""Maar, in tegenstelling tot de joden hebben geen van die andere groepen een nationaliteitsgevoel."
En wat is dan het surplus daarvan? Zijn nationalisten een betere mensensoort? Geeft hen dat meer politieke of andere rechten? Geeft hen dat het recht om" niet-nationalisten" uit hun huizen en van hun gronden te jagen en ze vervolgens te verbieden terug te komen?
""vaak is een eigen taal aanwezig. Dat is het geval met het Catalaans, het Basks, het Welsh, het Vlaams"
Het
Palestijns Arabisch is het dialect dat wordt gesproken door de in Palestina geboren Palestijnen en door Joden die zich vóór 1948 in het toenmalige
Palestina vestigden. Dit dialect lijkt veel op het Syrische en Libanese dialect, maar heeft ook invloeden ondergaan van het Hebreeuws en het Engels.
Verder zijn er nog regionale verschillen en klinkt de taal in de steden en op het platteland ook anders.'(Wikipedia)
" "het grondgebied moet voor hen het 'moederland' zijn."
Een
moederland is een
staat die een 'ouderlijke' vorm van voogdij uitoefent over een of meer andere
staten, die het heeft gesticht of onderworpen met een koloniaal statuut, vooral wanneer die geacht worden inferieur te zijn en dus 'beschaafd' en/of tot het ware geloof bekeerd moeten worden. (Wikipedia)
Ingewikkeld hoor. Ik zie hier inderdaad mijn opvatting van kolonisatie van Palestina door Europese joden in opduiken...maar vermoedelijk zal je dat niet bedoelen. Hoe ik dat moet toepassen op Vlamingen of Corsicanen is mij echter een raadsel.
In deze even de Israëlische historicus Shlomo Sand citeren:
"Op een zeker moment in de 19e eeuw namen intellectuelen van Joodse oorsprong in Duitsland, beïnvloed door het volkse karakter van het Duits-Germaanse nationalisme, de taak op zich 'retrospectief' een volk uit te vinden, vanuit de wens een modern Joods volk te creëren. Vanaf de historicus
Heinrich Graetz begonnen Joodse historici de geschiedenis van het jodendom op te tekenen als de geschiedenis van een natie die een koninkrijk was, een dolend volk werd en uiteindelijk terugkeerde naar zijn geboortegrond.
"De Joden zijn vooral over de wereld verspreid geraakt door bekering: aanvankelijk, vóór de komst van het christendom, alleen in het oostelijke Middellandse Zeegebied van Alexandrië tot Rome; en later, in
het eerste millennium na Christus, met massabekeringen van koninkrijken in Jemen, Noord-Afrika en de Kaukasus. ‘Joden van Buenos Aires tot Amsterdam en Melbourne delen, afhankelijk van hoe religieus ze zijn, de tradities van het geloof maar ze vormen geen cultureel of etnisch homogene groep. Ze spreken allemaal andere talen, groeien op met andere boeken, kijken andere films, hebben andere ervaringen. Blijkbaar zijn ze daar ook gelukkig mee, want ze verhuizen niet naar Israël. De meeste Joden in de wereld kiezen er niet voor te leven in een staat met Joodse soevereiniteit.’
"Het verhaal van de verbanning een mythe is, die door vroege christenen is gepromoot om Joden voor het nieuwe geloof te werven. De meeste Joden werden niet verbannen door de
Romeinen, en hen werd toegestaan in het land te blijven.
Verder betoogt hij dat veel Joden zich (noodgedwongen) bekeerden tot de
islam volgend op de Arabische verovering en overheersing, en door de veroveraars werden geassimileerd.ij concludeert dat deze oorspronkelijke Joden het werkelijke voorgeslacht van de
Palestijnse Arabieren zijn.
)
