schildklierproblemen

Unidiamicron 2x 60, 3x glucophage van 850, co lysoprinil 20 1x, euthirox 125, simvastatin 20, lanthus 1x s avonds (32 eenheden). Tot hiertoe niet te veel last van homo's maar het gebeurt al wel eens en dan vooral 's nachts. Af en toe diarree maar dat schijnt ook normaal te zijn.

Ik ben blij dat ik niet alleen ben. Ik neem nu terug 75mcg en dat gaat redelijk, ben nog altijd moeilijk uit mijn zetel te krijgen, maar ik kan toch iets doen, sta dan dadelijk in het zweet maar dat kan ook aan het weer liggen he... In Maria Middelares heb ik een afspraak gemaakt om na te kijken hoe het gesteld is met mijn gewrichten, mijn handen zwellen soms op en zijn dan stijf, mijn tenen lijken ook te krullen, ben ik nu een "kat" aan het worden die van zich afbijt? Zo voel ik mij soms wel, ik zou wel kunnen "blazen" nu en dan. Polsen, gewrichten trekken en steken, maar het is wel uit te houden, nu en dan een pijnstiller. Ik heb wel zoals jullie zeggen een schildklier die soms hypo, dan weer hyper is.

Hallo, ondertussen ben ik van het ene kwaaltje in het andere aan het sukkelen of is dit gewoon een teken dat ik het rustiger aan moet doen? Ik heb de afspraak bij de reumatoloog moeten afzeggen omdat ik ziek was, naar de huisdokter gegaan en zij verzekerde mij dat ik geen reuma heb. Ik was bij de huisdokter omdat ik veel pijn heb in mijn buik: een spastische dikke darm, dat gaat nu terug beter, maar nu komt terug de migraine opzetten met aura's en heel suf gevoel erbij en eergisteren duizeligheid met oorsuizen en braken.... Ik vraag mij af wat er eigenlijk nog goed draait? Ik neem daar nu Betaserc 16mg voor, de draaiingen zijn beter maar door die pillen heb ik een rode wang en ga nu terug naar 1 of 2x een half pilletje per dag gaan (mijn oren zijn onderzocht en het is gelukkig geen Meunière, de draaiingen zijn migraine-gebonden zei de specialist en daar moest ik Betaserc voor nemen). Mijn oren suizen altijd maar door, daar heb ik mij min of meer aan aangepast. Het zijn allemaal van die kwaaltjes, niet echt ziek, ik kan meestal wel 'bijna' alles doen of toch proberen.

Zelf ook problemen met trage schildklier met dezelfde klachten die je eerder beschreef, neem nu L-Thyroxine de ene dag 100mcg de volgende dag 125 mcg. dit jaar 2 maal aangepast de medicatie, maar voel me niks beter.
Ben bij google ten rade gegaan en zoekwerk gedaan, daar lees ik dat stress heel grote invloed heeft op een te trage schildklier, weet niet of het bij u het geval is, maar bij mij in elke geval wel.
Krijg slaapaanvallen waar niet tegenin te gaan is, andere keren loom en moe.
Bloeddruk bij de dokter altijd normaal of te hoog, ben nu zelf aan het meten en komt meerdere keren per dag rond de 10/6, enkele keren onder de 10. geeft bij mij ook moeheid.

Ik heb ook nogal veel stress, trek me heel veel aan. Vandaag voel ik mij redelijk goed, ik twijfel om te gaan sporten, misschien zal dat me goed doen. Vroeger ging ik veel lopen, maar nu wandel ik wel met de hond, maar als ik duizelig ben of pijn heb, valt het allemaal stil. Ik neem nu 75 mcg, ik vraag me af of je kan gewaarworden dat je meer nodig hebt en of je dat dan kan bijnemen?

Nooit slecht om te proberen te gaan sporten hé, helpt het niet, schaden doet het zeker niet.
Heb uitgetest als ik loom en moe was buitenshuis iets te doen dat ik graag doe om te zien of het over ging, maar het ging niet over, werd zelfs ergens zodat ik mij zonder nadenken omdraaiden en terug naar huis kwam.
Ben ik in de tuin bezig en overvalt het mij, kan nog amper opbrengen om het tuingereedschap binnen te zetten. Naar mijn gevoel speelt het ook op het geheugen.
Vermoedelijk kan je niet naar gevoel zelf de medicatie aanpassen per dag, dokters laten er ook altijd een aantal weken over gaan om terug bloed te prikken ervoor. Zelf zou ik persoonlijk het ook niet doen, mocht nadien blijken dat je toch nog naar de dokter moet voor bloed te prikken ervoor, zal het nog moeilijker zijn om de medicatie aan te passen, medicatie die je dan extra of niet hebt bijgenomen zal invloed kunnen hebben op de bloeduitslag.
Zelf ben ik niet altijd in de mogelijkheid om medicatie een half uur voor het eten te nemen, bij een hypo(diabetes type 2) in de vroege uren of morgen moet ik iets eten, voel geen verschil als dat gebeurd is.
Word wel aangeraden 's morgens geen fruitsap te drinken doordat het de medicatie kan beinvloeden.

Fruitsap is sowieso niet aangewezen voor diabetici omdat hier ook héél veel suiker in zit, staat gelijk aan een glas cola.
Beter een stuk fruit eten, is veel gezonder dan.
Hypo's komen het meest voor 's nachts tussen 3 en 4 uur.

Annelies mag ik vragen hoe jij weet dat je dan een hypo hebt als je na het eten van een boterham bv geen verschil gewaar wordt?

Goedemiddag,

Ik heb jààààren zitten sukkelen met een zieke schildklier. Met alle symptomen vandien.

Uiteindelijk heb ik ze laten verwijderen en dat was het beste dat ik kon doen.

Ik heb verschillende endocrinologen en chirurgen gesproken.

De beste die ik kan aanraden is endocrinoloog Poppe die vroeger in UZ JETTE zat en Prof Lamote die de operatie uitvoerde.

Het heeft uiteindelijk nog 1 1/2 jr geduurd voor ik op punt stond met de medicatie.

Bij mij was de trigger een faillissement, dus pure stress en een zeer slechte relatie.
Ook pure stress.

Naast het laten verwijderen van de schildklier was het voor mij komaf maken met mensen die niet goed voor me zijn. En gaan voor het beste op alle vlakken.

Groetjes,
Angel

Prima Vera schreef:Fruitsap is sowieso niet aangewezen voor diabetici omdat hier ook héél veel suiker in zit, staat gelijk aan een glas cola.
Beter een stuk fruit eten, is veel gezonder dan.
Hypo's komen het meest voor 's nachts tussen 3 en 4 uur.

Annelies mag ik vragen hoe jij weet dat je dan een hypo hebt als je na het eten van een boterham bv geen verschil gewaar wordt?

Misverstand vermoed ik, of ik niet duidelijk genoeg geschreven.
Mijn vorig schrijven ging eigenlijk volledig over de schildklier.
Fruitsap 's morgens werkt mogelijk tegen medicatie voor de schildklier.
En bij een hypo in de vroege uren of 's morgens moet ik iets eten, ben dan niet meer nuchter om medicatie voor schildklier te nemen, maar voel mij er dan niet beter of slechter mee.

En ja, fruitsap en diabetes is inderdaad geen goede combinatie, enorme piek als je dan meet nadien, en dat kan ik wel missen. heb op de 2 jaar dat ik diabetes heb al meer dan genoeg hoge glucosewaardes gezien.
Maar ook met diabetes is stress een grote struikelblok om de waardes stabiel te houden en pieken te vermijden.

Dan zijn we akkoord Annemiek, nu is het voor mij duidelijker wat je wou bedoelen. Het is algemeen geweten dat citrussap medicatie kan tegenwerken.
En stress is idd nefast zowel voor schildklier als voor diabetes. Dit is te vermijden maar niet altijd mogelijk.

Soms gaat het redelijk, maar nu is het terug een paar weken "raar", ik krijg er zelfs een rode neus en blozende wangen van, dit gaat over in de loop van de voormiddag. Ik neem nu 75 mcg en dit al een tijd. Maar mijn man zegt dat ik veranderd ben, ik voel het ook (dacht dat hij het niet zag?), ik ben zo vlak geworden, niet "blij" met de gewone dingen in het leven, dat was ik vroeger wel. Ik zonder mij ook af, de tijd lijkt stil te staan, dus echt happy ben ik niet. Ben ik nu ook depri aan het worden? Ik moet mij inspannen om alles in mijn hoofd "op orde" te houden. Zijn dit ook bijwerkingen? Mijn volgende afspraak bij de specialist is pas begin januari.

Ik zou persoonlijk wel wat sneller naar de dokter gaan.
Naar Poppe van het UZ JETTE. Maar het kan zijn dat hij ondertussen in een ander brussels ziekenhuis is, jette kan dat wel doorgeven.
Endocrinoloog.

Neem je antidepressiva ?

Hallo, ik neem gaan antidepressiva. Ik heb al wel gelezen dat door het schommelen van de schildklier een depressie kan optreden. Het is me wat... ik heb al veel zin gehad om die pillen gewoon niet meer te nemen, ik was dan wel heel moe maar zeker niet zo depri.

Interessante discussie over de nawerkingen na verwijderen van de schildklier, in het bijzonder de stress en depressieve toestanden.
Enkele jaren terug onderging mijn vrouw een operatie aan de schildklier, waarbij deze laatste weggenomen werd. Sedertdien alle dagen de nodige medicatie nemen na een aanpassingsperiode. Deze aanpassing verliep relatief vlot. Tot daar.

Fysisch lijkt alles nu onder controle.

Maar wat ik me afvraag is of dergelijke ingrepen een bijna zekere - al of niet nefaste - invloed kunnen hebben op het psychisch gedrag van de patient. Ik bedoel dan dat na afloop van de operatie, mijn vrouw psychisch een ander persoon lijkt te zijn, kortom zij is niet meer dezelfde.

Toegegeven, een operatie kan een mens veranderen en een andere visie op de dingen geven, maar toch had ik graag gelezen of er nog forumleden zijn die dergelijke evaringen meemaakten en dan bedoel ik karakterwijzigingen in de negatieve zin van het woord, zoals onverschilligheid, dominantie, onhoudbare kritiek, zelfs spot en haat, overschatting van zichzelf, zeg maar narciste ?