Anekdotes...

Een of andere hufter heeft ooit eens verklaard "de spiegels zijn de ogen van de ziel"
Het kan uiteraard ook juist andersom geweest zijn. Waar ik zeker van ben, deze boutade is niet volledig. Er had ook een tijdstip bij moeten vermeld worden, wanneer de ziel weerspiegeld wordt in die ogen...

Laten we eventjes mijzelf als voorbeeld nemen. Wanneer ik 's morgens uit bed klauter, en nog slaapdronken naar de badkamer strompel heb ik de keuze uit twee deuren.
Een gaat wel degelijk naar de badkamer, de andere is van de kleerkast. Tegenwoordig vergis ik me niet zo dikwijls meer, in de kleerkast staan nadenken waarom het nog zo donker is lost niets op tenslotte.
Bij de juiste keuze sta ik daar in die badkamer en kijk in de grote spiegel, en schrik telkens opnieuw van die vreemdeling die naar mij terugkijkt.
Een kerel met verstreuveld haar en een smerige smaak in de mond, maar bovenal met loense lodderogen.
Als in die ogen de ziel moet weerspiegeld worden, dan heeft mijn vader bij 'the making of' zandmannetje vergeten er een ziel in te stoppen, zoveel is zeker.
En ook 's avonds, na ettelijke uren voor het computerscherm te hebben doorgebracht, wanneer die ogen branderig zijn en rood doorlopen van vermoeidheid, is de ziel andermaal ver te zoeken.
Wanneer is dan wel het beste tijdstip?
Ik vermoed zo rond 14u., wanneer de tranen opgedroogd zijn van naar alle miserie te kijken op het TV-nieuws. Dat tijdstip heb ik nog niet uitgetest, maar ga ik binnenkort wel doen...
Als echter dan ook die ziel niet wordt waargenomen in mijn ogen is het officieel, dan heb ik er geen. Maar schijnbaar is dat geen obstakel om verder te leven toch?

Kleine wijziging...

Gelukkiglijk, of ongelukkiger wijze controleert dit niemand meer; het màg tegenwoordig allemaal zolang niet tegengeprutteld wordt. Arbeid adelt stond vroeger, in schooltijd, bovenaan in de klas. Nu weet ik wel beter; arbeid adelt voor de begoede klasse ! De simpele werkmensch die de vorige oorlog meegemaakt heeft weet inmiddels ook wel beter. "Arbeid macht frei..." you know. Dé spreuk van de slotenmaker, ja... maar verder reikt onze controle niet. Zo ook de firma die hier tegenover reklame maakt voor "energieconcepten", wat dit ook moge betekenen. Onze overbuur heeft zich allicht goed in de luren laten leggen want wat gisteren én vandaag nog aan 't gebeuren is; fotovoltaiische platen vervangen die gisteren nieuw geplaatst werden... waren die toch te goedkoop, of andersom ? Ik ga het niet vragen, want het zou een foute reactie kunnen uitlokken, vàn de buur of vàn de installateur...

Het zou me niks verwonderen dat dezelfde lapzwans van de uitspraak “Spiegels zijn de ziel van de ogen” ook "Dromen zijn bedrog" voor zijn rekening heeft genomen.
Als dit zo is, het mag zelfs wetenschappelijk vaststaan, toch heb ik mijn gerede twijfels hierover. Maar hier ga ik niet over uitweiden, kan ik beter doen in het topic ‘Ik raak er niet uit’ dat is daarvoor beter geschikt...
En daarbij, volgens mij had hij beter gevraagd
“Waarom dromen wij ?” en komen die echt uit ons onderbewustzijn?
En waarom er drie soorten dromen zijn, die waarvan wij niks meer weten bij het ontwaken, inzoverre we denken dat we niets gedroomd hebben, die waarvan we nog flarden herinneren, en tenslotte het soort die ons nog levendig voor de geest staat als we wakker worden
.
Want ieder levend wezen, zonder een enkele uitzondering, droomt.
Als mijn hond in zijn slaap van die rare geluidjes maakt, en zijn poten bewegen zonder ophouden, holt hij waarschijnlijk achter een teefje aan.

Bij deze wou ik mijn beklag te maken bij de grote dromenmaker.
Waarom moet IK altijd van die nare dromen hebben, waarin ik moet vechten tegen ongure types om mijn hachje te redden, of steeds en altijd weer technische problemen moet oplossen en vervelende klussen opknappen, al ben ik sedert lang uit de actieve loopbaan gestapt.
En dan ‘s morgens doodmoe opstaan, je zou uiteraard voor minder...
Waarom verdomme heb ik nooit van die mooie dromen, met vrijpartijen en seks en zo er in?
Dat kan ook, eens een enkele maal heb ik zo’n droom gehad.
Ik wandelde met een mooie jonge meid aan mijn zijde op een eindeloze wandelweg naast een rivier. Aan een dichtbegroeid bos gekomen baanden wij ons een weg door het kreupelhout. Diep genoeg in dat bos geraakt om geen nieuwsgierige blikken op ons te voelen trok ik enkele bomen uit de grond om ons een plaats te verwerven, ik spreidde een deken op het gras en daar begonnen we aan een vrijpartijtje dat in de lage landen zijn weerga niet ...
Spijtig genoeg werd ik vooraleer tot een hoogtepunt te komen brutaal gewekt door mijn eega die een elleboog in mij zij ramde, omdat ik zo aan het kreunen was dacht zij dat ik pijnen uitstond in mijn slaap.
Potverdju, daarna ging de droom niet meer verder, tot mijn grote wanhoop...

Er zijn twee mogelijkheden om de plotselinge en onverwachte auteurstop te verklaren die alhier op C&K is opgetreden.

Deze plotselinge en algehele windstilte is veroorzaakt door andermaal een plotselinge en algehele overstap naar het Smoelenboek, ook wel Facebook genaamd, alwaar hun epistels wel 1.000 maal meer gelezen worden.
En zoals algemeen geweten, gelezen worden is waar het allemaal om draait, auteur zijnde.

De tweede mogelijkheid is het neerstorten van de Jumbojet boven de tarmac van Zaventem, waarin zowat alle C&K auteurs hadden plaatsgenomen om zich naar Ekeren te laten transporteren, Ekeren waar zoals algemeen geweten webmaster Pascal resideert.
En waar deze genoemde auteurs waren genodigd om bij een hapje en een drankje door hem in de adelstand verheven te worden.
Hoewel deze adelstand tegenwoordig niets meer is om fier op te zijn, maar aangezien deze adelstand ferm aan het uitdunnen is door enerzijds vergrijzing en anderzijds schandaalzaken - ik hoef slechts te verwijzen naar onze ex-koning met zijn financiële problemen en zijn erkende en niet erkende kinderen- , kan hij beter aangevuld worden door alom geprezen en bekende auteurs, beter keuze alleszins dan bvb. Roemeense zakkenrollers of door Albanische autodieven, om zo maar enkele nationaliteiten te noemen waar de adelstand liever niet mee geassocieerd wordt..
De oorzaak van de crash is nog niet gekend, de enige overlevenden zijn de piloot en natuurlijk - anders zou je dit nu niet lezen - zandmannetje, die zijn overleving te danken heeft aan de onwaarschijnlijke samenstelling van zijn lichaam, hoofdzakelijk bestaande uit zand, een beetje portlandcement en veel Utopia.
De ondervraging van de piloot zette niet veel zoden aan de dijk, hij wist niet eens of hij aan het opstijgen was of aan het landen.
Zijn afgelegde verklaring:
"ik had de avond ervoor eens duchtig de bloemetjes buitengezet want ik heb gevierd dat mijn lief mij heeft verlaten, en ik zag nog niet te best uit mijn ogen, daarom had ik de automatische piloot aangezet. Stel uw vragen dus maar aan die kerel"

Jouw piloot lijkt me eerder een malloot; ik zou 'm liefst niet naast me hebben zitten. Daarom noem ik die bewuste vanaf heden "Co" (in duidelijker taal ) "KO", als na een verdoving ontwaakt. Want zoiets als die van jou aan het stuur is nefast voor het voortbestaan van deze rubriek. M'n medepassagiers zoude me dankbaar kunnen zijn. Hoewel één slachtoffer voldoende kan zijn om dit topic te doen overleven; de teraardebestelling van je piloot !

De duisternis was al een tijdje ingevallen, waardoor de vlammende salami nog beter zichtbaar was. De eigenaar van dit attribuut was een pronte politie-agente met het politiemutsje elegant scheef op de blonde lokken geposteerd, die me teken deed te stoppen op de parkeerstrook naast de rijweg, en me vervolgens sommeerde de ruit van mijn wagen te openen.
"Heeft u gedronken meneer? " was haar vraag.
De controlepost stond strategisch opgesteld, honderd meter voorbij een bekende restaurantketen, waarbij je zoveel wijn of bier mag zuipen als je verzetten kan, dat in de vaste prijs inbegrepen.
"Natuurlijk heb ik gedronken juffrouw, u zal toch ook wel weten dat een mens wekenlang zonder te eten kan overleven, maar ten hoogste enkele dagen zonder drinken? Er wordt zelfs aangeraden 2 liter per dag te drinken! Dat zou op de politieschool toch moeten onderwezen worden, vind ik ten persoonlijke titel!"
"Meneer wil de lolbroek uithangen, wilt u hier eens blazen?"

Nu was ik dankbaar dat ik - had er precies een voorgevoel van, zoals een stem van hogerhand die mij waarschuwde - tijdens het eetmaal me beperkt had tot 2 glazen rode wijn, waar ik bij andere gelegenheden makkelijk het dubbele achterover durf te slaan, omdat de afstand naar huis slechts 2 KM. bedraagt en er op dit avonduur (niet avontuur! ) omzeggens geen verkeer meer op de baan is. En tot afsluiting nog een espresso had genomen, al weet ik niet of dit laatste zoden aan de dijk zet bij alcoholintoxicatie?
Helemaal gerust was ik toch niet in de afloop, maar ik had me niet ongerust hoeven te maken want
"U bent safe meneer, rij maar door!"
werd me medegedeeld, waarop ik een BOB-sleutelhanger werd toegestopt.
"Heeft u geen andere want ik heet helemaal niet Bob, bij de oude garde kent men mij als zandmannetje"
"Rijd u nu alstublieft door meneer!" ze werd enigszins ongeduldig, dat deed ik dan maar...
Tot mijn grote verwondering zie ik bij het wegrijden dat de verantwoordelijk hoofdinspecteur van de controlepost mijn eigen zoon is...
Wat een toeval!

Raar zaad daar bij de zandboerkes, hoewel deze jongen waarschijnlijk ook uit eenzelfde cel is voortgekomen. Mijn grootje, hoewel nooit persoonlijk gekend (Buchenwald u.c.), kon het geweest zijn, die zoiets van mij ook verwachtte in zijn toekomst. Maar ik ben destijds in de boeken blijven steken, ik ben -in actieve dienst- daar ook nooit uitgeraakt; ik mocht ze "houden" !
Ik werd dan ook nooit "staande" gehouden. Waarschijnlijk kwaaijongens streken want in mijn schooltijd was ik menig pakkeman te vlug af; ik vloog toen ook al, en niet alleen van 't school. Later, nadien is het vliegen me vergaan vooral door de aangekweekte vliegangst van ervoor. Kan me niet beroepen op een nakomelingschap dat de hedendaagse nalater de duvel kan aandoen door dat de volbrenger van de wetteksten in de boekskes heeft laten drukken. Gestraft worden door het zaad dat men destijds zelf verspild heeft ... het zal je maar gebeuren !

Zoals gewoonlijk, beste TLL, snap ik er weer de ballen niet van...
Ik wou je bij deze iets vragen, want het begint op te vallen.
Wekenlang wordt hier niets gepost.
Indien ik tenslotte iets neerpoot, en dat is reeds heel lang aan de gang, ben jij er als de kippen bij om commentaar te leveren.
En dat is tenslotte alles wat je doet, commentaar leveren, in dit geval zelfs zo snel dat je niet eens de pointe van het verhaaltje had begrepen?
Het begint wreed vervelend te worden.
Probeer eens zelf met iets nieuws uit te pakken, dat is niet eens moeilijk???

zandmannetje schreef:Zoals gewoonlijk, beste TLL, snap ik er weer de ballen niet van...
Ik wou je bij deze iets vragen, want het begint op te vallen.
Wekenlang wordt hier niets gepost.
Indien ik tenslotte iets neerpoot, en dat is reeds heel lang aan de gang, ben jij er als de kippen bij om commentaar te leveren.
En dat is tenslotte alles wat je doet, commentaar leveren, in dit geval zelfs zo snel dat je niet eens de pointe van het verhaaltje had begrepen?
Het begint wreed vervelend te worden.
Probeer eens zelf met iets nieuws uit te pakken, dat is niet eens moeilijk???

Moeilijk ? Spreek je eens uit of je al dan niet reactie wenst op je postingen ? Ik meen toch begrepen te hebben dat deze sites zich lenen tot "wederwoord" in zoverre men dit ook verstaat. Indien niet, mag ik ervan uitgaan dat de gestarte topics uitsluitend dienen tot bladvulling van wat de schrijver voor zichzelf neerpent. Meelezen en dit laten zien onder een of andere vorm is dan, voor mij, ook inspirerend. Voor "droog zaad" schrijven vind ik een vreemde vorm van zelfkastijding...

That’s Not My Job

This is a story about four people named Everybody, Somebody, Anybody and Nobody. There was an important job to be done and Everybody was sure that Somebody would do it. Anybody could have done it, but Nobody did it. Somebody got angry about that, because it was Everybody’s job. Everybody thought Anybody could do it, but Nobody realized that Everybody wouldn’t do it. It ended up that Everybody blamed Somebody when Nobody did what Anybody could have.

Bij onze geboorte krijgen we van onze verwekkers een naam toebedeeld.
Of je met die naam tevreden was of niet, je kon niet zelf kiezen, hij werd je zo maar opgeplakt.
Een naam die ze dan zelve niet gaan gebruiken de eerste jaren. Want dan worden 'Zoeteke, lieveke, mijn engeltje' en aanverwanten immer gebezigd
.
Wanneer we vele jaren later de geliefde van onze dromen eindelijk gevonden hebben, is het weer van datte, komen al die knuffelwoordjes weer op de proppen.
Na de nodige jaren huwelijk begint dat af te nemen, gaan we misschien eindelijk de naam die we toegewezen gekregen hebben eens bezigen, oftewel niet...
In mijn geval, hoewel ik nog terdege mijn eega haar naam wist, gebruikte ik altijd Suske, in een minder goede bui was het Sus.
Maar allebei even integraal fout dus, Wiske moest het eigenlijk zijn, want Suske is toch het mannelijke gedeelte?
Maar nu is het te laat om nog te gaan veranderen, het zal zo blijven. Want stel je even voor wat haar reactie zou kunnen zijn, als ik ze zo maar plotsklaps Wiske ga noemen?
"Wiske Wiske, van waar kende gij een Wiske?"
Aan die discussie wil ik niet beginnen. Al mag ze blij zijn, bij nader inzien, dat ik ze niet Tante Sidonie noem!

Waarom eigenlijk, waarom komt die verdomde Donald Trump naar Europa?
Prijskaartje van vele miljoenen, ongemak voor duizenden mensen, waarom zo'n extravagante beveiliging voor een clown die de helft van de wereldbevolking net zo graag onder de groene zoden zou zien?
(Dat is wederkerig, kan je op twee manieren interpreteren!)
Met een gedeelte van mijn grijze cellen aan het werk te zetten, denk ik de oplossing hier te hebben gevonden. In de eerste plaats was hij nieuwsgierig naar zijn (bijna) naamgenoot, de heer Cornelis Tromp, een gerenommeerd vice-admiraal uit de 17e. eeuw, behorende tot de Hollandse zeemacht, een echte bevelhebber dus en geen flierefluiter die om de haverklap van gedachte veranderd...In alle stilte heeft hij opzoekingen laten doen, of hij niet op één of andere manier kon gelinkt worden aan die illustere voorganger. Niet dus!
In de tweede plaats wou hij die juist verkozen Macron, de chef van la douce France (ik denk steeds aan macaroni, zal dus zijn naam niet snel vergeten) eens vragen wat nu de precieze bedoeling was om een oudere levensgezellin aan de haak te slaan?
Was ze zo goed in sommige handelingen?
Want dan zou hij geen ogenblik twijfelen om zijn Melania aan de deur te zetten, want die bakte er de laatste tijd gewoon niets meer van. Ze had doorgaans een achttal uurtjes nodig om zich op te maken, dat 'first lady' gedoe was haar naar het hoofdje gestegen.
Zat er misschien een ruil in?
Ga maar na, Trumpie is van 1946, dus 70 jaartjes oud, zijn Melanie is van 1970, dus 47. Leeftijdsverschil in zijn voordeel 23. Wat ik overigens alleen maar kan toejuichen, zo blijft een man jong. Of hij legt er vroegtijdig het bijltje bij neer, dat kan ook.
Bij Macron is het: hij is van 1977, dus 39, en zijn Brigitte (genoemd naar Bardot ?) is van 1953, dus is zijn 64, met een verschil in jaren van 24 in haar voordeel. Zou Macron geneigd zijn om te ruilen, wat een heel wat normaler gang van zaken zou zijn? We zullen het weten vooraleer Donald Duck met zijn hele entourage terug keert naar de States. Of misschien niet, want dat is staatsgeheim!
Maar dan zien we toch gewoon naar de Russische TV !