Vesselin schreef:De volgende vragen, die Hörmann stelt, kunnen veel duidelijk maken:
1)Hoe komt het dat de Staat zich in de schulden steekt bij de privaatbanken, terwijl hij, in waarheid, zelf over het monopolie van de geldschepping - dat hij aan de centrale- en handelsbanken gedelegeerd heeft - beschikt?
De staat heeft meestal 2 opties: ofwel drukt hij zelf geld bij. Dat kan. Zimbabwe heeft het nog eens voorgedaan aan het begin van deze eeuw. Resultaat: men vertrouwt dat geld niet meer. Het wordt dan zelfs goedkoper om papieren geld te gebruiken ipv wc-papier.

Tweede optie: geld gaan lenen bij degenen die het bezitten: banken en prive-personen.
2)Hoe komt het dat de Staat zich, hoe dan ook (überhaupt) in de schulden steekt?
Dat is het gevolg van de (zwakke) menselijke natuur. Geef mij jouw portefeuille om te gaan winkelen en ik koop hoogstwaarschijnlijk heel wat meer dan wanneer ik mijn eigen portefeuille moet gebruiken.
De vertegenwoordigers van de staat vinden altijd wel een goede reden om meer uit te geven dan men ontvangt. Er zijn immers altijd wel hoge noden die moeten gelenigd worden. Bijgevolg geeft men uit wat men niet heeft. De kiezers zullen er mij dankbaar voor zijn en me herverkiezen. Goed voor 'de mensen' en goed voor mezelf.
3)Waarom betaalt de Staat voor zijn schulden ook nog eens rente?
Omdat ik anders mijn geld zelf wel zal gebruiken zodat het iets opbrengt.
Op grond van de "Staatsschuld", behaalt de financiële sector grote winsten uit het niets.
De verzekeringssector bepleit een daling van het gegarandeerd rendement op pensioenfondsen. Ze beweren dat ze geen 3,75% kunnen blijven behalen.
Ofwel liegt die sector, ofwel zijn die 'grote winsten' niet zo heel groot.