Welke regels zouden dat zijn? Ik vind die niet in de koran. Er staat wel ergens vermeld dat de strijders moeten gevolg geven aan de bevelen van de leider. Ze moeten bijgevolg het jihadbevel afwachten.bluevelvet schreef: ↑28 jul 2019, 15:49Er wordt regelmatig door een of andere imam opgeroepen tot de jihad, of gewapende strijd, om “ongelovigen” te bevechten.
In de Koran zijn daar heel strenge regels en voorwaarden aan verbonden
Maar doorheen de voorbije 1400 jaar is er zo goed als altijd jihad geweest. Hebben alle islamitische leiders en denkers dan de koran verkeerd begrepen? Vanaf de dood van Mohammed hebben de 4 'rechtgeleide kaliefen' niet anders gedaan dan oorlog gevoerd om de islam te verspreiden.
Vanaf 1924 was er geen kalifaat meer (de Ottomanen werden verslagen) maar dat neemt niet weg dat kleine groepen individuele moslims kunnen overgaan tot jihad. Ze hoeven maar de redenen op te geven waarom ze een aanslag plegen en hun strijd wordt gezien als 'verdedigende jihad'. Osama bin Laden had een hele lijst met grieven die hij kenbaar maakte aan de Amerikanen. Bijgevolg was 9/11 verdedigende jihad.
Hoe vormden de zuidelijke staten van Europa een bedreiging voor de islam in de 8e eeuw? idem voor Indië? Idem voor gans Noord-Afrika?, bv. wanneer de belangen van een islamitische staat een reeële bedreiging vormen.
Bij een nachtelijke aanval van Mohammed en zijn makkers op een joodse nederzetting, vertelden de strijders dat ze 's nachts moeilijk konden zien of er een man of een vrouw voor hen stond. "Maakt niet uit", zei Mohammed, "ze (de vrouwen) horen bij hen".Ook mogen geen vrouwen of kinderen gedood worden, en geen aanvallen gedaan worden op religieuze gebouwen, kerken, synagogen........ dat was vroeger zo en dat zou nu ook zo moeten zijn. Maar daar heeft het geen schijn naar.
In Indië zijn 10.000den hindoetempels met de grond gelijk gemaakt. De bruikbare stenen werden gebruikt om de nieuwe moskee op dezelfde plaats op te bouwen. Hoe konden al die moslimleiders de regels zodanig verkeerd interpreteren?
De jihad staat netjes beschreven in het Sharia-boek 'The Reliance of the Traveller' . Daar vind je in hoofdstuk O 9 dat er twee situaties bestaan:Bepaalde groepen moslims zoals de Salafisten misbruiken de jihad, beroepen zich op verzen uit de Koran om aan te tonen dat elke moslim verplicht is om die jihad uit te voeren. Dan heb je inderdaad enkelingen die menen hun plichten te moeten nakomen door in westerse landen, individuele bomaanslagen te plegen, zelfmoord-aanslagen of “ongelovigen” zomaar te vermoorden. Ze menen in een staat van “oorlog” te zijn en denken zich alles te mogen veroorloven, waaronder verkrachtingen......
1. De offensieve jihad: de leider moet die uitroepen. Niet elke moslim heeft de plicht om mee te doen als de doelstellingen kunnen bereikt worden met een beperkte groep strijders
2. De defensieve jihad: hier heeft elke (mannelijke) moslim de plicht om deel te nemen indien het grondgebied van een islamitisch land wordt bezet door ongelovigen. Zo waren er in 2001 Amerikaanse troepen op de grond van het heilige land Saoedi-Arabië. Het was bijgevolg voor elke moslim een plicht om dit tegen te gaan.
Het begrip 'defensief' gaat veel verder dan wij denken: wanneer een islamleider een koning of regeringsleider van een ander land oproept om de islamideologie te aanvaarden en deze wijst dat af, dan wijst hij de leer van Allah af. Dat is een daad van agressie. Die moet bestreden worden door dat land binnen te vallen en de islamideologie op te leggen. Dat is defensief.
Welke context zou dat dan wel zijn? Bedenk dat de islam bedoeld is voor gans de wereld en voor alle tijden. Hoe zou het komen dat doorheen de geschiedenis islamitische leiders en filosofen altijd de goedkeuring hebben gegeven aan de interpretatie die Mohammed eraan gaf? Dwz, vechten tot de vijand dood is of zich bekeert of de belasting betaalt indien hij bij de mensen van het boek behoort?Gematigde moslims plaatsen de verzen die tot geweld en moord aanzetten tegen niet-moslims in een heel andere context eigen aan een bepaalde periode van toen Mahommed nog leefde. Daar heeft niet elke moslim oren naar !
Het houdt geen steek om te zeggen dat er een 'verkeerde interpretatie' is of dat de koran maar voor de 7e eeuw gold. Er is nog niemand geweest die me een andere lezing van vers 9:29 kan geven dan wat er staat:
"Bestrijd diegenen onder de mensen van het Boek (=joden en christenen), die in Allah noch in de laatste Dag geloven, noch voor onwettig houden wat Allah en Zijn boodschapper voor onwettig hebben verklaard, noch de ware godsdienst belijden totdat zij de belasting met eigen hand betalen, terwijl zij onderdanig zijn. "
Nog eentje uit hfst. 9: vers 111. "Voorzeker, Allah heeft van de gelovigen hun persoon en hun bezittingen gekocht in ruil voor het paradijs - zij vechten voor de zaak van Allah en zij doden en worden gedood"
Wanneer je daar de tekstuitleg bijlegt (voor zover dat nodig is) van de allergrootste moslimdenkers, dan zeggen zij gewoon dat het de roeping van de jihadstrijders is om te doden en gedood te worden. Mohammed heeft dit zelf meermaals gezegd. Mohammed is hét voorbeeld voor elke moslim, dus …
Nog één punt: het woord jihad betekent eigenlijk 'streven, voor iets strijden'. Maar in de koran is er maar één plaats waar het op een neutrale manier wordt gebruikt: S 25: 52: ‘Dus volg de ongelovigen niet, en voer (met de Koran) een grote strijd tegen hen.’
Er is een tweede situatie waar men met wat verbeelding een 'woordelijk streven' kan in zien, maar alle andere gevallen verwijzen naar vechten waar bloed bij vloeit, en die vorm van jihad staat boven de 'innerlijke' jihad. Dat staat in de koran:
S4: 95 Diegenen der gelovigen die niets doen, met uitzondering der onbekwamen, zijn niet gelijk aan degenen die met hun rijkdommen en hun persoon ter wille van Allah strijden (mujāhidūna). Allah heeft degenen, die met hun rijkdommen en hun persoon strijden doen uitmunten boven de rustenden en aan ieder heeft Allah het goede beloofd. Allah zal de strijders doen uitblinken boven degenen die stilzitten door een grote beloning.
pSorry, hoor, dat ik je beledigd heb; ik had moeten liegen.
