Soeverein Vlaanderen

maior domus schreef: ↑

28 feb 2019, 21:28

frits1955 schreef: ↑

28 feb 2019, 21:03

In deze kolommen roept iemand over "linkse fascisten" bv. terwijl hij eigenlijk niet weet wat hij daar in wezen mee wil zeggen.

Ja, dat was ik, die roeper.
Neem nu bijvoorbeeld Fidel Castro.
Als die niet de eigenschappen van "links" en "fascisme" combineerde, dan weet ik het ook niet meer.

Wat was er dan zo Links aan het door Castro gevoerde beleid ?

socrates schreef: ↑

28 feb 2019, 19:43

Zijn China, Noord-Korea, Rusland, dictaturen omdat ze links zijn, of zijn de meest relevante kenmerken van het fascisme niet eerder aan de rechterzijde te vinden ? Welke dictators hebben ooit een links beleid gevoerd ?

Frits schreef:

Beste Socrates, ik vrees dat je hier een stevige denkfout maakt

.
Er wordt natuurlijk met de woordjes gespeeld: links en rechts kun je gebruiken in verschillende 'vlakken' en bovendien snijden die vlakken elkaar.
Er is om te beginnen het economische vlak. Wanneer de term 'links' daar gebruikt wordt, dan betekent het woord - in zijn uiterste consequentie - dat de staat de controle neemt over het ganse economische gebeuren. Het individu heeft niet het recht om vrij te ondernemen en via een samenspel met andere vrije ondernemers de 'onzichtbare hand' haar werk te laten doen ten gunste van iedereen.

In deze zin was Stalin een echte linkse leider. Dat is ook Kim en tot op bepaalde hoogte is dat ook de Chinese sterke man Xi. Hun economisch beleid is links; niet rechts.

Gaan we nu de basiswerken van het communisme even openslaan dan zien we dat Marx de economische laag als de allesbepalende onderbouw beschouwde. Daarbovenop wordt de culturele en sociale laag gebouwd. Marx voorspelde dat de onderbouw zou toegeëigend worden door de werkers - het volk en dus de personificatie van 'de Staat' om dan te bepalen welke producten al dan niet moesten geproduceerd worden. De economie moest gepland worden. We hebben dat zien gebeuren in de SU, in Cuba, in Noord-Korea, in China. Bijgevolg zijn Stalin, het Sovjetrijk en Kim allemaal leiders van linkse regimes. Marx zelf gaf de bepaling. Wie ze wil tegenspreken mag er gaan aan staan.

Maar de 'socialisten' spreken graag over het tweede vlak: het intermenselijke actieveld. Want daar kan geschermd worden met mooie woorden. Op dat vlak kunnen de sociale ideaalbeelden worden geprojecteerd: de utopie wordt voorgesteld als 'binnen handbereik' als we maar socialisten worden.

In fritsologische termen: "Een poging tot toelichting: je zou "links" kunnen vatten in een aantal begrippen zoals: gelijkheid, rechtvaardigheid, solidariteit ,een mensbeeld waarin de nadruk ligt op de veelzijdigheid van die mens en niet op het herleiden van die mens tot één dimensie" enzovoort.
Zouden er nu regimes zijn die van zichzelf beweren dat ze die mooie woorden niet in hun ideale wereldbeeld hebben opgenomen?
En dan nog die hint naar de 'one dimensional man' van Marcuse. Alsof in een liberale wereldorde de mens gereduceerd is tot een loonslaaf die enkel consument is. Daar zijn we toch lang van teruggekomen, niet?

Wat men echter vergeet is de realiteit die we hebben zien ontspruiten in landen waar die linkse economische onderbouw tot stand werd gebracht. Als bij wonder ontaardt de ideologie van die economische ideale wereld in een sociale hel. De principes van Utopia mogen dan mooi geformuleerd worden, de realiteit haalt ze in en verplettert ze geregeld. Wanneer dat gebeurt, haasten de apologeten zich om te zeggen: 'Dit is niet het ware socialisme! Dat regime is ontspoord' . En op dat vlak is de gelijkenis dan weer treffend met wat de islamideologie doet telkens een islamterrorist dood en vernieling zaait: "Dit is niet de ware islam! Die moslim is ontspoord" bezweren ze ons dan.

We weten wel beter.

Wanneer de term 'links' daar gebruikt wordt, dan betekent het woord - in zijn uiterste consequentie - dat de staat de controle neemt over het ganse economische gebeuren.

Alweer een voorbeeld van het naar eigen ideologie invullen van het containerbegrip "links"en het spelen met woordjes... Er is een groot verschil tussen een regulerende overheid en een staats/partijdictatuur zoals het Stalinisme. Neo-liberalen willen dat voortdurend onder de mat moffelen. In de jaren 60/70 en gedeeltelijk 80 heeft een regulerende overheid er voor kunnen zorgen dat een nooit geziene welvaart in onze streken op gang kwam waarbij een sterk sociaal middenveld er voor kon zorgen dat de levenskwaliteit van de gewone mensen er fameus op vooruit ging. Dat was allemaal een gevolg van het afsluiten van het Sociaal Pact in 1944 tussen de overheid, het middenveld en de ondernemerswereld - het was geboren uit schrik voor naoorlogs extremisme enerzijds en anderzijds "linkse" bekommernissen nl. het uitbouwen van een performante sociale zekerheid (pensioenrechten, gezondheidsvoorzieningen, betaald verlof..) Anderzijds werd de vrije markt gefaciliteerd mits aanleg van kanalen, snelwegen, het verlenen van goedkope of gratis bouwgronden etc. Dit alles gefinancierd met fiscale bijdragen van alle deelnemers naar dragend vermogen. Het neo-liberalisme van Thatcher/Reagan/Wall Street/the City en lokale accolieten zoals de NVA zijn al decennia vlijtig bezig met dat maatschappijmodel af te breken ten faveure van de eigen portemonnee en die van de aandeelhouders. Het verketteren van het begrip "links" en er een foute invulling aan geven maakt deel uit van die afbraak. Linkse idealen verbinden aan rechtse dictaturen zoals het Stalinisme, Maoïsme, Noord-Korea etc vormen daarin een kernthema.

Wie ze wil tegenspreken mag er gaan aan staan.

Laat de oude koeien in de gracht waar ze in liggen. Het marxisme is een ideologie uit een ander tijdperk en heeft voor een deeltje een geperverteerde uitwerking gekregen in het Russische communisme. Overigens had Marx de geïndustrialiseerde westerse landen met een groot arbeidersproletariaat voor ogen en niet het achterlijke en onderontwikkelde Rusland...Uiteindelijk resulteerde dat in de loop van de 20ste eeuw in Russisch staatskapitalisme. Een modern socialisme heeft daar niets meer mee van doen. In deze kolommen probeert men voortdurend verwarring in de geesten te zaaien door dat antieke communisme te verbinden aan het huidige "links" wat natuurlijk pure framing is.

frits1955 schreef: ↑

01 mar 2019, 09:16

Het verketteren van het begrip "links" en er een foute invulling aan geven maakt deel uit van die afbraak.

En om dan even terug te koppelen naar het thema van deze draad, soeverein Vlaanderen:
Het verketteren van het begrip "identiteit" en er een foute invulling aan geven maakt deel uit van de afbraak van alles wat Vlaams(gezind) is.

frits1955 schreef: ↑

01 mar 2019, 09:16

Wanneer de term 'links' daar gebruikt wordt, dan betekent het woord - in zijn uiterste consequentie - dat de staat de controle neemt over het ganse economische gebeuren.

Alweer een voorbeeld van het naar eigen ideologie invullen van het containerbegrip "links"en het spelen met woordjes... Er is een groot verschil tussen een regulerende overheid en een staats/partijdictatuur zoals het Stalinisme.

In elk land speelt de overheid een regulerende rol. Maar niet in alle landen in dezelfde mate. Het streven naar 'meer staat' is een streven naar meer links beleid. Dat beseft iedereen die iets van economie kent.
Links en rechts zijn op die as wel degelijk herkenbaar.

Je blijft spelen met je utopische wereld van 'sociaal - gelijke kansen - enz.' Die droom heb ik hogerop beschreven. Eigenaardig genoeg spat die in 'socialistische regimes' à la Venezuela steeds uit elkaar.

Een links beleid kan niet beter dan een rechts, garanderen dat het alle onberekenbare evoluties van economische en sociaal-culturele aard kan sturen. Dat linkse regeringen falen is meer dan eens het gevolg van een sabotage door anders gezinde regimes. (Boycot)Regimes van landen met beperkte natuurlijke rijkdommen worden, als ze te succesvol zijn, economisch gelyncht of via infiltratie in de politieke organen van binnenuit verzwakt. Cfr. Venezuela wiens welvaart totaal afhankelijk was van de olieprijzen...

Sovjet Unie: 70 jaar de vrije hand. Resultaat? Geen.
De VS van 1918 tot 1990: van een land van boerenkinkels tot een supermacht met hoge levensstandaard.

Mao: resultaat? Geen honger meer maar voor de rest armoede troef, tot nieuwe mensen (eindelijk) het inzicht kregen dat de persoonlijke economische vrijheid hét middel was om welvaart te scheppen.
Maar de partijbonzen bleven het grote plan uittekenen waarbinnen die economische vrijheid toegelaten was.

Op het vlak van de menselijke vrijheid (ideeën - politieke visie op de wereld) bleef de doos dicht. De utopische wereld die links in het Westen graag nastreeft, zit veilig opgeborgen en komt niet binnen het bereik van de gewone burgers in China.

Wil. schreef: ↑

01 mar 2019, 12:22

Sovjet Unie: 70 jaar de vrije hand. Resultaat? Geen.
De VS van 1918 tot 1990: van een land van boerenkinkels tot een supermacht met hoge levensstandaard.

Mao: resultaat? Geen honger meer maar voor de rest armoede troef.

Die hoge levensstandaard geldt dan wel niet voor een hele grote groep die moet leven van de soepbedeling of die dagenlang moet lopen om zich te kunnen laten verzorgen door medisch geschoolde vrijwilligers die een mobiele eenheid voor gezondheidszorg runnen. Op tal van terreinen lijkt die supermacht dan wel sterk op een ontwikkelingsland.

Die wereld is inderdaad geen ideale wereld. Ik haal de voorbeelden maar aan omdat ze aantonen wat links zoal doet met een economie en met de macht en wat een economisch (eerder) rechtse staat ervan bakt.

Die Amerikaanse supermacht kent de hoogste kindersterfte van alle ontwikkelde landen, de arme Amerikaan ( meer dan 40 miljoen Amerikanen leven in armoede)kan een korter en zieker leven verwachten dan waar ook in de rijke wereld,nergens zijn de ongelijkheidsniveaus zo groot als in de VS.
In de vermaledijde dictatuur Cuba ligt de levensverwachting hoger, is er veel minder kindersterfte , is goede gezondheidszorg bereikbaar voor iedereen en is de alfabetiseringsgraad bijna 100%.

Waarom wil die ganse stroom Zuid-Amerikanen en Midden-Amerikanen daar in godsnaam naartoe?

Dat heeft niets met het voorgaande te maken. Dat heeft wel alles te maken met het feit dat het in Latijns-Amerika uitermate penibel leven is en anderzijds met het feit dat in het recente verleden de VS tientallen miljoenen van die arme luizen heeft binnengehaald om de vuile en onderbetaalde klusjes te doen. Zoals het gazon van de Trump villa's bijknippen.
Maar het ging hier eigenlijk om een soeverein Vlaanderen waar het overgrote deel van de Vlamingen absoluut niet wil van weten dixit allerlei peilingen.

Rond de socialistische paradijzen - Cuba, Venezuela, het voormalige Oostblok, China enz - stond altijd een mooi hek geplaatst. Waarschijnlijk om de toestroom buiten te houden
Btw, de VS heeft nauwelijks iets 'binnengehaald'. Dat zijn in overgrote mate mensen die illegaal de grens zijn overgestoken en die bijgevolg maar moeilijk een officiële job kunnen vinden.

Maar nu naar het draadje: op dit ogenblik is er nog steeds een forse onderstroom aanwezig die de zelfstandigheid van Vlaanderen op het oog heeft. Dat mag dan vandaag geen meerderheid zijn, maar we leven momenteel in gunstige economische tijden. Als het even tegenzit en de Vlamingen worden gewaar dat hun zuurverdiende geld wordt weg gedraineerd naar de Franstaligen, dan kan de sfeer op korte tijd gans omkeren.