERKSBURSCH [predigt auf dem Tisch]:
Jedoch, wenn ein Wandrer, der gelehnt steht an dem Strom der Zeit oder aber sich die göttliche Weisheit beantwortet und sich anredet: Warum ist der Mensch? Warum ist der Mensch? - Aber wahrlich, ich sage euch: Von was hätte der Landmann, der Weißbinder, der Schuster, der Arzt leben sollen, wenn Gott den Menschen nicht geschaffen hätte? Von was hätte der Schneider leben sollen, wenn er dem Menschen nicht die Empfindung der Scham eingepflanzt hätte, von was der Soldat, wenn er ihm nicht mit dem Bedürfnis sich totzuschlagen ausgerüstet hätte? Darum zweifelt nicht - ja, ja, es ist lieblich und fein, aber alles Irdische ist übel, selbst das Geld geht in Verwesung über. Zum Beschluß, meine geliebten Zuhörer, laßt uns noch übers Kreuz pissen, damit ein Jud stirbt!

EERSTE AMBACHTSGEZEL: (zingt)
"Ik heb een hemdje aan , dat is niet van mij;
mijn ziel stinkt naar brandewijn -"

TWEEDE AMBACHTSGEZEL:
Broeder, zal ik je uit vriendschap een gat in de natuur maken? Voorwaarts! Ik wil een gat in de natuur maken! Ik ben ook een kerel, weet je - ik zal alle vlooien op je lijf doodslaan.

EERSTE AMBACHTSGEZEL:
Mijn ziel, mijn onsterfelijke ziel, stinkt naar brandewijn! - Zelfs het geld vergaat in ontbinding!. O vergeetmijnietje, wat is deze wereld toch mooi! Broeder, ik moet een regenvat vol grienen uit weemoed. Ik wou dat onze neuzen twee flessen waren, en dat we ze elkaar in de hals konden gieten.

[...]: Andere gesprekken.

EERSTE AMBACHTSGEZEL (preekt van op de tafel):
Immers, wanneer een wandelaar, die geleund staat aan de stroom van de tijd of die, in zichzelf, aan de goddelijke wijsheid antwoord geeft en alzo redeneert: Waarom bestaat de mens? Waarom bestaat de mens? - Maar waarlijk, ik zeg jullie: van wat zou de landman, de korenbinder, de schoenmaker, de arts kunnen leven, als God de mens niet geschapen had? Van wat had de kleermaker moeten leven, als God de mensen geen schaamtegevoel ingeplant had, van wat, de soldaat, als Hij hem niet, met de behoefte zich dood te slaan, uitgerust had? Daarom: twijfel niet - ja, ja, het is lieflijk en fijn, maar al het aardse is slecht, zelfs het geld vergaat in ontbinding. Tot besluit, mijn geliefde broeders, laat ons nog eens op het kruis pissen, zodat er een Jood sterft!

Vesselin schreef:Niet zo pessimistisch Wil.! Zelfs in de negentiende eeuw wist men al waar het schoentje wringt!

Waar het schoentje wringt mag voor iedereen wel duidelijk zijn, sinds 2008 horen we niets anders meer. En zoals we nu weten is er ook geen probleem om het op te lossen, het is een kwestie van doen en morele verantwoordelijkheidszin. Verbazing en verontrusting worden gewekt wanneer beleidsbeslissingen totaal averechts stellen, wat moet/mag elk weldenkend mens hieruit concluderen?

Vesselin schreef:EERSTE AMBACHTSGEZEL:
Mijn ziel, mijn onsterfelijke ziel, stinkt naar brandewijn! - Zelfs het geld vergaat in ontbinding!. O vergeetmijnietje, wat is deze wereld toch mooi! Broeder, ik moet een regenvat vol grienen uit weemoed. Ik wou dat onze neuzen twee flessen waren, en dat we ze elkaar in de hals konden gieten.

Doet denken aan ...

In het moderne leven onderdrukken we het kind meestal, want kinderlijkheid is een belediging voor het soort ego dat we bewonderen. We geven de voorkeur aan de welopgevoede, beheerste, aangepaste en nogal uniforme mens die heeft geleerd dat hij moet passen in de doelstellingen van onze maatschappij, die grotendeels vorm hebben gekregen door ons geloof in het Kapitalisme. We definiëren rijpheid in die termen en steunen een opvoedingssysteem dat die filosofie schraagt.

Ons gebrek aan wellevendheid is grotendeels te wijten aan het onderdrukte kind dat ingaat tegen de harde eisen die door de maatschappij aan hem worden gesteld. Mensen zijn boos en gedeprimeerd om het vreugdeloze leven dat ze gedwongen worden te leiden en luchten hun frustratie door verwerpelijke manieren van asociaal gedrag, als waren ze kinderen die niet hebben geleerd wat het is om sociaal te zijn. Onze huidige maatschappelijk ‘donkere nacht’ is deels te wijten aan de onderdrukking van het kind in ons.

http://www.bol.com/nl/p/de-donkere-nach ... 002095437/

Reverse Deb System (RDS)

Het RDS betekent dat de 'schulden' worden afgeboekt naar het 'eigen vermogen' (ic reset EV3), uit hoofde van de schuldenaar is het resultaat hetzelfde en er hoeft geen bedrag doorgestort te worden. De schuldeiser kan afzonderlijk de vordering 'oplossen' door een eenvoudige journaalpost, zijnde credit 'vordering' @ debet 'sociaal duurzame kas'. Deze boekingen kunnen volledig los van elkaar gezien worden waardoor de schuldrelatie ontbonden wordt, twee willekeurige voorbeelden in onderhavige simulatie.
In dit geval heeft speler (A) geen schuld meer, toch staat voor speler (E) de vordering nog steeds open. In omgekeerde zin, speler (D) heeft geen vordering meer, de schuld van speler (B) staat nog open. Op deze manier biedt het RDS ons ongeziene mogelijkheden om het speelveld vreedzaam te herschikken, een gegeven waar we dankbaar gebruik van maken om simultaan een aantal sociaal duurzame voorwaarden voorop te stellen.

Technologische revolutie

Gezien de technologische revolutie van de 20ste eeuw wordt heel dit proces vergemakkelijkt, een volledig elektronisch monetair systeem laat immers toe deze transacties ‘bliksemsnel’ uit te voeren. Ondanks we dergelijke ingrepen ‘overnacht’ zouden kunnen uitvoeren, zal een projectmatige aanpak raadzaam zijn. Er stellen zich immers nog een aantal vragen inzake ‘rechtvaardigheid’ maar sowieso openen we een poort tot herstel en de implementatie van een waarachtig sociaal duurzame economie.

Rechtvaardigheid

Het RDS laat toe om alle schulden en vorderingen uit het wereldbeeld te laten verdwijnen zonder koopkracht- en/of kapitaalsverlies, een soort van mondiale vergevingsoefening om hierna met een ‘propere lei’ verder te gaan. Ondanks technisch mogelijk zal wellicht ons rechtvaardigheidsgevoel hier opwellen, het zou betekenen dat ‘zware schuldenaars’ evengoed vrijgepleit worden.

Besluitvorming

Hoe we hiermee omgaan zal wellicht nog heel wat debat vergen, verschillende opties zijn hier mogelijk zoals bijvoorbeeld een partiële afboeking, onder voorwaarden en/of andere regelingen die in consensus beslist kunnen worden. Het is echter geen doel op zich om naar schuldigen te zoeken dan wel onze economie zo snel mogelijk te herstellen opdat onschuldigen niet de dupe blijven van een probleem (bv overheidsschulden) dat zich in het verleden opgestapeld heeft.

Het oplossen van de financiële crisis is als idee eenvoudig. Maar wie wil het?
Het huidige financiële systeem is gebaseerd op pure oplichterij. Het is bedacht om geld te verdienen zonder er iets voor te moeten doen, mensen te manipuleren door ze in onmogelijke schulden te storten, zodat ze eindeloos moeten zwoegen om die terug te betalen; het verdelen van goederen en dienstverlenigen te sturen in het voordeel van de geldadel, met het gebruik maken van oneerlijke commerciële activiteiten. Kortom: mensen die andere mensen uitbuiten en er schaamteloos van profiteren.
Dus is de oplossing: schaf de misdadige exponentiële samengestelde rente af, zet alle activiteiten en hoeveel er mee verdiend wordt, van iedereen zonder uitzondering, op een wereldwijd internet, door iedereen controleerbaar, zodat niemand nog van iemand anders kan profiteren en zorg dat iedereen voorzien is van de elementaire levensbehoeften. Als je meer wil zul je er eerlijk voor moeten werken. Geen uitbuiting meer door oneerlijke trucs, zoals nu.

Vesselin schreef:Het oplossen van de financiële crisis is als idee eenvoudig. Maar wie wil het? Het huidige financiële systeem is gebaseerd op pure oplichterij. Het is bedacht om geld te verdienen zonder er iets voor te moeten doen, mensen te manipuleren door ze in onmogelijke schulden te storten, zodat ze eindeloos moeten zwoegen om die terug te betalen; het verdelen van goederen en dienstverlenigen te sturen in het voordeel van de geldadel, met het gebruik maken van oneerlijke commerciële activiteiten. Kortom: mensen die andere mensen uitbuiten en er schaamteloos van profiteren. Dus is de oplossing: schaf de misdadige exponentiële samengestelde rente af, zet alle activiteiten en hoeveel er mee verdiend wordt, van iedereen zonder uitzondering, op een wereldwijd internet, door iedereen controleerbaar, zodat niemand nog van iemand anders kan profiteren en zorg dat iedereen voorzien is van de elementaire levensbehoeften. Als je meer wil zul je er eerlijk voor moeten werken. Geen uitbuiting meer door oneerlijke trucs, zoals nu.

Ik vrees dat de situatie nog niet erg genoeg is Vesselin, er is een verschil tussen het relatief goed hebben en niet weten hoeveel beter het zou kunnen worden. Dat voordeel is nog in het geheel niet duidelijk. Hierover wordt nog veel te weinig bericht waardoor het contrast ook niet duidelijk kan worden. Althans, dat zou je kunnen verwachten, geen garantie om verschillende redenen.

Ik kan me voorstellen dat mensen zitten te bibberen bij hun, inderdaad in de meeste gevallen, duur verdiende geld, al dan niet verstandig belegd. Het is maar al te begrijpelijk dat ze dat niet willen kwijtraken (ook al kun je het niet mee nemen als je de planeet verlaat). Maar je moet toch eerlijk de waarheid onder ogen zien? Dat geld is verdiend binnen een oneerlijk systeem. Een groot deel van de mensheid leeft in armoedige omstandigheden, moet aan een hongerloon werken en wordt genadeloos (of juister: laat zich genadeloos) uitbuiten. En dat maakt het mogelijk dat velen het hier in het Westen relatief goed hebben. Je kan zeggen: "Daar is nu eenmaal niets aan te doen. De mens zit zo in elkaar, en ik heb geluk gehad dat mijn wieg hier stond." Goed, maar er is geen enkele garantie dat het blijft duren en dat onze kleinkinderen niet in de armoede terecht komen. En als je zo blijft denken is verandering niet mogelijk en zal een ineenstorting van dit systeem, dat op egoïsme en hebzucht gebaseerd is, vroeg of laat een feit zijn. Zoals hierboven uitgelegd is er wel degelijk een alternatief. Zeggen dat de politiek verantwoordelijk is lost niets op, want we kiezen de bestuurders binnen het corrupte systeem, waar we tenslotte allemaal aan meewerken. De rationele beslissing om eindelijk eens te gaan samenwerken en te stoppen met elkaar uitbuiten is het enige dat op lange termijn kan werken.