vervolg
ze is in een herhaling tehuis gekomen
voor op te knapen
en ze had zelf aan haar dochter gezegd
kijk voor een plaats in een rusthuis
ze kwam in 40km van ons daar terecht
daar ben ik ook heen gereden elke week soms meer keren
als haar dochter niet daar was
op een dag kreeg ze bericht dat ze bij ons in de buurt
een plaats was in een nieuw rusthuis dat was fijn dicht bij ons
4km van ons daar ben ik twee keer per week op bezoek gegaan
want andere dagen kwamen haar vrienden en familie van haar schoonzoon
ze was nooit alleen
vorig jaar in maand maart heeft haar dochter haar man verloren
door ziekte en dat heeft haar ook erg getroffen
ze had haar schoonzoon erg lief
op een dag was ik bij haar op bezoek en was zo raar aan het doen
ze had halinationen duurde niet zo erg lang dan was ze weer normaal
was een kleine tik in haar hoofd.
na een tijdje dat ze in het rusthuis was ging het vlug achteruit
de laatste woensdag dat ik daar was is de dokter geweest
want ze dronk niet genoeg en legde infuus aan
ik gaf ze ook drinken zolang ik er was
nu kort ik het wat in hoe ze is heen gegaan
de laatste drie weken van haar leven
ben ik en haar dochter elke dag bij haar geweest
om ze begeleiden naar haar laatste rustplaats
op een morgen belde haar dochter mijn op want her rusthuis
had gebeld dat het niet goed ging
haar dochter was daar bang voor haar moeder te zien sterven
ik zei direct ik ga naar haar en bel je wel op als iets veranderd
zo gezegd zo gedaan
ik heb nog over haar wangen gestreken ze was in komma
en nog gesproken ook haar lippen nat gemaakt
ze had gespeurd dat ik er was en snakte naar adem
ik pakte haar hoofd en legde mijn voor hoofd op die van haar
en zei mammi ga maar u bent ben klaar om te gaan
ze liet nog een diepe zucht en ademde niet meer
heb toen de zuster gebeld die kwam direct en zei ja ze heeft ons nu verlaten
heb ik haar dochter gebeld omdat te zeggen
ondanks haar leeftijd was het toch een zware dag voor ons beiden
ze heeft een mooie leeftijd bereikt 95 jaar
mam rust in vrede
liefs Monika

