hoogtevrees

Cyper schreef:Dag mensen

Heeft er hier iemand verstand van hoogtevrees? Ik bedoel, heeft iemand daar last van, en is er dus zogezegd "ervaringsdeskundige" in?
Want ik weet natuurlijk wel wàt het is, maar ik heb het zelf totaal niet.
Ik moet nu in mijn research voor een nieuw verhaal een personage creëren, dat aan hoogtevrees lijdt.
Hij weet zelf niet wat er aan de hand is met hem, en denkt dat hij gewoon "laf" is, en lijdt daar geweldig onder.
Nu is mijn vraag: hoe ervaart een mens hoogtevrees? Ik kan me voorstellen dat iemand, die ergens heel hoog op een toren staat en naar beneden kijkt, bang is om eraf te vallen. Dat hebben normale mensen ook, daar hoef je geen hoogtevrees voor te hebben.
Maar als iemand die het wél heeft, nu ONDER zo'n toren staat, en NAAR BOVEN moet, wordt hij dan ook overvallen door die angst? Zo erg, dat hij zelfs als iemands leven ervan afhangt, niet naar boven durft?
Dus: ben je als je hoogtevrees hebt, al bang bij de gedachte om naar bóven te moeten, of alleen als je al boven bént en naar beneden moet????
Dàt kan ik me zélf dus niet indenken. Daarom.. wat denken jullie?

Voor zover ik weet kan je pas hoogtevrees hebben als je met de grond in verbinding bent: Bijvoorbeeld op een stoel, op een ladder,of op een toren...
In mijn vliegersperiode heb ik duizenden mensen "geluchtdoopt" met een sportvliegtuig. Regelmatig had ik een passagier die nogal bezorgd zei dat hij hoogtevrees had maar zelden was er een die daar tijdens de vlucht last van had. Wel heb ik eens een extreem geval van claustrofobie gehad. Tijdens de vlucht (hij zat naast mij) ging hij ineengekronkeld op de vloer liggen en ik ben dan maar veiligheidshalve snel geland.
Ik weet niet of dit u wat kan helpen...

Beneden op de begane grond en je ziet naar de bergen of een toren, geen probleem.
Eens je op de toren staat of boven op de berg, naar de einder kijken . Naar het dal kijken of naar beneden, je voelt je misselijk worden en je moet je omdraaien en naar een vast punt kijken. Afdalen van een berg is daarom zeer moeilijk, zelf in de auto, maar klimmen is van op een zekere hoogte ook heel bedreigend voor iemand met hoogtevrees.
Ik moet achter het stuur van de wagen zitten of ik spring eruit.
ik heb last om op een hoge ladder te gaan , niet op een klein trapke. Bovenaan een trap voel ik niets speciaals, is hanteerbaar.
Een vast punt fixeren, en niet naar beneden kijken, of men voelt zich draaierig en misselijk.
Mijn ervaring. Is dit hoogtevrees ? Nog nooit voor naar een dokter geweest.

Zeer interessant. Maar mijn scène schrijft voor dat de persoon op de grond staat en naar boven kijkt, en niet naar boven durft te klimmen, omdat hij hoogtevrees heeft. Dus ja... contact met de grond heeft hij wel. Maar wat ik weten wou is: is de GEDACHTE aan een hoogte genoeg om iemand met hoogtevrees in paniek te doen slaan?
Logisch denkend, lijkt het me mogelijk. Tenslotte is acrofobie een voortschrijdend proces, dat steeds erger wordt. Ik heb ooit iemand met agorafobie gekend, en zij moest maar dénken aan de mogelijkheid dat ze een stap buiten zou kunnen zetten en ze viel al bijna flauw. Die angst ging van de werkelijkheid over op de gedachte.
Iemand met claustrofobie heb ik ook gekend: ze moest maar één verdieping met de lift moeten, en ze werd al zowat gek. Ze sleepte nog liever een loodzwaar gewicht de trappen op dan in de lift te stappen, al was het voor een halve minuut of nog minder.
Maar met hoogtevrees heb ik persoonlijk geen enkele ervaring.

In mijn verhaal is nu opeens zo'n persoon opgedoken. En ik weet weliswaar niet hoe hij daar terechtkomt (dat weet ik nooit met personages, die duiken op uit het niets en zijn zoals ze zijn, zonder dat ik daar iets over te zeggen heb), maar ik moet hem wel geloofwaardig in beeld kunnen brengen.
Daarom dat ik nu bezig ben, 'mijn huiswerk te maken', zogezegd.

sanne schreef:Beneden op de begane grond en je ziet naar de bergen of een toren, geen probleem.
Eens je op de toren staat of boven op de berg, naar de einder kijken . Naar het dal kijken of naar beneden, je voelt je misselijk worden en je moet je omdraaien en naar een vast punt kijken. Afdalen van een berg is daarom zeer moeilijk, zelf in de auto, maar klimmen is van op een zekere hoogte ook heel bedreigend voor iemand met hoogtevrees.
Ik moet achter het stuur van de wagen zitten of ik spring eruit.
ik heb last om op een hoge ladder te gaan , niet op een klein trapke. Bovenaan een trap voel ik niets speciaals, is hanteerbaar.
Een vast punt fixeren, en niet naar beneden kijken, of men voelt zich draaierig en misselijk.
Mijn ervaring. Is dit hoogtevrees ? Nog nooit voor naar een dokter geweest.

Dus als je naar boven kijkt, naar iets waar je op moet, krijg je dan geen angst?

er zijn gradaties in die hoogtevrees.
Als ik in de bergen wandel, geen probleem aan de start, maar hoe hoger we gaan hoe moeilijker het wordt. Maar je leert middelen om daar door te komen. focussen op een punt voor jou, nooit naar beneden kijken en wegblijven van de rand van een afgrond. En er zijn altijd lieve mensen rond je heen die van je probleem weten.

Als ik een hoog gebouw in moet, geen probleem. Maar op de 21ste verdieping aan het venster gaan staan is geen optie of ik moet wel een punt aan de einder focussen en mag niet naar beneden in de straat kijken.
Je leert daar mee leven. Wegblijven van vensters in hoge gebouwen, wegblijven van de rand van hoge gebouwen, zeker niet gaan benji springen, geen alpinisme doen, niet over een brug van koorden lopen en in de diepte een ravijn .
Leren mee leven , leren dat het een deel is van jezelf . De angst geen kans geven om over te nemen.

Ik heb hoogtevrees en een heel slecht evenwicht! Op een pied de stal gaan staan zonder dat ik me ergens aan kan vasthouden, om er op te klimmen, gaat niet. Op een tafel gaan staan is ook een hele opgave. Een ladder beklimmen, totaal niet. ik geraak mss tot het 2de spurt en daar stopt het. Zoals Sanne komt te vertellen, in een hoog gebouw naar boven gaan, geen enkel probleem zo lang het met lift is of een goed begaanbare trap met leuning. Bovenaan de top niet tot aan de ramen gaan, maar een eindje daarvandaan en dan alles rondom bekijken. Een berg of iets dergelijks naar boven gaan via de paden, no way. Vorig jaar in Canada de loopbrug proberen te doen, verder dan 2 meter ben ik niet geraakt. Niet alleen door de afgrond onder mij maar ook door het gewiebel van de loopbrug zelf. Het heeft mij een halfuur gekost om die twee meter op en terug te doen. Brug zelf was véél langer. Man en zoon met zijn partner hebben dat gedaan. Rondom was een vaste loopbrug gemonteerd met doorzichtige bodem maar wel overal afgebakend. Mits niet naar beneden te kijken en gewoon rondom mij, ook geen probleem.
Vorige jaar Bryce Canyon, Zion Park en Grand Canyon gedaan, machtig mooi maar mee één van de zwaarste beproevingen vanwege de afgronden. De rit van Florida naar Los Angeles via de kust was wondermooi maar gezien de afgronden loodzwaar. Bij mij is het dus tweeërlei zowel de hoogte als het slechte evenwicht. Ook op een plaats waar het donker is (buiten of binnen maakt geen verschil) heb ik moeilijkheden om te stappen gewoonweg omdat ik niet zie waar ik stap en daar schrik voor heb.

Hoogtevrees behoort tot de fobieën, oftewel de ziekelijke angsten.
Diep in onze genen zit een natuurlijke angst voor hoogte ingebakken.
Datis wel handig ook, want hoogten zijn natuurlijk gevaarlijk en angst zorgt er voor dat we ons niet onnodig in gevaarlijke situaties begeven.
Daarnaast is het vermijdingsgedrag een belangrijke factor. Mensen die bang zijn voor hoogtes, zullen misschien wel in een hoog hotel slapen, maar daar liever niet uit het raam kijken.
Zelf heb ik er geen last van ,heb vroeger 15 jaar torenkranen gemonteerd ,heb wel veel beginnende collega's na 2 dagen weten stoppen omdat ze op grote hoogte hun veiligheidsharnas niet vertrouwden, want op die hoogte moet je bij montage beide handen gebruiken
hopende u een beetje op de goeie weg te helpen

Ik zou niet spreken van "ziekelijke angsten", wel van "onredelijke angsten".
Mij krijg je nog niet op een stoel, ik heb hoogtevrees.
Ik vermijd alles wat met hoogten te maken heeft, zo moeilijk is dat niet.

Ah, bedankt voor al jullie bijdragen.
Maar ik weet nu nog altijd niet of iemand met hoogtevrees al bang wordt bij de gedachte aan het beklimmen van een grote hoogte, en er daarom uit angst zou vanaf zien?
Wéten jullie niet dat je zult bang zijn, van vóór je daarop gaat klimmen? En jaagt de gedachte aan de angst jullie dan al geen angst aan, zoals mensen met smetvrees of agorafobie? Die moeten maar dènken dat er zoiets zou kunnen voorkomen, om al een aanval van hysterie te krijgen.
Als je het nu heel erg is, zou dat dan met hoogtevrees ook niet kunnen?
En als het met jullie niet het geval is, zouden jullie je kunnen voorstellen dat het bij iemand die er nog erger dan jullie aan toe is, wél zou kunnen gebeuren?

En mooie brok voedsel voor je honger naar iets wat jezelf nauwelijks lijkt te ervaren:
https://books.google.be/books?id=8IPeF9 ... A49&dq=hoe ervaar je hoogtevrees&source=bl&ots=ScCRiI9_6H&sig=DA-E0p3i3mmqdW3B0BNrbwWKKZQ&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwiLybKwr8_VAhVQYlAKHUHtB7QQ6AEIPDAE#v=onepage&q=hoe%20ervaar%20je%20hoogtevrees&f=false

Ingebakken of aangeboren hoogtevrees?
Geloof er niets van: kindertjes vallen vanaf een hoog balkon..., onbevreesd maar wel nieuwsgierig en hop...
Een steile trap zonder leuning in woonruimtes: kinderen die eraan gewend zijn weten niet beter en tonen geen angst of onzekerheid... Anderen kleven angstig tegen de muur bang als ze zijn om te... hou die maar goed in het oog...
Bang of bang gemaakt? Voor het donker? Voor andere huidskleuren? Voor een hoogte? Aangeleerde angsten? Pas op, niet masturberen want je krijgt er een @van, enz.. Hier vloekt men niet, God ziet u, maar die hoort gelukkig niet zo goed meer!
Tsja, klokken van Rome brengen witte of zwarte pietjes: angst?
Maar wel uitgelezen onderwerpen waarmee je naar alle windrichtingen kan uitzeilen. Naar alle hoeken van alle menselijke emoties.

Naar omhoog kijken, turen, niet verontrustend, de omstandigheden waarin dit onherroepelijk moet gebeuren, kunnen wél een heel andere kijk opleveren en ongekende emoties oproepen, waanbeelden ook...?
Je kan er halve en... hele boeken mee vullen.
Verbeelding... of inbeelding...of inprenting...of...



Leuke dingen voor de mensjes, groot en klein, zeker weten.

Cyper schreef:Ah, bedankt voor al jullie bijdragen.
Maar ik weet nu nog altijd niet of iemand met hoogtevrees al bang wordt bij de gedachte aan het beklimmen van een grote hoogte, en er daarom uit angst zou vanaf zien?
Wéten jullie niet dat je zult bang zijn, van vóór je daarop gaat klimmen? En jaagt de gedachte aan de angst jullie dan al geen angst aan, zoals mensen met smetvrees of agorafobie? Die moeten maar dènken dat er zoiets zou kunnen voorkomen, om al een aanval van hysterie te krijgen.
Als je het nu heel erg is, zou dat dan met hoogtevrees ook niet kunnen?
En als het met jullie niet het geval is, zouden jullie je kunnen voorstellen dat het bij iemand die er nog erger dan jullie aan toe is, wél zou kunnen gebeuren?

Ja natuurlijk wordt je bij de gedachte alleen al bang. Als mijn man op een ladder gaat krijg ik bij wijze van spreken al sch..t van de schrik. Laat staan dat ik er op moet. Het gedacht alleen al, ik zal alles doen om dat te vermijden. 'k zou zelfs een ander gerecht maken als ik iets zou nodig hebben van de bovenste kast en mijn man is niet thuis. Genoeg om dat gerecht gewoonweg niet te maken hoor.

Ik denk dat de angst voor de angst verschilt van mens tot mens.
Ik ben niet bang bij het zien van een hoogte, wel bij het zien van een diepte.
Bij een hoge roltrap moet mijn man bij het dalen voor mij gaan staan zodat ik een rug zie en geen diepte.
Blijkbaar is er nog een verschil tussen hoogtevrees en dieptevrees maar niemand spreekt ooit over dieptevrees.

*leah* schreef:Ik denk dat de angst voor de angst verschilt van mens tot mens.
Ik ben niet bang bij het zien van een hoogte, wel bij het zien van een diepte.
Bij een hoge roltrap moet mijn man bij het dalen voor mij gaan staan zodat ik een rug zie en geen diepte.
Blijkbaar is er nog een verschil tussen hoogtevrees en dieptevrees maar niemand spreekt ooit over dieptevrees.

Ik dacht eerlijk gezegd dat dat samen ging, blijkbaar niet dus. Jij hebt dan ook geen schrik om op een hoogte te staan?

@leah

Dieptevrees = bathofobie.

Ongezond?
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/ps ... iepte.html

Maar de verzameling van fobieën is heel lang hoor, gelukkig, heel lang...
Dus: vrije keuze.

http://www.hulpbijangst.nl/viewtopic.ph ... 81&start=0

Een vd mooiste en makkelijkst te behandelen:
ergofobie
Een job aan de staat is hierbij de alom gekende en uitverkoren remedie.