De vondsten - doorheen twee decennia - toont aan dat er iets ernstig mis is met het idee dat dinosauriërs miljoenen jaren geleden uitstierven:
In 1993: dinosauriër-beenderbloedcellen bezorgen Mary Schweitzer kippenvel. (Dino DNA: The hunt and the hype, Science 261)
In 1997: hemoglobine, zowel als herkenbare rode bloedcellen, in T. rex been.
In 2003: bewijs van het proteïne osteocalcine1. (Identification of proteinaceous material in the bone of the dinosaur Iguanodon, Connective Tissue Research 44)
In 2005: flexibele ligamenten en bloedvaten.
In 2007: collageen2 (een belangrijk structureel proteïne in beenderen) in T. rex been.
In 2009: de fragiele proteïnen elastine3 en laminine4, en verdere bevestiging van collageen in een Hadrosaurus. (Als dinofossielen werkelijk zou oud zijn als beweerd, zou geen van deze proteïnes aanwezig kunnen zijn).
In 2012: beendercellen (osteocyten), de proteïnen actine5 en tubuline6, en DNA (!) werden gerapporteerd. (gemeten graden van ontbinding van deze proteïnen, en in het bijzonder DNA, tonen aan dat ze de veronderstelde 65 miljoen jaren sinds dino-uitsterving niet konden overleefd hebben. Dit past beter in het bijbelse tijdsframe van duizenden jaren).
In 2012: Koolstof-14 werd gerapporteerd. (Maar 14C vervalt zo snel dat als de overblijfselen 100.000 jaar oud zouden zijn, geen ervan zou kunnen gedetecteerd worden!)
Allerlei pogingen van evolutionisten om veel van deze vondsten weg te verklaren als zijnde contaminaties, of hun verslagen te versmoren over het Koolstof-14 resultaat, getuigen van een onwil om het bewijs aan te zien dat de miljoenen jaren niet stroken met de vondsten.
Een echt opengeestige waarnemer moet zich zeker afvragen Waarom ?
Van enig opengeestige waarnemers valt hier niet veel te bespeuren, gezien de belachelijke commentaren. Reageren doe ik dus niet en ga gewoon door met nog een paar interssante gegevens die de evolutietheorie voor schaak zetten.
In 1993: dinosauriër-beenderbloedcellen bezorgen Mary Schweitzer kippenvel. (Dino DNA: The hunt and the hype, Science 261)
In 1997: hemoglobine, zowel als herkenbare rode bloedcellen, in T. rex been.
In 2003: bewijs van het proteïne osteocalcine1. (Identification of proteinaceous material in the bone of the dinosaur Iguanodon, Connective Tissue Research 44)
In 2005: flexibele ligamenten en bloedvaten.
In 2007: collageen2 (een belangrijk structureel proteïne in beenderen) in T. rex been.
In 2009: de fragiele proteïnen elastine3 en laminine4, en verdere bevestiging van collageen in een Hadrosaurus. (Als dinofossielen werkelijk zou oud zijn als beweerd, zou geen van deze proteïnes aanwezig kunnen zijn).
In 2012: beendercellen (osteocyten), de proteïnen actine5 en tubuline6, en DNA (!) werden gerapporteerd. (gemeten graden van ontbinding van deze proteïnen, en in het bijzonder DNA, tonen aan dat ze de veronderstelde 65 miljoen jaren sinds dino-uitsterving niet konden overleefd hebben. Dit past beter in het bijbelse tijdsframe van duizenden jaren).
In 2012: Koolstof-14 werd gerapporteerd. (Maar 14C vervalt zo snel dat als de overblijfselen 100.000 jaar oud zouden zijn, geen ervan zou kunnen gedetecteerd worden!)
Allerlei pogingen van evolutionisten om veel van deze vondsten weg te verklaren als zijnde contaminaties, of hun verslagen te versmoren over het Koolstof-14 resultaat, getuigen van een onwil om het bewijs aan te zien dat de miljoenen jaren niet stroken met de vondsten.
Van enig opengeestige waarnemers valt hier niet veel te bespeuren, gezien de belachelijke commentaren. Reageren doe ik dus niet en ga gewoon door met nog een paar interssante gegevens die de evolutietheorie voor schaak zetten.
Spijts de keiharde bewijzen in allerlei musea wereldwijd,