MaLoReg schreef:Gisteren gekenen naar 'We zijn er bijna' een programmatje op Nederlandse TV.
Het gaat over groepjes oudere (zo tss 65 en 75 jaar) die in groep met hun caravan naar het buitenland trekken en daar dan onder begeleiding alles gaan bezichtigen.
Leuk om hen bezig te zien: mannen bedrijvig hun kérévén (caravan) wassen-vrouwen aan de kook of de afwas. Lijkt wel alsof de moderne tijd nog niet tot hun doorgedrongen is.
Jeu de boule spelen-samen een verjaardag vieren.........
Zo leuk allemaal. Dan denk ik: "dat wil ik ook"! Ik hou van reizen en dit is wel een hele prettige manier om veel te ontdekken.
Die wens van 'ik wil dat' komt altijd bij mij boven. De keren dat ik deze uitzending volg geeft het me zelfs een gevoel van 'gemis'!
Toch ondanks alles weet ik diep in mijn hart dat reizen op deze manier niks voor mij is-ben géén groepjesmens en het ziet er wellicht allemaal heel leuk uit en mijn 'verlangen' is groot maar mijn verstand brengt me met beide voeten terug op de grond na het dromen.
Ik kijk ook altijd naar dat programma MaLoReg.
Verleidelijk, inderdaad, maar ik ben echt geen groepsmens en zou me hierbij doodongelukkig voelen.
Jezelf kennen is van grote waarde hé!
en er dus omstandigheden zijn waar men het niet àltijd voor zichzelf alleen kan beslissen hangt het dan af van je marge tot aanpassing aan situaties en personen . Denk maar aan verplichte of verwachte aanwezigheid bij deze of gene gelegenheid .
