Toch ook even tijd voor een vrolijker noot...
Poes nog altijd onschuldig tot schuld bewezen wordt.
Vorige winter kocht ik grijsgrauwe voetwarmers, berensokken, met twee pomponnetjes, links en rechts.
Poes vond het- het van het-de verrassingsaanvallen bleven komen tot ze besefte dat het ook niet je dat was.
Muizen, spinnen en vlinders waren interessanter dan de a's en auws als ze weer eens mijn voetwarmers verwarde met een muis of weet ik wat want die scherpe klauwtjes prikten door de sokken heen.
Die twee grijze voetenmofjes lagen naast mijn zetel want het herfst al een beetje en dan komen ze van pas.
Ik ben een kouwkleum geworden, daar had ik eerder geen last van, nu wel.
(Het is wetenschappelijk bewezen dat vrouwen eerder last hebben van kou maar daar wil ik het nu niet over hebben.)
En dan vanavond doe ik die mofjes aan mijn voeten, ik wandel even door de living en vind dat er iets niet goed zit.
Er zit wat in! Wat weet ik niet! Misschien zo een pomponnetje dat binnenste buiten gekeerd was.
Terug in de zetel controleer ik die slof, steek mijn hand erin, voel een kleine prik en meteen glipt er iets over mijn schoot weg in de living. Ik schrik en krijs.
Mijn man zei achteraf:"Dat had ik wel willen vastleggen voor onze kleinkinderen en moet je de buren niet even laten weten waar het om ging?"
Ik vind van niet.
Het was een spitsmuisje. Hoe het in mijn voetmofje belandde weet ik niet.
Ik ben helemaal niet bang van muisjes maar zeg nu zelf, daar verwacht je je niet aan.
We hebben het gevangen en weer buiten gezet.Van pure angst heeft dat beestje gepoept op mijn tenen en in die voetmoffen. Even wassen en dat was dat.
Poes, heb jij dat beestje binnengebracht? Ik weet het zeker want spitsmuisjes houden niet van huizen, ze houden van slakken en wormen
en jij bent niet alleen een killerkat voor hen, jij gijzelde ze maar je bent onschuldig omdat je niet beter weet en niet anders kan...
Poes nog altijd onschuldig tot schuld bewezen wordt.
Vorige winter kocht ik grijsgrauwe voetwarmers, berensokken, met twee pomponnetjes, links en rechts.
Poes vond het- het van het-de verrassingsaanvallen bleven komen tot ze besefte dat het ook niet je dat was.
Muizen, spinnen en vlinders waren interessanter dan de a's en auws als ze weer eens mijn voetwarmers verwarde met een muis of weet ik wat want die scherpe klauwtjes prikten door de sokken heen.
Die twee grijze voetenmofjes lagen naast mijn zetel want het herfst al een beetje en dan komen ze van pas.
Ik ben een kouwkleum geworden, daar had ik eerder geen last van, nu wel.
(Het is wetenschappelijk bewezen dat vrouwen eerder last hebben van kou maar daar wil ik het nu niet over hebben.)
En dan vanavond doe ik die mofjes aan mijn voeten, ik wandel even door de living en vind dat er iets niet goed zit.
Er zit wat in! Wat weet ik niet! Misschien zo een pomponnetje dat binnenste buiten gekeerd was.
Terug in de zetel controleer ik die slof, steek mijn hand erin, voel een kleine prik en meteen glipt er iets over mijn schoot weg in de living. Ik schrik en krijs.
Mijn man zei achteraf:"Dat had ik wel willen vastleggen voor onze kleinkinderen en moet je de buren niet even laten weten waar het om ging?"
Ik vind van niet.
Het was een spitsmuisje. Hoe het in mijn voetmofje belandde weet ik niet.
Ik ben helemaal niet bang van muisjes maar zeg nu zelf, daar verwacht je je niet aan.
We hebben het gevangen en weer buiten gezet.Van pure angst heeft dat beestje gepoept op mijn tenen en in die voetmoffen. Even wassen en dat was dat.
Poes, heb jij dat beestje binnengebracht? Ik weet het zeker want spitsmuisjes houden niet van huizen, ze houden van slakken en wormen
en jij bent niet alleen een killerkat voor hen, jij gijzelde ze maar je bent onschuldig omdat je niet beter weet en niet anders kan...
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)












