Er kan inderdaad een hemelsbreed verschil bestaan tussen lesgeven dwz. op een didactische manier kennis overdragen en omgaan met een groep kinderen of jongeren. Het formele gezag waarover een leerkracht in vroeger tijden beschikte is samen met andere ouderwetse waarden bij het huisvuil gezet. De school die voorheen een gesloten wereld was met eigen "wetten" is nu als een agora waar iedereen de spelregels naar zijn behoeften kan plooien.Wil. schreef:Lesgeven verschilt van school tot school, van leeftijd tot leeftijd en zelfs van klas tot klas.
In principe is het geen zwaar beroep. Er is een wereld van verschil tussen leerkracht zijn bij kleuters, bij kinderen, bij pubers of bij adolescenten en jonge volwassenen. Die mensen zijn allemaal 'leerkrachten'.
Ik ken mensen die in beroepsscholen lesgeven en die zich daar als een vis in het water voelen, terwijl een ander zich daar elke dag opnieuw in de leeuwenkuil moet wagen. Idem voor het bijzonder onderwijs. Wanneer een volwassen man of vrouw zit te janken in de leraarskamer, dan is dat voor die persoon niet houdbaar. Dan is gaan metselen een droomjobke vergeleken bij de ellende die sommigen moeten doorstaan bij een klas pubers. Ik ken de verhalen uit eerste hand: mijn vrouw heeft altijd in het onderwijs gestaan.
Er zou een financieel onderscheid moeten gemaakt worden tussen leerkrachten die in moeilijke klassen lesgeven en degenen die in een 'gewone' omgeving kunnen werken. Wanneer er 50% loonverschil zou bestaan, dan zouden de leerkrachten die het écht kunnen ook wel willen gaan werken in bv. een moeilijke beroepsschool.
Over treinconducteurs heb ik mijn mening al gegeven: betaal hen meer naargelang ze meer moeten verduren tov de 'neutrale' toestand (dwz. geen fysieke agressie, hooguit verbale onprettigheden).
Ik geloof inderdaad dat er zoveel verschillende taken zijn als er leraars zijn, men mag dus eigenlijk niet veralgemenend spreken van een zwaar beroep.
Maar van een leraar (goeroe) die naam waardig mag meer worden verwacht dan didactiek zijn of haar invloed kan immers verreikende gevolgen hebben voor de latere ontwikkeling van de pupil. Men zou dus een meer gedifferentieerde verloning kunnen invoeren, meer verfijnd dan het huidige onderscheid tussen de opleidingsniveaus. In feite is het nu zo dat hoe minder men les geeft hoe meer men betaald wordt
Omdat het opvoedende element in de functie van leerkracht meer dan ooit belangrijk is, zou ook de selectie en de vorming van toekomstige leerkrachten veel verder moeten reiken dan didactische vaardigheden. Iedereen met een normaal verstand kan een leraarsdiploma behalen, niet iedereen heeft de geschikte persoonllijkheid om deze soort veeleisende taak met nut voor alle betrokken partijen te volbrengen.
Het verband tussen de leeftijd van de leerkracht en de "moeiljkheidsgraad" van de taak lijkt mij niet relevant dat lijkt op het eerste gezicht veel duidelijker bij een kaartjesknipper, het zeer onregelmatig levensritme dat die moet leiden, kan veel slopender zijn dan dat van een leerkracht die so wie so al maar 3/4 van een werkjaar moet presteren;
Te weinigen zijn geroepen om leerkracht te zijn, de selectie van kandidaten en hun opleiding zou veel breder en veelomvattender moeten zijn. Zij bepalen voor een groot stuk de toekomst van de samenleving.
PS: Iedereen kan zich wellicht een leerkracht herinneren die bepalend is geweest voor haar/ zijn loopbaan.
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus

