Wat een mooi verhalende fantasie , Maloreg , al zie ik het wat vermengd met nostalgie . Ik bezondig mij er echter ook aan en denk ook aan die nu verdwenen velden van toen met klaprozen en korenakkers met blauwe korenbloemen . Die koele kelder bij mijn grootmoeder , die voor de winter begon helemaal vol stond met inleggroenten in Weckpotten en potjes confituur van aardbeien uit eigen hof .
Het bakken van wafels op Allerheiligen , 'hors d'oeuvre' als feestmaaltijd wanneer het kermis was . Konijn met zelfgemaakte kroketten met Oudejaar.
Het als kind verlangend uitkijken naar Pasen en een kadootje met St.Maartenfeest ; gevoel dat bij kinderen van nu bijlange niet meer zo intens is als het was voor ons, omdat het ganse jaar door eigenlijk feest annex kado's is voor hen . Wij bricoleerden ons eigen speelgoed in elkaar en amuseerden ons rot in het bijeenzoeken van attributen.
De ronkende stoof met kolen . Het wasbassin met 'Amidon' er voor geplaatst waarin wij dan als kind ons wekelijks bad kregen . De papieren stores aan het venster , de radio met het wekelijks kinderuurtje waar iedereen dan stil luisterde naar de spannende vertellingen.
Pff .. ik kan zo nog een tijdje doorgaan hoor ..
Op reis gaan was er evenwel voor mij niet weggelegd . Als kind was het voor mij een enkele keer eens met de mutualiteit naar de zee . Voor de rest speelden wij thuis met onze vriendjes , gingen vissen op dikkopjes in de beek met krakkemikkig zelfgemaakte visnet (of wat er voor doorging
) Maar je hebt gelijk , Maloreg. Reizen is nu ook 'gewoontjes' geworden . Niet meer zo avontuurlijk ontdekkend . Marginaal beleven in all -ins waar men zich veelal al op een degoutante manier durft laten gaan . Inhoudsloos ..
Drugs , onveilig gevoel op straat , de 'hangjongeren' met slechte bedoelingen , computers , social media , allemaal dingen die nog niet bestonden in onze wereld van toen . Bvb. Je fiets bleef gewoon tegen je gevel staan , zonder slot en hij stond er 's anderendaags nog altijd . Het eenvoudige leven waarin de mens zichzelf niet achterna holde en elkaar in luxe verwerven wou aftroeven.
De enige zwarte die hier toen in onze stad rondtrok was een breedlachende man van wie ik me als kind herinnerde dat hij 's zaterdagsavond rondtrok met zijn fiets om dropsnoepjes in een wit tipzakje te verkopen waarbij hij uitriep :' Boma Boma , 5 Frank , Boma !
Het is nu wel anders ..
Die moderne tijd ?! Alleen senioren weten nog écht hoe veel beter het destijds was . Men kan het niet uitgelegd krijgen aan de generatie van vandaag . Waarschijnlijk denken ze dat het enkel in onze 'fantasie' bestond ...
In de Stille Oceaan kan men elkander goed verstaan ....
). Ik ga hier geen namen noemen, maar ieder van jullie zal wel begrijpen wat ik bedoel.
