blondje haar man overleden

Beste Blondje....
Mijne innige  deelneming en  condolence bij het verlies   Van  Je  lief  ventje die gevochten heeft  tot het laatste minuut  ,  en dan heeft  hij je vaarwel gezegd  en tot  weerziens  lieve  Mia  ...hierboven ......en  zei.......
......                            Remember me.....
....  You can shed tears that I am gone
.....You can smile because  I have lived...
....You can close Your eyes  and pray  that  I'll  come  back
....or You can open Your  eyes  and  see  that  I  left....
....Your heart can  be  empty because  You  can't see me.....
...or You can be  full of the love  we  shared together.....
.....You can turn Your back on  tomorrow and live  Yesterday....
....or  You can be happy for  tomorrow of  yesterday.....
....You can  remember me and only  that  I am gone .....
....You  can cry and close Your mind  ...or You  can smile  and open Your         eyes   Love and  go on ......
..........  some day  we'll be together  again .....
........Your  Jos ...  always....

Dank je wel voor alle blijken van medeleven en uw woorden van troost bij het heengaan van mijn man, onze j  



Jozef Pieter Corstjens, geboren te Genk op 15 november 1951 als zoon van Zjef Corstjens en Léne Hans
 
Nen deugniet eerste klas die als broekventje op een sinterklaasmorgen heel vroeg het halve dorp wakker maakte met zijn nieuwe trom.
Toen hij kon fietsen reed hij graag door de beek zodat zijn banden rap kapot waren Pa vond er niets beter op dan hem dan maar op de "zjanten" te laten rijden. Dat deed hij ook bij bomma en papa op het pas aangeveegde erf zodat papa vloekte en opnieuw begon.
Later presteerde hij het om te gaan roken in het hooi... met een "vurige" afloop en veel rook
Op school ging het niet zo goed dus ging hij bij Jean Schroyen in de leer, Hij leerde er veel, OOK het vak van electricien- installateur 
Op zijn 18e werd hij beroepsmilitair? Eerst een opleiding in Turnhout bij majoor Blairon met het motto ' hier temt men leeuwen'  HAHA een goed gedacht is veel waard en na een half jaar vertrok hij als volleerd chauffeur munitie naar kazerne Hellersen in Ludenscheid en daar oefende hij het gewichtheffen, vooral 25 en 33 cc
Voetbal was zijn sport, hij speelde zelf , eerst in Neeroeteren, dan bij de ploeg van de kazerne en ook in Lüdenscheid bij de plaatselijke manschaft
Als 20-jarige ging hij op verlof naar Zwitserland met zijn jeugdvriend André Schroyen en daar zag hij elke dag zeker 500 jonge meisjes passeren in het restaurant. Zijn oog viel op een blonde met lange haren.
Terug in België ging hij bij haar op bezoek, het was de oudste dochter van Joske Geerts en Rosa.
Op 1 december werden die twee 'geringd'. Het was de koudste periode van die winter met een dikke laag sneeuw en het vroor de stenen uit de grond EN de volgende dag was een autoloze zondag.
Al snel vond Jos zijn weg in Herenthout. HIj voetbalde bij meerdere ploegen zoals de 'pluim' op de bergen enz. Hij ging supporteren voor KFC en werd al snel lid van het jeugdbestuur en eerst de deliguee van de kadetten en daarna van de scholieren die graag lachten met zijn limburgse tongval en soms riepen ' Joske zing nog ne keer ' . De eerste jaren stond hij graag aan de toog in de Cardijnlaan tot hij begon te helpen met zijn werk van barmhartigheid %uD83D%uDE0A de dorstigen laven aan de tapkraan.
Na 6 jaren huwelijk en vlijtig oefenen werd een zoon geboren en papa leerde hem lopen met de 'bal aan de voet' . Toen die begon te voetballen werd pa een trouwe en luidruchtige supporter vanaf duiveltje tot bij de reserven van KFC  en de laatste jaren bij FC Fiat
Jos hield van alles met een motor. Eerst een solex en dan een geit, die hij op zijn zij legde gewoon omdat zijn pa gezegd had dat het niet kon. Alle auto's opsommen gaan we niet doen, dat duurt te lang.
Hij reed voor zijn werk onder andere met een bus en een vrachtwagen, in zijn vrije tijd genoot hij van de ritjes met de moto en hij reed met veel plezier de lange weg naar het Gardameer in Italie op verlof.
De laatste jaren werden het meerdere reizen per jaar. Vliegen naar Turkije , Tunesië en Egypte om daar te genieten van de all-in deed hij graag, en hoe meer hoe liever
 
18 maart 2016 viel voor ons een bom, we kregen te horen dat hij slokdarmkanker had,  - volle paniek en schrik- wat nu?... eerst een stent in de slokdarm  en een katheterpoort. De chemotherapie heeft hij goed verdragen, niet misselijk, niet ziek en geen pijn zodat het mogelijk was om in de week zonder chemo naar zee of op reis te gaan. In oktober volgde een operatie in Leuven waar ze het gezwel verwijderden. Behalve de pijn van de operatiewonde en de sondevoeding de eerst maand had hij weinig last zodat hij al snel weer kon genieten van zijn frietje van den 'domino' 
Op het einde van dat jaar werk hij kankervrij verklaard maar hij moest wel elke maand op controle en eind mei toen er sporen van het 'beest' werden gevonden in zijn bloed. Deze keer zat het beest in zijn hoofd.
Na de bestraling kreeg Jos last van iets dat te vergelijken is met vallende ziekte, hij zakte soms door zijn benen maar dat hield hem niet tegen om toch nog op verlof te gaan.
September vorig jaar ontdekten ze uitzaaiingen in zijn lichaam en kon geen enkele therapie nog helpen
Toch bleef Jos zoals hij altijd was: hij genoot van zijn sigaartje, maakte grappen en kon plagen als de beste. Hij hield van lekker eten en was een grote snoeper
Daarom die schaal snoepjes, neem er gerust eentje, Jos trakteert

Bedankt blondje,,,,,je hebt het echt mooi verwoord !
we hebben de jos er nog beter leren door kennen,,,,en,ja,het was een lieve deugniet ,van geen kattekwaad vies klaar voor elke mop ,,,,, laten we zo aan hem terugdenken !

Voor mij zal hij altijd "onze J" blijven ,de man die aanleiding heet gegeven tot onze vele mopjes over rooksignalen ,die zo grondig waren dat nellie dacht dat het realiteit was !

dikke knuffel, Blondie !

blondje heel mooi zo komen we nu te weten hoe het werkelijk was 

ben blij dat ik dikwijls hebben mogen dansen met J en de vele gespreken met heb 

vandaag is een jaar geleden dat we in blankenberge waren en nog een heel fijn gesprek had me J 

blondje je moet verder ( ik al 9 jaar )  maar denk er om de hand boven u hoofd altijd 

nog heel veel sterkte en je weet vrienden zijn er voor u 

therie xxx

Heel mooi verwoord Blondje
je was er altijd voor hem in goeie en kwade dagen
je zorgde voor hem gelijk niemand het kan
en toch mocht het niet baten
Jos heeft je verlaten maar vele mooie dingen blijven
trek je daaraan op
het leven gaat voort..
en vrienden zoals je hier ziet zijn er voor je
altijd welkom voor ne babbel en ne lach zoals Jos het zou gewild hebben

sterkte voor jou en de familie
Anne Lise xx

Beste Blondje 

Innige deelneming , en wens jou veel sterkte toe ....


Mvg .

Monique ...

strandjutter
  
Geplaatst  Wo 07 Maa 2018, 17:21    Onderwerp: overlijden man blondje

innige deelneming , sterkte van <jutter>

Mijn oprecht medeleven en sterkte aan de familie en de vrienden .
















;