Dag seizoentjes allemaal,
Iedereen bedankt voor de lieve verjaardagswensen hier op het forum, en de kaartjes, om ter mooist ! Ze staan allemaal op de schouw mooi te wezen ! Of ze nu zelfgemaakt zijn of zelf gekocht (
) , elke wens en elke kaart heeft voor mij een zekere 'waarde'.
En wil je weten waarom ?
Wel, het bewijst dat er vriendschap is. Ook al is het 'maar' virtueel.
Door hier, in ons 'eigen' hoekje, in ons gezellig cafeetje te komen, een praatje te maken met elke bezoeker, die uiteraard ten alle tijde welkom is, wordt er een zekere, ja, ik mag wel het woord 'vriendschap' gebruiken, gesloten.
Ook al is het niet voor iedereen alle dagen een plezier om door het leven te walsen, hier ben je vrijwel zeker dat er naar je geluisterd wordt, dat er raad wordt gegeven, vaak uit eigen ondervinding. En is die 'raad' nu echt niet voor jou of mij of iemand anders van toepassing, dan nòg is er die belangrijke 'indruk' dat er mee gedacht wordt over oplossingen, dat men je écht wil helpen ...... al is het 'maar' virtueel........
Zo ervaar ik het, tenminste.
Het is vandaag exact één jaar geleden dat mijn wereld veranderde, door het hersen-infarct dat mijn man geraakt heeft. En ja, exact op mijn verjaardag.
Ik mag wel mijn twee pollen kussen dat het thuis gebeurd is, want drie kwartier later zaten we anders in de auto, op de autostrade richting Antwerpen, om samen met onze vrienden mijn verjaardag te vieren, met natjes en droogjes.
Dat had dan een héél ander 'verhaal' kunnen worden.
Intussen heeft mijn man over héél het jaar terug zowat alles terug moeten aanleren, ook met 'vallen en opstaan'. Dat waren heel harde noten. Nu nog gaat hij 5 dagen op de week naar een revalidatiecentrum, om te verbeteren wat nog kan.
Wij moeten geen 'glazen bol' hebben om te weten dat het nooit meer zal zijn zoals vroeger. Maar we blijven moed scheppen, ook al wordt alles niet hardop gezegd .........
Lea, dit is dus waar sommigen hier op doelden, dat het een zwaar jaar was en met hoop voor ons dat het alleen beter mag gaan .........
Trouwens, een mooie poes dat je hebt, hoor ! 8 kg, is dat niet wat teveel voor zo'n beestje?! Hij ziet er wel lief uit !
Clive, wanneer ga je het eens wat kalmeraan doen? Straks ben je te moe om voor de kleine pup te zorgen. En Niels missen zal je blijven doen, hij was immers een deel van jullie gezin.
Oei, Zwanenmeer, vaatwasser die de pijp aan Maarten gaat geven. Niet leuk. En ja, op 'feestdagen' kan alles al eens anders verlopen dan men gewend is. Op zo'n dag is bijna iedereen thuis en die doen dan werkjes, waar ze anders niet toe komen. En jij, die dan zo mooi in het groen rustig zit, moet dan juist veel lawaai verdragen. Als de scholen terug starten gaat alles terug normaal zijn, je zal wel zien. Dan zijn het de 'gewone' 'ambetante' dingen ! De mensen 'leven' tegenwoordig allemaal, he !
anjelierken, fijn te horen dat moeder, en de andere wzc-bewoners, er 'verwend' worden ! Bij mijn ouders was dat ook zo, al beseffen ze het dikwijls niet.
Misschien voor Spaanse woef zo van die dikke koorden kopen, die gaan een héél stuk langer mee dan alle andere piepende of pluche dingen.
M-Helena, nog veel last van je valpartij? Het moet allemaal 'zijn tijd' hebben, nietwaar? Schoonbroers en schoonzussen-feest ook overleefd? Goed zo ! Meepakken hetgeen kan !
Dames, ik moet stoppen, kinderen zijn er !
Hou jullie allemaal zo goed mogelijk, en tot .... de volgende !
.
....
Een fijne namiddag iedereen... 't is een zonnige dag gebleven...