Gedichtenhoekje van Nienka.(TE BEWAREN!!)

[visje]

Lichtpunt

Afgesloten, buitengesloten
buitengewoon gesloten.
Uitzonderlijk afgezonderd,
opzij gezet, buitenspel gezet,
voelt enorm kloten.
Hoort erbij, ongehoord,
onverstaanbaar, ongestoord.
Nodeloos geluidloos,
onbekend, niet gewend,
troosteloos, voelt waardeloos.
Toch welwillend, onhoorbaar gillend,
luister 't gefluister.
Voelbaar verstaanbaar,
breekbaar lichtpunt in het duister.

Schrijver: Mardoe

[Trebor]

zondagmogen

zaterdagnacht

de ene voorbij

de andere die wacht

lokkend...

om met je te delen

de warmte in mijn hart

het verlangen om je te strelen

[Trebor]

Een glimlach kost niets en hij brengt veel op.
Hij maakt hen rijk, die hem krijgen
maar verarmt niet wie hem geven.
Hij duurt maar een ogenblik,
maar de herinnering eraan blijft soms eeuwig.
Niemand is zo rijk om er aan voorbij te gaan.
Niemand is zo verachtelijk dat hij er geen verdient.
Hij schenkt geluk in een huisgezin,
ondersteunt bij zaken doen en bij het werk.
Hij is het zichtbaar teken van de vriendschap.
Een glimlach geeft rust aan wie vermoeid is,
geeft moed aan wie ontmoedigd is.
Men kan hem niet kopen, noch lenen, noch stelen.
Hij heeft maar waarde op het ogenblik
dat wij hem schenken.
Mocht gij soms een mens ontmoeten
die niet meer kan glimlachen,
wees dan grootmoedig en geef hem de uwe.
Niemand heeft immers meer een glimlach nodig,
dan wie er geen meer kan geven aan anderen

[stew]

woorden

woorden kunnen wapens zijn
kwetsender dan messen
woorden kunnen nietszeggend zijn
erger dan het zwijgen
woorden kunnen zalvend zijn
zachter dan elk medicijn
woorden kunnen waardevol zijn
duurder dan het mooiste cadeau

wij wachten
met angst op het woord
dat ons veroordeelt
met spanning op het woord
dat ons bevrijdt
met ongeduld op het woord
dat we verwachten
met verlangen naar het woord
dat ons gelukkig maakt
maar met wanhoop op het woord
dat nooit komt

misschien
hoor ik ooit
het woord dat streelt
zachter dan een lam
het woord waarop ik wacht
en dat me
gelukkig
maakt .

[visje]

Schaduw

Mijn schaduw, duister zwart
Vertekend en verbogen
Ik heb je nooit gemogen
Verbannen uit mijn hart

Ik neem je met mij mee
Door straten, velden, steden
Tot je stil en zonder reden
Ooit één wordt met de zee

Maar laat mij niet alleen
Mijn schaduw in het duister
Mijn maanlicht en mijn fluister
Want wij zijn samen één

En samen zo alleen

Schrijver: Esther Frenay,

[visje]

Een glimlach blij

wanneer ik in jouw ogen kijk
vormen woorden zich in mijn hart
ik wandel door gekleurde wolken
knip zonnetjes uit jouw zomerlach

ik loop langs woorden met lichte pas
schrijf vellen vol met blauwe inkt
letters zuchten in zachte zinnen
als een vrij en vrolijk windekind

in jouw adem wil ik zwijgen
duizend klanken achterlaten
in denken en in voelen
jouw omhelzing stil bewaren

Schrijver: kerima

[shania]

Mijn ziel

Ik heb je niet zoveel te bieden
Alleen een ziel met wat avernij
Een ziel wat ontstoken
Door wantrouwerij
Een ziel waar is op getrapt

Een ziel die ik mis
Maar die ziel zal zich wreken
Op alles wat onzuiver is
Ze kunnen mijn ziel verguisen
Ze kunnen mijn ziel verslaan

Maar jouw ziel wel te verstaan
Blijven ze af , onze vriendschap zal alles doorstaan
Want onze zielen zijn verbonden,door een geheime band
Onze zielen , maar samen houden wij stand


Dit kreeg ik van een lieve vriendin ,
dank je wel hier voor

schijfster is bieb

[nienka.]

Woorden kunnen alles met iemand doen
Als het je raakt, beter niet naar kijken, beschouw jezelf maar als een oen
Ieder woord wordt geschreven met een bedoeling
Misschien wacht de schrijver op een bepaalde handeling
Verstandiger is het, dat soort dingen af te leren
Totaal niet op gerichte woorden of iets anders reageren
Gewoon je eigen mening zeggen en laten blijken
Gun het een ander niet dat ze zich door scherpe woorden kunnen verrijken
Woorden zijn toch vaak niet eerlijk
Net als de handelingen die er op volgen, je ontkomt er niet aan, dat is onontbeerlijk
Het is het wisselende karakter en stemming van mensen
Dat woorden vaak scherper over komen dan iemand zich zou wensen
Maar tussen de regels lees je de onmacht
Een schrijver uit zich dan vaak in woorden, zonder inhoud en kracht
Alles is niet zoals het lijkt
Maar als de schrijver er zichzelf mee verrijkt
Ach, laat dan gaan
Het is vaak de moeite niet om er bij stil te staan
Je laten kopen door mooie woorden
Heeft nog nooit geleid tot eerlijke antwoorden
Beter een woord soms iets scherper maar echt
Dan lieve woordjes maar zo duidelijk onecht
Aan woorden kun je zien, hoe iemand zich voelt
Ook of het gespeeld is, of echt is bedoeld
Lees tussen de regels door
Daar staat het meest geschreven, en weet je waarvoor
Mensen soms dingen schrijven
Alleen maar om er bij te horen en te blijven
Je leest vaak echt de onmacht
Woorden, geschreven, zomaar ondoordacht...

Nienka

[majke]

Een blik
Eeen zachte blik
Eeen goede daad
Eeen vriendelijk woord
Eeen blij gelaat
Als is het weinig
Wat je schenkt
Het is veel meer als je denkt.
******

[W T]

Iedere dag,is 'n andre dag.
Elke dag,is er eentje uniek.
Iedere dag...een andere piek.
Elke dag......en eigen gezicht.
Iedere dag...een beetje van slag.
Gun elke dag,zijn eigen gezicht.
De ene is open,de andere is dicht.
De een is perfect ,en de ander van slag
Je maakt van een put, nooit een piek van 'n dag.
onbekend

[Trebor]

je gezicht is als een schilderij
heel vrolijk en heel blij
je wangen zijn gevuld
en je lippen naar boven gekruld
je ogen stralen als sterren
en je kin heeft veel te vertellen

alleen je haar zit een beetje raar
maar dat komt ook wel voor elkaar
als ik er met mijn handen door streel
want dat is toch wel het mooiste deel
het schittert in de zon
als jij daar staat op het balkon

[Spoeter]

Een golf van hitte

trok over het land

mensen vluchtten weg

naar bos en naar strand.

Zochten verkoeling

bij een waterplas

wilden dat het

weer winter was.

Maar ik genoot

van dat mooie weer

elke avond buiten

telkens weer.


hutting

[visje]

mama....ik ben toch een écht genie, hé?
ja jongen , een héél groot genie ! ik ben niet van deze wereld hier, ik kom van ergens anders....
ik kom van een ander planeet ,mama ! ik kom van "mars" !
was het daar soms beter jongen? oh ja ,mama...... daar waren de mensen niet zo hard......

kunstenaar

ik ben de grote kunstenaar
ik ben het buitenbeentje
de domme massa ziet het niet
maar 'kben een edelsteentje

en wat ik zeg of wat maak
het wordt maar niet begrepen
jawel, ik ben een diamant
en hoe dan ook geslepen.
toon hermans

[visje]

Echte vrienden.

Soms zijn vrienden echte vrienden.
Vaak zijn het dan helderzienden.
Ze staan altijd voor je klaar
en zonder commentaar.
Weten zij wat je bedoelt
en hoe jij je echt voelt.
Echte vrienden vragen niet,
zij doen iets aan je verdriet.
Zij zien de pijn in je ogen.
Zij zijn het die je tranen drogen.
Ze bieden je een schouder aan
en laten je niet gaan,
voor je problemen zijn opgelost.
Hoeveel tijd dat ook kost.
Echte vrienden zijn zo kostbaar
daarvan zijn er maar een paar.
Zo'n echte vriend wil ik ook zijn
en als jij dan zonder pijn,
naar me lacht.
Weet ik dat je dacht.
Jij bent een echte vriend
één die met je lacht en met je grient.

©WilB.

[nienka.]

Afscheid nemen doet altijd pijn
Vooral als het een dierbaar iets of iemand moet zijn
Dubbel hard komt het dan aan
Als je moet zeggen, ik moet zonder jullie verder gaan
Maar nu moet je ook nog kiezen
Een van de twee zal je verliezen
Het is een onmogelijke keus
Wie verzint zoiets maar het is heus
Instanties beslissen
Dat je er een moet missen
De keus is nog niet gemaakt
Omdat het, als je naar ze kijkt, het je toch erg raakt
Wie van de twee
Gaat morgen of overmorgen niet meer mee
Wandelen langs het water
Genieten van de stilte, de vogels en het eendengesnater
Alles doen ze samen
Onwetend wat anderen voor hen beramen
Gelukkig zijn het dieren
En hebben hun eigen dierenmanieren
Hun verstand en intuitie
Brengt hun niet makkelijk in een moeilijke positie
Zij zullen dit doorstaan
En voortaan gescheiden door het leven gaan
Onwetend van elkaar
De een is hier, de ander daar
Op sommige momenten komt alles tegelijk
Dat is incasseren, soms is alles ongelijk...

KLIKJE Nienka