kokkerellen voor alleenstaanden

Sedert ik de Oosterse keuken heb bestudeerd, en dan vooral de Japanse, gaat het me veel makkelijker af om voor mezelf te koken. Je zit daar niet zo aan die drieéénheid van éénsoortvlees-éénsoortgroente-éénsoortmaagvuller vast.
Je leert ook een paar ingrediënten kennen die je daarna blijkt te kunnen gebruiken in allerlei andere, niet persé Aziatische gerechten: bv. sojasaus. (Jeroen Meus zegt altijd "we doen er wat soja bij", en dan bedoelt hij sojasaus. Maar omdat Jeroen Meus goed kan koken maar slecht kan praten, ik bedoel dat hij alles verkeerd zegt, zou je daarbij denken dat hij sojabonen bij zijn schotel gooit. Of dat hij denkt dat sojasaus in de vorm van saus aan de bomen groeit. Daar moet je de mosterd niet vandaan halen, want dan zit je te vaak fout. Ik heb een mens gekend, die vergeefs liep te zoeken naar 'ginoja', en alleen maar vond wat er bedoeld werd toen ze ontdekte dat dat de manier van Meus is om "quinoa" te noemen. Ik denk dat die jongen een beetje dyslexisch is).
Sojasaus dus. Je gaat ook meteen op zoek naar een wok, en dat is een geweldig ding om voor één mens iets in klaar te maken.
Het snijden van groenten wordt zelfs plezant als je aan een goed dik bamboe snijblok en een mooi Chinees of nog beter, een Japans koksmes geraakt! (niet zo onmogelijk, verleden jaar allebei met zegels in de Carrefour bij mekaar gespaard. Echt waar!)
Er zijn allerlei verschillende groenten die je bij mekaar kunt gooien in zo'n wok: eerst alles in kleine stukjes snijden met je mes op je blok en alles apart in bakjes doen. Niet gierig zijn met de ajuinen en de knoflook! Wel zuinig zijn met het zout, want in de sojasaus zit ook zout, en die is veel lekkerder dan gewoon zout.
Je doet daar een pakje van die noedels bij, die je eerst in kokend water zacht gemaakt hebt, en één of twee garnalen of zo, meer is niet nodig. Heerlijk maaltijdje!
Het lekkerst is het, als je je wok in zo'n mooie porseleinen kom kunt opdienen, je weet wel, wit met een blauw streepje en een blauwe draak op de bodem... en het met stokjes opeten

Cyper schreef: Ik heb een mens gekend, die vergeefs liep te zoeken naar 'ginoja', en alleen maar vond wat er bedoeld werd toen ze ontdekte dat dat de manier van Meus is om "quinoa" te noemen. Ik denk dat die jongen een beetje dyslexisch is).

Ik denk dat jij een serieus stukje kunt zeuren en verhaaltjes uit je duim zuigen. Ten eerste is Dagelijkse Kost geen filiaal van "Hier spreekt men Nederlands" van wijlen Joos Florquin en ten tweede is het iedereen wel duidelijk wat Meus bedoelt. Indien niet is er nog altijd de website waar alles nog eens woordelijk uitgelegd wordt, ook voor uitspraakfanaten en zeurpieten die niet weten dat sojabonen niet in een flesje verkocht worden.
Dank zij de zoveelste onnozele Westerse hype kunnen de straatarme bergvolken langs de flanken van de Andes de prijs van hun basisvoedsel niet meer betalen. Fantastig tog!

Het snijden van groenten wordt zelfs plezant als je aan een goed dik bamboe snijblok en een mooi Chinees of nog beter, een Japans koksmes geraakt! (niet zo onmogelijk, verleden jaar allebei met zegels in de Carrefour bij mekaar gespaard. Echt waar!)

In de wetenschap dat een echt Japans koksmes algauw 100€ (voor de kleine) en tot twee of drie keer meer voor een chefmes kost zul je wel heel veel zegeltjes hebben moeten plakken.

Je doet daar een pakje van die noedels bij, die je eerst in kokend water zacht gemaakt hebt, en één of twee garnalen of zo, meer is niet nodig. Heerlijk maaltijdje!

Eén of twee garnalen? Hèhè, La Grande Bouffe revisited.

Jij hebt vast honger, je bent zo slechtgezind, Michelin

Cyper schreef:Jij hebt vast honger, je bent zo slechtgezind, Michelin

Slecht gezind, moi? Jamais de la vie, maar ik heb wel een hekel aan muggenzifterij en verzonnen verhaaltjes die nergens op slaan.
O ja, morgen maak ik een pond gewokte tijgergarnalen in kokoscurry, lemongrass (van de supermarkt want die op het terras is nog niet groot genoeg), gember, pijpajuintjes en een theelepel eigen mengsel specerijen waar zowat alles inzit wat je in ras el hanout terugvindt.

Wel, ik heb niks verzonnen, ik heb écht dat mes, als we hier foto's konden invoegen zou ik 'm laten zien. En ik heb hem met zegeltjes bij mekaar gespaard. En als je me niet gelooft mag je naar de pomp lopen.
Het is een écht Japans mes, en hoeveel het in 't echt kost weet ik niet, het zal wel niet het duurste zijn, maar het snijdt goed.

En die mens die naar "ginoja" zocht omdat Meus dat zo zei, dat is echt gebeurd, in de natuurwinkel waar ik bij stond. En als je me niet gelooft... je weet waar je naartoe kunt lopen.

En het valt me vaak op dat sommige mensen chagrijnig worden als iemand op kreupel taalgebruik van hen of iemand anders durft wijzen. Dat zijn meestal mensen die geen belang hechten aan wat juist is, en zich tevreden stellen met half goed of helemaal niet goed. Wel, ik vind half goed niet goed genoeg, ik wil het graag helemààl goed.
En als je daar niet tegen kunt... je weet waarnaartoe.