Wil. schreef: ↑29 jun 2019, 08:26
dejules schreef: ↑29 jun 2019, 01:57
Iedereen aan het werk betekent dus collectieve verarming.
Dan moet precies het omgekeerde ons de collectieve verrijking brengen.
Pakjessleperseconomie voor dummies.
Het gaat goed met de tewerkstelling in Europa, want die bevindt zich vandaag op een recordhoogte met maar liefst 239 miljoen mensen die aan het werk zijn.
Wat deze goednieuwsshow verzwijgt, is dat het totale aantal gewerkte uren in héél Europa nog steeds lager ligt dan in 2008.
Hoe komt dat?
Er zijn weliswaar méér mensen aan het werk,
zij werken echter in allerlei onzekere,
deeltijdse contracten zoals nul-urencontracten,
contracten op afroep,
flexi-contracten
of nep-zelfstandigenstatuten die hen nauwelijks voldoende uren garanderen om een deftig maandloon bijeen te sprokkelen.
https://www.knack.be/nieuws/belgie/nepz ... 52993.html
Een politieker of een ambtenaar kijkt naar de verpakking.
In de privésector kijkt men naar de inhoud.
Voor een politieker is een job een "goed" gegeven want fijn voor de statistieken.
Of die job 1 uur per week is of 3 uren per dag dat maakt hem niet uit.
Of die job een studentenjob is, flexijob, ... het maakt niet uit.
Hij zal zich fier op de borst kloppen met "jobs, jobs, jobs".
Een privébedrijf zoals een bank die uw aanvraag voor een woningfinanciering behandelt kijkt verder.
Die kijken naar de inhoud van die job en die inhoud is heel anders.
Die willen weten of jij een goed betaalde job hebt die duurzaam is.
Als die job tijdelijk is dan krijg je geen financiering.
Als ze deeltijds is ook niet.
Als ze slecht betaald is ook niet.
De jobs van vandaag zijn meestal tijdelijk, deeltijd en slecht betaald.
Maar een job is een job, toch?
En voor de staatskas is het belangrijk dat die jobs bijdragen en dat is niet het geval.
Gemiddeld kost een job 108.000 €/jaar/persoon aan de schatkist.
Dit is een fake-economie.