MyriamC schreef:*Joy* schreef:
Blind getrouwd ...daar verspil ik mijne tijd niet aan !!
Ik wel. Ik vind het wel een interessant experiment. Hoe ze twee mensen matchen, de euforie (of de teleurstelling) van de eerste dagen, de kleine kantjes die toch automatisch naar boven komen als de koppels mekaar wat beter leren kennen, enz. En dan uiteindelijk natuurlijk de vraag: heb ik goed gegokt wie er wel en wie er niet bij mekaar blijft.
Beste MC...
Ik onthoud o.a. de woorden "experiment" en "gegokt"
En dat in verband met een huwelijksband...
Trouwens is dat programma niet de wereld op z'n kop zetten, of...de kar voor het paard spannen?
Pas mekaar leren kennen nà een echtverbintenis en niet ervoor....
En zoals in "Blind Getrouwd" dan nog onder tijdsdruk staan,
om voor 't einde van de "proefperiode "
(
waarbinnen de programmamakers de eventuele echtscheiding betalen)
er al dan niet uit te stappen.
De kijker mag dan zijn honger naar voyeurisme voeden, maar men speelt hier wel met diepere gevoelens, waarbij ook mensen gekwetst kunnen achterblijven. (
Zoals vorige jaargangen hebben aangetoond).
Nu, ja...ik ben allicht ouderwets en geloof eerder in
een tijd om elkaar (
ontspannen en niet onder tijdsdruk) grondig te kunnen
vertrouwen,
waarbinnen dan ruimte ontstaat voor respect en vooral
vriendschap.
Omdat men als vrienden elkaar verdraagt zoals men is (met plus-en-min-punten erbij.)
En binnen die verdraagzaamheid kan wederzijdse genegenheid een aanloop zijn naar wat men liefde noemt.
Met niet enkel "nemen" maar ook "geven".
Het lijkt mij toch iets meer volwassen, dan na de stress van het onbekende,
wat onzeker elkaar aftasten met een zekere graad van wantrouwen en ook schroom.
Om na de euforie van een gratis snoepreisje, te moeten ontwaken in de beslommeringen van alledag.
En mogelijk de schaamte naar 't publiek toe, dat zich heeft mogen vergapen aan het eventuele falen.
sw