LUC7515 schreef:Een mei,laat dat even bezinken. Volgens de socialisten bestaat er toch niet zoiets als een cultuurstrijd, of een discussie over waarden en normen? Er kan hoogstens sprake zijn van een armoedeprobleem en dus van een herverdeling van de armoede. Al een jaar of vijftig was dat het enige geluid wat uit die kringen kwam.
België juicht omdat socialisten de arbeidsmigratie heeft aangestipt. Maar dat zij het zeggen! De woorden ‘arbeidsmigratie’ en ‘probleem’ in één zin! Wat is er toch met die socialisten aan de hand? Nu, als je wilt weten wat er met de socialisten aan de hand is, hoef je alleen maar te kijken naar de peilingen
Het zijn niet de socialisten die de migranten naar hier gehaald hebben of nog steeds halen. Die migranten WERDEN vanzelf socialist omdat ze uitgebuit werden en in niet geïsoleerde en slechte barakken moesten leven (nu meestal in containers).
Het waren/zijn kapitalisten die deze mensen haalden/halen zodat er :
1/ overaanbod werklozen is waardoor de lonen dalen en er meer winst overblijft om de hebzucht te paaien.
2/ sociale dumping : de kapitalisten veel minder sociale lasten moeten betalen.
Socialisten hebben er voor gezorgd dat mensen in een veilige situatie konden werken, dat ze een deftig loon kregen waardoor ze uit de armoede kwamen, dat kinderen konden studeren, dat mensen niet aan hun lot werden overgelaten als ze hun been verloren op het werk of ziek werden of een pensioen kregen en niet moesten blijven werken tot ze dood vielen. Stevaert, Termont en noem ze maar op zijn GEEN socialisten.
De tijd dat je met arbeid een inkomen kon verwerven en uw levensstandaard kon verhogen ligt achter ons.
Vandaag worden in ons land reeds 2 miljoen mensen kunstmatig aan het werk gehouden zonder dat zij een economische activiteit vervullen. De maatschappij eist dat je "bezig zijt" als voorwaarde om een inkomen in ruil te krijgen!
Bedrijven als Amazon leggen, vanuit een voor hen logisch businessperspectief, een bom onder onze begroting en samenleving. De Amerikaanse e-commercegigant bouwt ook een fysiek winkelnetwerk uit. Tot daaraan toe, maar het ontwrichtende is dat Amazon al met succes winkels getest heeft waar geen enkel product nog gescand wordt en waar dus geen enkele kassier meer nodig is. Sensoren registreren alles, en de afrekening gebeurt automatisch. Een vleugje paniek mag bij ketens als Colruyt, AholdDelhaize of Carrefour, die nog duizenden winkelbedienden betalen. Een vleugje paniek mag ook bij de regering als die ketens straks niet anders kunnen dan Amazon te imiteren en dus zwaar het mes zetten in hun personeelsbestand.
Digitaal verworpenen
En dan, zal u misschien zeggen. Laat de markt haar werk doen, en die mensen zullen ander werk vinden. De uittocht eerst uit de landbouw en later uit de industrie werd opgevangen door toenemende tewerkstelling in de dienstensector. Ook nu zullen nieuwe diensten en activiteiten, sommige waarvan we het bestaan zelfs nog niet kunnen vermoeden, voor nieuwe jobs zorgen. De vraag is echter: kunnen de kassiers van Colruyt die jobs invullen? Als robots en algoritmes nu al beter zijn in de routinejobs, dan worden ze daar in de toekomst nog beter in, voor steeds meer toepassingen. De doorsnee werknemer dreigt tussen twee stoelen te vallen: te duur voor lager geschoolde arbeid, te weinig opgeleid voor de hoger geschoolde arbeid. Op zijn eigen stoel zal een robot of een algoritme zitten. Het groeiende leger digitaal verworpenen wordt een maatschappelijke ramp.
Delen
Bedrijven als Amazon leggen een bom onder onze begroting
Die tendens is al jaren bezig. Op de Belgische arbeidsmarkt stijgt de vraag naar hoger opgeleiden, niet ten koste van de lager geschoolden, maar ten koste van het middensegment. In bijna het hele Westen stijgen door de technologische versnelling de lonen al enkele decennia minder snel dan de arbeidsproductiviteit. Dat betekent dat arbeid een krimpend stuk van de taart krijgt, en kapitaal een groeiend stuk. Dat de taart groter is, verzacht een onderhuids gevoel van onrechtvaardigheid nauwelijks. De toenemende inkomensongelijkheid verscherpt, zeker in de moeilijke economische omstandigheden van de voorbije jaren, het ongenoegen tegen economische integratie en voedt protectionistische en populistische stromingen. Verkiezingen worden dezer dagen met dichtgeknepen billen gevolgd.
Het brugpensioen wordt geprivatiseerd
De grootste uitdaging voor de regering-Michel en haar opvolgers wordt de digitale verworpenen der aarde aan de slag te houden. Niet elk bedrijf heeft zoals ING de middelen om zijn overbodige mensen te betalen om thuis te blijven. De concullega's zijn er trouwens niet blij mee. De vakbonden hebben ongetwijfeld ijverig nota genomen van de gulle opstapregeling bij ING, en zullen dit als minimum op tafel leggen bij een volgende herstructurering in de banksector. Het brugpensioen wordt geprivatiseerd.
Hoe moet een regering reageren op die potentieel ontwrichtende impact van de digitale revolutie? Er zijn al heel wat slechte goede ideeën gelanceerd. Zoals een robottaks om de concurrentiepositie van de mens te beschermen, maar die finaal een platte productiebelasting is. Of een basisinkomen, om de verliezers een minimaal vangnet te bieden, maar daarmee hou je ze nog niet aan het werk. Of een meerwaardebelasting, om de bordjes tussen arbeid en kapitaal weer gelijk te hangen.
Knack