Nu dankzij madam Turteltaks en co de energiefactuur een tweede belastingbrief is geworden, is het voor mij ook een dringende noodzaak geworden om als een havik te waken over de knopjes en schakelaars. Ik ben de laatste tijd ook een beetje vergeetachtig geworden (ja, dat hou je niet tegen), dus loop ik continu lichtknopjes aan- en uit te zetten. Ik heb alle elektrische apparaten die iets met elkaar te maken hebben en dicht bijeen staan, bv. de tv, digibox, dvdspeler, computer, printer, monitor en scanner, allemaal aan één enorm grote stekkerbalk aangeschakeld. Daar zit één knopje aan, dat een ledje bevat. Als ik ophou met werken, dan gaat dat hele gedoe in één keer poef! helemaal uit, en aan het lichtje kan ik zien dat er niks meer brandt. Dat heb ik met andere systemen- de stereoketen en de boxen en de platendraaier- eveneens. Alles aan één zo'n grote schakelbalk, en in één keer alles uit.
Als je wil zeker zijn dat alles vanzélf op een bepaald uur uitgaat, en elke dag weer op een vast uur weer zichzelf aanschakelt, dan kun je tussen die schakelbalk en het stopcontact nog een timer stoppen. Die heb ik op de waterverwarmer zitten: omdat ik een dag-nachttarief heb, laat ik die alleen opwarmen tijdens de nachturen. S'ochtends zet hij zichzelf uit, en s'avonds weer aan. Dat kun je dus ook bij zo'n schakelbalk: als de eigenaar van de apparaten dan tóch vergeet om het ene knopje uit te doen, dan gaat het vanzelf wel uit dankzij die timer. Die zet je in op de gewenste uren, en die doet dat dagin-daguit elke dag trouw opnieuw.
Om niet te vergeten lichten in kamers uit te doen als ik ze verlaat, heb ik een ritueel opgebouwd: mijn atelier is helemaal op de zolder, mijn keuken is helemaal op de begane grond. Van de voordeur tot de zolder moet ik de hele toch naar boven of naar beneden klik-aan-klik-uit-klik-aan-klik-uit doen, om niet tegen de muren te lopen. Als je dat maar vaak genoeg precies opzelfde manier doet, wordt het een automatisme. Als ik niet honderd percent zeker ben of ik alles wel uit heb, loop ik gewoon weer naar beneden en naar boven. Nooit te lui zijn om trappen te doen, dat is bovendien gezond voor je bloedsomloop.
Een avondlijke "ronde" in je hele huis is ook goed, en dat moet je ook tot een ritueel maken. De voordeur op slot? het gas beneden af? licht uit? andere kamer. Gasfornuis uit? licht uit? naar boven. Licht in het eerste deel van de trapkoker uit? nog een trap hoger. Daarboven het gas uit? alle lichtjes en apparaten uit? Naar beneden. Tot je in de badkamer belandt, en als je klaar bent in je slaapkamer, en tenslotte het laatste van allemaal: je nachtlichtje. Als je je nachtlichtje uitschakelt, weet je dat al de rest ook uit is.
Dat gaat niet van de eerste keer. Zeker als je net verhuisd bent, ben je helemaal gedesoriënteerd en moet je je rituelen helemaal opnieuw "componeren". Daar is het spreekwoord "een oude boom mag je niet verplanten" door gekomen, denk ik, om aan te duiden dat je oude mensen niet mag doen verhuizen. Omdat ze vergeetachtig zijn, en dat in een vreemd huis opeens weer heel erg opvalt.
Ik ben in mijn leven van mijn kindertijd tot nu wel al 20 keer verhuisd, dus ik hoop maar dat de vorige keer de allerlaatste keer is.
Voor meer technologischer hulpmiddeltjes zul je bij een specialist in de gerontologische ergonomie en technologie terecht moeten. Als dat bestaat, tenminste.
