Is de Bijbel een mythe ( deel 2)

Oh, my God
God verdo....
God zij dank

Het woord en/of begrip GOD is allang een vlag geworden, die vele ladingen dekt.
De enen verschuilen zich erachter, de anderen beroepen er zich op en nog anderen vullen de kassa met wat het kuddegevoel bij nalopers teweeg brengt.
Tegelijk is het een zoethoudertje zoals Sinterklaas voor onze allerkleinsten en/of één of andere toverfee.
En de vrees voor onheil en/of de angst voor de dood, wordt ook handig uitgebuit als lokmiddel om de rangen volgelingen aan te blijven dikken.

Zelfs seniorennet ontsnapt er niet aan.
En naast porno en reclame verzuipt het internet onder propaganda voor religie, die op haar beurt aan de basis ligt van een immer aanzwellende reeks wereldwijde en bloedige conflicten.

Reden genoeg om heel die leugenachtige koehandel rond een fictief wezen resoluut af te voeren en te verbieden.
Maar zelfs daar spinnen de sluwe oplichters dan garen van.

Het ligt in de lijn van een verbod op drugs-handel en -gebruik.
De behoefte zich te benevelen en voor anderen de verleiding om er grof geld aan te verdienen, is sterker dan het gezond verstand.
Godsdienst is en blijft dan ook
"opium voor het volk" (einde citaat)

sw

Militante "gelovigen" zijn net als militante athéisten alla Dawkins, mensen die, elk vanuit hun eigen gelijk, anderen willen "be(ij)schaven. Religie en het ontkennen ervan zijn echter drijfkrachten die door hun grote impact op de bewuste mens, niet door argumenteren kunnen worden ontwapend. Voor mij zijn beide categoriën echter even "gelovig"; de enen verwachten een leven na de dood geschonken door een god, de anderen geloven in de onomkeerbare eindigheid van dit leven en in het niet-bestaan van een god. Zolang er geen dode Napoleon hier eens mag weerkomen om het ons uit te leggen, zo lang zal de twijfel en dus het geloof aan beide zijden van de religie, zijn mythische karakter behouden. Net als voor alcohol en andere verslavingen is de ene meer gevoelig voor religie dan de andere.
Zou de wetenschap morgen het middel vinden om de dood uit te schakelen, zou "het geloof" in één klap verdwijnen. Enkel wederzijds geweld zou dan nog de regel zijn en de enige doodsoorzaak. Het geloof in god kan een zingever zijn, het geloven in zijn niet-bestaan kan dat evenzeer. Is er een god, ik weet het niet maar ik heb er heel grote twijfels over, alles wijst er immers op dat onze aanwezigheid in de kosmos totaal zinloos is en bovendien hoogstwaarschijnlijk een zeer tijdelijk fenomeen in de geschiedenis van het heelal.

Silver Wolf schreef: Het woord en/of begrip GOD is allang een vlag geworden, die vele ladingen dekt.
De enen verschuilen zich erachter, de anderen beroepen er zich op en nog anderen vullen de kassa met wat het kuddegevoel bij nalopers teweeg brengt.

Van commerce gesproken:
http://www.demorgen.be/buitenland/heili ... -b9768dfb/

Vaticaan steekt donaties in eigen zak
Onthullingen over witwaspraktijken en corruptie kunnen hervorming curie doen vastlopen
(Bron = De Morgen)

http://www.demorgen.be/buitenland/vatic ... -bea9e3c1/

QUOTE;
Geld voor goede doelen waarmee luxueuze appartementen worden opgesmukt, corruptie, witwaspraktijken en zelfs marktmanipulatie. Het klinkt als de basis voor een maffiaorganisatie, maar het gaat wel degelijk om het Vaticaan. Twee boeken die net zijn verschenen, schetsen een ontluisterend beeld van de Heilige Stoel.

Amen

sw

Mensen willen bedrogen worden.
Aanvaarden dat het leven eindig is en dat dát, wat je als jouw unieke identiteit beschouwt, bij het sterven spoorloos verdwijnt, is iets wat heel veel mensen simpelweg niet kúnnen aanvaarden.

Zonder zelfbedrog zou dit beperkte en vaak zinledige leven ,gewoon onuitstaanbaar zijn. Steeds minder mensen geloven wat de Kerk hen voorhoudt, een heropstanding en een eeuwig tweede, beter, leven. Het grote aantal zelfdodingen is daar misschien een gevolg van,

Men kan leren; praten, lezen en schrijven.
Maar ieder mens kan
kijken of zien
horen of luisteren
tasten of voelen
ruiken of geuren ontwaren

Zoals men een voorgeprogrammeerde PC heeft
maar daar dan zelf iets mee moet en/of kan doen.

Zin geven aan dit leven, moet men zich niet voorgekauwd laten aanpraten.
Men moet zelf genoegen putten uit wat men graag doet om de dagen mee te vullen.

En... hoe eindig een bestaan ook mag zijn.
Liefde geeft men door aan de volgende generatie(s)

sw

Silver Wolf schreef: Men kan leren; praten, lezen en schrijven.
Maar ieder mens kan
kijken of zien
horen of luisteren
tasten of voelen
ruiken of geuren ontwaren

Zoals men een voorgeprogrammeerde PC heeft
maar daar dan zelf iets mee moet en/of kan doen.

Zin geven aan dit leven, moet men zich niet voorgekauwd laten aanpraten.
Men moet zelf genoegen putten uit wat men graag doet om de dagen mee te vullen.

En... hoe eindig een bestaan ook mag zijn.
Liefde geeft men door aan de volgende generatie(s)

sw

Misschien is 'genoegen putten" ofte epicurisme, dan wel de zin van ons aardse bestaan ? Gelukkig heeft de evolutie ook grenzen ingebouwd bij wat een mens of dier als genot kan ervaren; zelfs op dat gebied geldt immers de wet van het grensnut.

De mens streeft naar...GELUK.
Maar dat blijkt een nimmer eindigende zoektocht.
Wanneer eenmaal een bepaald doel is bereikt kijkt men weer wat verder.

Daarom lijkt deze regel een goede richtlijn.
- De kunst van het leven is niet het verlangen naar wat niet kan zijn.
- Maar de grote levenskunst is het beste te maken van wat jou is toebedeeld.

sw

Het moeilijkst te doorbreken gegeven in de menselijke situatie is: de verslaving van de mens aan conditioneringen, indoctrinaties en tradities.
J. Krishnamurti heeft veertig jaar lang, in zijn lezingen over heel de wereld, hier op gewezen.
Het is duidelijk dat verandering pas mogelijk is als een mens bereid is afstand te nemen van zijn zelfbeeld, in de vorm van conditionering, indoctrinatie en traditie, zodat hij deze realiteiten kritisch kan bekijken en onderzoeken.
Men kan alleen maar vaststellen dat weinig mensen hiertoe bereid zijn.

Een zeer tragisch voorbeeld hiervan is de traditie van de vrouwelijke genitale mutilatie.
Waarom dit, ondanks alle pogingen hier een einde aan te maken, en ondanks de wereldwijde veroordeling ervan als een grove schending van de mensenrechten, blijft voortduren, is maar te verklaren door het feit dat de meeste besneden vrouwen hier zelf niet tegen in opstand komen. Integendeel: ze verdedigen het als iets sociaal noodzakelijk.

Een schrijnend verhaal is dat van een Egyptisch meisje, dat naar ons land kon ontsnappen vóór de besnijdenis plaatsgreep.
Ze moest familie, vrienden, have en goed in de steek laten om toch maar niet besneden te worden.
Maar eenzaamheid en heimwee deden haar uiteindelijk terug keren naar haar thuisland. Het eerste wat gebeurde was dat ze ontvoerd werd en door haar eigen familie gedwongen werd zich te laten besnijden!

Elk op aarde levend wezen streeft soms bewust, maar vooral ook onbewust, naar een toestand van homeostase. Die toestand van evenwicht uit zich zowel op fysisch als op mentaal gebied. Tradities, gewoonten en doctrines, spelen een belangrijke rol bij dat proces. Zo lang dat streven naar een toestand van evenwicht onbewust blijft, zo lang zullen die mentale processen hun rol blijven spelen. Zich losmaken van gewoonten vergt immers inzicht in het proces en vervolgens overwinning van de natuurlijke weerstand tegen verandering. Zolang spanningen ontstaan door een gebrek aan evenwicht, zolang zal de mens een beroep doen op vastgelopen houdingen en handelingen die voor hem naar homeostase kunnen leiden. Mensen raken mede daardoor verslaafd aan kalmerende middelen. Die middelen kunnen zowel scheikundig als louter mentaal zijn, religie in de ruimste betekenis van dat begrip, is bv. zo een spanning verminderende factor.

Als je "bewust" wil streven naar, wat jij een toestand van homeostase noemt, moet je wel bereid zijn onbevooroordeeld te kijken naar de dingen waar je je mee leren identificeren hebt: de conditioneringen, indoctrinaties (religieuze of politieke), tradities (culturele, sociale) en gewoonten.
Het eerste wat duidelijk wordt is: dat identificatie met een groep geen veiligheid schept, maar juist geweld!
"Ik ben een moslim, jij een christen. Jij bent mijn vijand! Ik heb het recht je te bestrijden!" enz.
Het vraagt moed om uit te zoeken wie je bent zonder al die conditioneringen, indoctrinaties, tradities en gewoonten. Dat zijn allemaal dingen, die van buitenaf je geest beïnvloed hebben, en waarvan je de autoriteit misschien klakkeloos aanvaardt.
Het gevoel van veiligheid, die deze identificaties je schenken, is een illusie. Dat moet je durven onder ogen zien.
Niemand anders kan dat in jouw plaats doen.

Een van Kundera's bekendste werken is De ondraaglijke lichtheid van het bestaan; een filosofische roman die zich afspeelt in de hoofden van vier hoofdrollen met verschillende achtergronden en denkbeelden, die hun bestaan op hun eigen manier inrichten. Vanuit diverse perspectieven worden zaken als toeval en voorbestemming, politiek, kunst, liefde, seks, kitsch en natuurlijk de lichtheid van het bestaan behandeld. Het boek werd onder de titel The Unbearable Lightness of Being verfilmd.
Einde citaat.

Wanneer ik door eender welke supermarkt wandel, zie ik altijd twee of meer gigantische rekken, vol met...alcoholische dranken.
Waarbij ik me afvraag of de mens zonder dat geestverruimende (of is het eerder verdovende!?) tuig niet door het leven kan stappen.
Heel wat jongeren grijpen ook nog naar soft- en/of hard- drugs om te ontsnappen aan de dagelijkse realiteit.

Zodra het academisch jaar (her)opent toont het nieuws beelden van bier zwelgende studenten. En in Leuven is er dan weer regelmatig herrie met bezopen jongeren. Dat zouden dan de toekomstige leiders van onze maatschappij moeten worden

En om ON-topic te blijven.
Mogelijk is godsdienst dan ook een soort opium voor het volk

sw

Godsdienst heeft inderdaad lange tijd als opium gefungeerd. Echte opiumschuivers kozen daar echter voor. Ons werd die opium gewoon van kindsbeen af al ingelepeld door de Almachtige Kerk. Nu de macht van die Kerk tanend is, lijkt de opium te zijn vervangen door andere drugs, alcohol, tabak, LSD, crack enz. Maar ook de onaflatende zoektocht naar steeds nieuwe prikkels, steeds nieuwe bevrediging van oppervlakkige behoeften schijnt in de plaats te zijn getreden van die veiligheid biedende religie. Toen god stierf was de Westerse mens zijn anker kwijt, de kans of dat ooit nog wordt terug gevonden is bijzonder klein, het aanvaarden van de sterfelijkheid zal daardoor des te moeilijker worden. Voormalige gelovigen moeten nog "afkikken" van hun opium roes en dat loopt niet over rozen. Het zal hen nog veeltijd kosten om een nieuw leefbaar evenwicht te bereiken;