Je bent een wijs mens Phoebe...Phoebe schreef:Wij kunnen er een eindje over gaan filosoferen nietwaar … Ik zit hier nu toch maar met mijn bescheiden maar lekker theetje, uit een supermarkt- mok , aan mijn PCtje het rustig naar binnen te slurpen en word ondertussen al 16,5 jaar door de staat betaald om niks te doen . Elke maand liggen ze er .. de centjes . ' t Zijn geen grote hopen maar ik ben er tevreden mee . Dat is het geheim, content te zijn en zich uiteindelijk beter te voelen dan die rijke smachten.
Als ik straks , of morgen of wanneer ik dat wil een fijne wandeling maak in de natuur dan ben ik rijker dan die 'zakenman' die zich zit te stressen voor zijn volgend miljoen ...
Deze middag een verzorgd warm maal smakelijk opeten dat ik deze morgen zelf heb voorbereid.
Mijn goedkope kunst aan de muur brengt mij ook genoegen , mijn auto brengt me waar ik wil , ik kan als ik dat wil elk jaar een reisje maken en dan kies ik , echt hoor , voor die paar dagen een 4 en soms al eens een 5 sterren hotel. Ik hou van wat comfort in mijn oude dagen .
Mijn glas wijn kies ik met zorg , het hoeft geen Château Petrus te zijn. Die drink ik in een super comfortabele zetel. Ik slaap op ook een fijn matras.
Heb door werken en zorgen en sparen een gezellige woonst verworven en heb voor , wanneer het voor ons ook begint te pikken, een goeie ziekenhuisverzekering. Méér moet dat niet zijn vind ik .
Zijn wijn zal een groot merk geweest zijn en zijn zetel veel duurder en door binnenhuisarchitecten aangeprezen waarschijnlijk et alors ?
Weet je , toen ik nog werkte hadden wij in het bedrijf de mogelijkheid om warm te eten uit de gaarkeuken . Ik deed dat niet omdat ik elke dag zelf een gezonde maaltijd voor mijn gezin verzorgde . Dat vroeg om inspanning en inzet maar ik durf er op zweren dat wij beter en smakelijker aten dan onze grote bazen die wèl in de kantine het prakje gingen opeten , zo vlugvlug hap- slik- weg tussen hun druk- druk -drukke en belangrijke telefoons en beslissingen .
Pfff.. ze mogen het hebben, uiteindelijk liggen ze , à la fin , ook even stijf in hun kist , zonder franje en even arm voor de eeuwigheid , net als hun simpelste werknemer ..
Weet je,je kan perfect ruzie maken en toch vrienden blijven...
