de tijd van toen 70+ /TE BEWAREN

Verloren maandag


Verloren maandag of Verzworen maandag (Frans: lundi perdu of lundi parjuré)
is een Vlaamse traditie op de maandag na Driekoningen.
Deze traditie is vooral hardnekkig in de provincie Antwerpen en in Doornik gebleven.
Het is in Vlaanderen en vooral in de provincie Antwerpen
de traditie om op die dag worstenbroden en appelbollen te eten.
Vroeger kregen de arbeiders in de haven van Antwerpen 's zondags
hun loon uitbetaald. Sommige mannen gingen dan op café zich bezatten en gaven de overschot van hun geld dan aan hun vrouw.
Maar op Driekoningen, een feestdag, vierde iedereen feest met het loon en was er de volgende maandag zo goed als niets over.
Dus, om toch niet met een lege maag te zitten, struinden de mannen alle cafés en slagers af om toch maar iets te eten te hebben voor hun kroost. De slagers maakten dan worstenbroodjes, wat goedkoop, heel lekker en vullend was,en gaven die dan aan de arbeiders.
Die dag werd er dan ook alleen verlies gemaakt door de slagers,en het was dus een dag van verloren arbeid,een Verloren Maandag.
Als men tegenwoordig in Antwerpen op Verloren Maandag iets gaat drinken in een café krijgt men er steevast gratis een worstenbroodje bij.
Sommige bronnen menen dat "Verloren Maandag" valt op de maandag na de eerste zondag na Driekoningen.

Een feestdag die zoetjesaan in het vergeetboek raakt, is Verloren Maandag.
Het is de eerste maandag na Driekoningen, maar weinigen vieren deze dag nog als feestdag.
Het was vanouds het staartje van de serie voorchristelijke en christelijke feestdagen in de midwinterperiode.
De herkomst is niet helder, omdat ‘feestverklaarders’ zowel een sprankje van de oude Romeinse voorjaarsfeesten als een restje nieuwjaarsviering menen te ontdekken.
De veranderingen van het jaarbegin maken de interpretatie van de achtergrond nog ingewikkelder.
Het officiële nieuwjaar bewoog zich eeuwenlang tussen 25 december en 25 maart heen en weer, al naar gelang het land, de religie en de heersende wetgever.
De door paus Gregorius verordonneerde kalenderhervorming van 1582 deed er honderden jaren over om algemeen ingevoerd te worden. Engeland bijvoorbeeld ging niet eerder dan in 1752 tot de nieuwe kalender over. Pas in 1923/1924 – toen Griekenland en Roemenië meededen - was er in Europa volledige overeenstemming over 1 januari als begin van een nieuw jaar.

Vertier en volksvermaak

Niettemin is Verloren Maandag een begrip gebleven, met welke achtergrond dan ook.
Deze nu verbleekte feestdag staat bekend onder vele namen, zoals Koppermaandag, Koppelmaandag, Meiskensmaandag en Raasmaandag of Zotte Maandag (zoals te Ronse in Oost-Vlaanderen).
De bijnamen Zotte Maandag en Raasmaandag duiden op stevig vertier, terwijl Koppelmaandag en Vrouwkens- of Meiskensmaandag een bijverschijnsel van de feestelijkheden aangeven.
In zeker opzicht doet dat laatste denken aan de Jennechiesmarkten, waarbij het koppelen van jongens en meisjes een voornaam nevendoel van het marktfestijn is (was).
In elk geval waren jongvolk en ‘ambachtlieden’ vrij op deze maandag en vierden feest. Het volksvermaak vierde hoogtij.
In de Lage Landen hield men optochten en ommegangen, waarbij de Leprozenoptocht te Amsterdam vermaard is geworden.
In Antwerpen werd Verloren Maandag enthousiast gevierd, onder meer door grootscheepse kroegentochten onder het zingen van een ‘Verloren maandag’-lied.
In Ronse mocht men zelfs ‘volgens de volkszeg’ niet nuchter blijven... Op vele plaatsen liep men gemaskerd rond, waarbij vooral duivelskoppen in trek waren. Het maandagse feest werkte dinsdag nog na.
Dat heette dan ook ‘Blikken Dinsdag’.
En de maandag was al verloren…

Ook bij ons in het pajottenland werden er pannekoeken gebakken.
Toen het met de pan niet genoeg vooruitging werd er ook op de
plaat van de leuvense stoof gebakken, al waren ze niet mooi rond, ze smaakten toch even lekker.

jeronimo schreef:Ook bij ons in het pajottenland werden er pannekoeken gebakken.
Toen het met de pan niet genoeg vooruitging werd er ook op de
plaat van de leuvense stoof gebakken, al waren ze niet mooi rond, ze smaakten toch even lekker.

Bij ons , specialiteit , soldatenkoeken en Kampse jenever

hey katana en anderen, waar blijven de verhalen.
dank zij mira is deze topic open gebleven, hopelijk komt
er nog eens iemand vertellen over de tijd de tijd van toen.

Natuurlijk is dat hier op zijn plaats.
Zoveel verhalen zijn met de mensen die het meegemaakt hebben
onder de grond gestopt, zij konden er eigenlijk niet over spreken.

jeronimo schreef:Natuurlijk is dat hier op zijn plaats.
Zoveel verhalen zijn met de mensen die het meegemaakt hebben
onder de grond gestopt, zij konden er eigenlijk niet over spreken.

Dat is waar...ik hoop dat er veel is opgetekend en veel bewaard op beeld voor de volgende generatie

Omdat ik het niet laten kan volgt er belevenis op we naar compostela
Dit heb ik ook op de topic van katana gezet

La ultima,ultima vez, van 25-9 tot 8-10…… 2015
Voor de allerlaatste keer wilden we nog een honderd kilometer stappen naar Compostella. Onze laatste trip was vijf jaar geleden toen we op de via de la plata stapten, toen hebben we ook onze reisroute moeten veranderen, na twee dagen door de “campo grande” bij 40 ° hadden we er genoeg van en namen we de trein naar Ourence, zowat de andere kant van Spanje. Dit jaar planden we een bedevaart à la “ peregrino touristico” . We zouden maar tussen de acht en tien kilometer per dag stappen en telkens overnachten in een hotel met de nodige rustdagen, ja dit konden we wel een veertiental dagen uithouden. Na voldoende voorbereiding met de kilometers in de benen konden we aan onze tocht beginnen maar een bronchitis kwam roet in het eten gooien. Acht dagen bed met zware dosis antibiotica en neen ! ! ! stappen was uitgesloten. Daar onze vlieg- en autobus tickets al gekocht waren gingen we dan toch naar Compostella om de sfeer wat op te snuiven. Een vakantie doorbrengen in Compostella zit er wel niet in, daarom hadden we de laatste dagen voor ons vertrek nog vlug een zonvakantie in Benidorm en onze terugvlucht geboekt. Een vlucht tot Bilbao en dan per luxe bus door de prachtige bergen en landschappen naar Oviedo waar we een hotel opzochten om de volgende dag onze reis verder te zetten naar Compostella. Na enkele dagen meegenoten te hebben met hen die de tocht echt gemaakt hadden was het tijd om een vlucht naar Alicante te boeken, maar tot ons spijt was er op 30/9 geen vlucht en de dag daarop ook niet, dus was er geen andere oplossing dan met trein en autobus. Na zes uur trein belandden we in Madrid, nu nog onze aansluiting zoeken naar de andere kant van de stad en nog enkele haltes met de metro .We hadden juist nog de tijd om een hapje en een koffietje te nemen alvorens onze bus naar Benidorm vertrok voor een rit van 5.30u. Ondertussen was het al 22.30 geworden, nu nog met per taxi naar het hotel Benilux waar we verwelkomt werden door een bediende die behoorlijk Vlaams sprak en na de nodige inschrijvingen ons uitnodigde op een meer dan voldoend avondmaal, moe maar voldaan vlug naar onze kamer en ons bed in, het uitpakken kon tot morgen wachten. Ja Benidorm heeft de faam van “ hier spreekt men Nederlands” en ja de Vlaamse klanken kwamen van overal maar het waren allemaal vriendengroepjes en meer dan een goede dag kregen we niet maar we trekken ons plan in andere talen ook. Ons hotel was de “place to be” voor Lauwers reizen. Een hotel dient toch maar om te eten en te slapen hé al moet ik zeggen dat het buffet drie maal daags mij het meest aansprak. De meeste tijd brachten we door met wandelen en “shoppen”, werkelijk hier is alles beter koop dan in België, daar de zon zó genadeloos kon branden zaten we dikwijls op een bank goed in de schaduw van de bomen aan het strand om “ people watching” te doen ook een toevallig babbeltje kwam erbij Zo maakten we onze dagen vol, neen ons laten braden op een we strandstoel is meer voor jonge mensen. In de zon was het 30_34 graden, een beetje te veel van het goede vonden we, ook slapen bij 20-22° Is ook niet van het beste, in alle geval het was er echt zomer en na acht dagen Benidorm zat onze vakantie erop De terugvlucht met een uurtje vertraging was heel normaal en in Zaventem namen we de trein naar het noordstation om vandaar de lijnbus naar huis te nemen al bij al hebben we van een mooie vakantie genoten. Lea en jerome

Hallo allemaal

haal die foto's en herinneringen maar weer boven.
Zoek info over de Dnjepr en vooral de bunkers rond deze antitankgracht van de duitsers.
Ook zoek ik de juiste plaats van de bunker die vroeger aan de ingang van fort Merksem stond (nu verdwenen).

Alle info is meer dan welkom.

Jean

Ja man spijtig hé dat deze topic stil gevallen is.
Het zal wel spoedig moeten gebeuren, alle mensen die er iets
over weten of meegemaakt hebben zijn nu 80+ ers geworden.
Als stichter van deze topic heb ik reeds meerdere malen een oproep gedaan.
dat is ook maar van horen zeggen. !

Als stichter van deze topic zou ik een oproep willen doen aan al onze vroegere lezers  en schrijvers, deze zijn ondertussen al 85 ers geworden .
graag stuur ik hen de wensen voor een gelukkig en voorspoedig nieuwjaar         en.... laat eens horen wie er nog actief is op de computer .