Wat doet het ertoe op welke manier je probeert terug jezelf te vinden. Als je je vertrouwen in jezelf verliest, dat is het allerergste wat je kan overkomen, dan loop je op drijfzand en je zakt steeds dieper.
Wat ik niet begrijp is hoe je jezelf belachelijk kunt maken door je problemen te delen met mensen die je jarenlang geholpen hebt. Gaat onze maatschappij niet kapot aan al de verborgen miserie die we niet mogen delen? Niet in je omgeving, niet in de familie, heel soms bij een echte vriend en dan hopen dat die het volhoud en je begrijpt.
Ik heb jaren een jong meisje op chat gehad, zelfde leeftijd als mijn dochter die misbruikt was door stiefvader en geen steun kreeg van moeder. Ze had persoonlijkheidsstoornissen, Ik weet niet meer hoeveel, maar eentje dan veranderde ze in een klein kind en dan schreef ze plotseling heel veel fouten. Ze deed aan ook zelfverminking. Ze had zoveel triggers dat het heel moeilijk was om haar te helpen. Elk gevoelig woord was prijs, dan moest ze douchen of verscheen er een ander iemand en was ze plotseling weg.
Dat is nu 14 jaar geleden, onze gesprekken zijn niet meer zo nodig, maar het contact blijft wel warm en hartelijk. Ze is getrouwd en heeft twee kinderen. Haar weg is blijft moeilijk want ook haar kinderen vergen meer dan gewone aandacht maar haar demonen zijn weg, ze heeft zichzelf terug gevonden in dit toch wel "egowereldje" waar alles draait om macht en geld.
Ook ik heb heel diep gezeten, begreep mezelf niet meer en heb met mijn eigen onbeholpen schrijfsel op seni toch weer een evenwicht gevonden en warmte gevoeld bij mensen die gewoon meelazen en af en toe eens reageerden. Ik zal hun altijd dankbaar zijn.
Ik heb onze hulpverlening geprobeerd, maar je moet de juiste persoon vinden die je echt kan helpen en die heb ik niet gevonden. Ze staan zo snel met pillen klaar, terwijl je nood hebt aan echt warmte, een cocon waar je tot rust kunt komen. Ook heel wat boeken zoals "De kunt om met jezelf te leven", "Alles heeft een reden" ... hebben mij mezelf beter leren begrijpen en ook de gesprekken met mijn tweede dochter hebben heel wat geleerd over mezelf.
Pastoor, als je graag privé verder praat, op jouw tempo, je mag altijd binnen hoor.
Littlestar