Ik las hier over problemen met hondenoren, vooral inwendige vervuiling en ontstekingen.
Onze voorgaande Jack Russell heeft daar veel last van gehad en moest regelmatig onder narcose bij de dierenarts zijn beide oren laten reinigen.
Dit gebeurde met een zekere drukspoeling en een reinigingsvloeistof en daarna pilletjes en reinigende oordruppels ...
Oorproblemen kunnen heel ernstig zijn als ze niet goed opgevolgd worden. Van zodra de hond herhaaldelijk met zjln/haar oren "flappert", dus heen en weer met de kop schudt ofwel hard aan de oren krabt en zelfs met de tanden knarst, is het in feite al te laat en dringt zich een uitgebreide behandeling op. Roodheid in de oren, zwellingen en zelfs een onfrisse geur is alarmerend.
Het grote probleem bij een hondenoor, is de inwendige gehoorgang. Die is binnenin in een hoek van 90 ° zodat wanneer je zelf reinigt met een doekje, papieren zakdoekje of wattenstaafje, je
nooit de oren in kwestie 100 % kunt zuiver krijgen. Integendeel, als je niet goed oplet duw je de oorvervuiling nog wat dieper en is er risico op inwendige verharding, juist voor het trommelvlies.
Er is dan niet veel meer nodig om je hond vervroegd doof te krijgen door aantasting van het trommelvlies ...

Op bovenstaande afbeelding zie je goed ter hoogte van cijfer 2 en vooral ter hoogte van cijfer 3, de nagenoeg onbereikbare plaatsen, waar achterblijvend vuil voor heel wat ellende kan zorgen. Zelf kan je daar niet bij en bij ontsteking wordt dit een klus voor de dierenarts.
Wij wisten dat ook allemaal niet en zo zie je dat oorproblemen hèèl ernstig (kunnen) zijn en zeker met de meeste omzichtigheid moeten behandeld worden. Zeker niet teveel zelf klooien en tijdig naar een dierenarts gaan. Dat leerden wij uit ervaring.
Tenslotte even terzijde, een groot gevaar is
dit probleem (klik hier) . Daar krijgt elke hond die veel in de natuur stoeit, vroeg of laat mee te maken.
Uitkijken is de boodschap en je hond regelmatig grondig observeren helpt al een heel eind.