ebenhaezer schreef:Hoe kan dat nu Lea ? Als Hij niet bestaat , hoe kan Hij dan op uw zenuwen werken ?
Je bedoelt natuurlijk dat ' ik ' op jouw zenuwen werk !
Het lijkt me nogal evident dat zowel jijzelf als het soort God die jij jezelf voor ogen houd inderdaad op de zenuwen kunnen werken, aangezien je werkelijk doet alsof je God en Jezus en de Heilige Geest in je broekzak hebt. Over de hele wereld is bij miljarden mensen het inzicht doorgedrongen dat het patriarchaat een model is dat door en voor mannen werd ontworpen, en dat dit volledig onterecht en onrechtvaardig was. Het feit dat jij zo'n beetje de "vrouwelijke zwakheid" op handen draagt is natuurlijk uw zaak, maar men kan op zijn klompen aanvoelen dat je dat doet omdat je nu eenmaal niet in de mogelijkheid lijkt te verkeren om u een ander model van leven voor te stellen dan een dat strikt onderworpen is aan wetten die ergens voor 400 BCE door een klein volk, de Hebreeen, werden uitgevonden, en door Christenen daarna min of meer geadopteerd als 'bron' voro het stichten van een verbeterd soort Jodendom.
Dit alles is nog tot daar aan toe, maar je moet dan niet de verongelijkte onschuld spelen wanneer je tegenwind krijgt. Bovendien, je kan beter ook niet werken met die dooddoeners zoals "als Hji niet bestaat, hoe kan Hij dan op uw zenuwen werken?" want dat is rhetorisch gewoon onzin - zelfs indien wij hier allemaal 200 procent zeker zouden zijn dat God niet bestaat, dan nog zouden sommige Christenen nog steeds in staat zijn om in naam van God de straatstenen uit de grond gestampt te krijgen, alleen al door de manier waarop je over God spreekt (nogmaals: een God die je kennelijk in je broekzak hebt).
Is dat niet iets dat je kan afleren? Heb je het al eens geprobeert?
In plaats van te schrijven "ieder heeft zijn eigen overtuiging Lea, leg je daar eenvoudig bij neer", kan je ook eens tegen jezelf zeggen: "Al die miljarden mensen die helemààl niet zo over de vrouw denken als ik, hebben allemaal hun eigen overtuiging, Ebenhaezer, leg je daar nu eenvoudig bij neer". En je zou er zelf ook de vrede mee bevorderen.
Trouwens, het eenvodige feit dat Lea schreef "Ik krijg het danig op mijn zenuwen van uwe schepper!" heb jij volgens mij al te snel geinterpreteerd alsof Lea zich *dus* ineens niet vreedzaam meer gedraagt. Vanwaar die conclusie? Vanwaar die drang om het zo voor te stellen, en jezelf als de echt vreedzame af te schildren? Er schuilt misschien wel veel meer Jezus in Lea dan in jou - houd je daar weleens rekening mee? Of is het altijd de ander die fout zit, vanuit uw oogpunt?
Maar ik wens je ook vrede toe. Zelfs voor mensen met een door en door oerbijbelse nicknaam zoals jij denk ik niettemin dat het toch wel degelijk mogelijk kan zijn dat je een vredestichter wordt :)