Cremeren of begraven?

Als er twijfel is, kan je je gewoon laten begraven.

Voor de RKK was cremeren lange tijd verboden omdat zij zich aldus wilden onderscheiden van de heidenen bij wie het de gewoonte was om hun doden te verbranden.
Uit protest tegen de kerk of tegen het geloof in de verrijzenis lieten katholieke 'afvalligen' zich cremeren en werd er daarom steeds opnieuw beslist door de RKK om crematie te verbieden. In de tweede helft van de 20e eeuw werd crematie dan toch toegestaan voor de katholieken en mag de urne aanwezig zijn in de kerk tijdens de begrafenisdienst.

Als praktiserende katholiek is er dus geen bezwaar tegen cremeren.

Vanuit Bijbels standpunt :
In de oudheid was het onder de Hebreeën de gewoonte om de doden in de grond of in graftomben te begraven. Het kwam soms wel voor dat dode lichamen werden verbrand of gecremeerd. Bv. de lichamen van Saul en zijn zoons werden verbrand en daarna de beenderen begraven. (1 Sam. 31:12, 13).
In de bijbel werd er geen specifieke wet uitgesproken aangaande het begraven van het dodelijke lichaam.
Voor de vroege christenen, die natuurlijke joden waren, bleven de joodse gewoonte behouden om hun doden te begraven.
De bijbel toont zich niet afkeurend over crematie en is het voor iedereen een persoonlijke beslissing : begraven of cremeren.

Dank voor de goeie duidelijke uitleg.

Tegenwoordig laten de meesten zich cremeren maar als je rooms bent, hoe handel
je dan ?

Als je een slecht mens geweest bent tijdens je leven verdien je niet beter om begraven te worden en tot het einde der tijden opgesloten te worden in een kist onder de grond.
Andersom zal men het je gunnen om gecremeerd en uitgestrooid te worden.
(Een doordenkertje)

Als je zeker wil zijn dat m'n/ze dood is zou ik zeggen … cremeren

Misschien toch goed om weten!?

https://www.kijkmagazine.nl/artikel/hoe ... -begraven/

https://mens-en-samenleving.infonu.nl/d ... orden.html

Vergeef me mijn onwetendheid , maar is cremeren goedkoper als een begrafenis in een klassieke kist?
Indien wel kan ik me voorstellen dat er meer en meer nabestaanden eerder aan crematie denken.
Zelf kan het me geen ene moer schelen wat er met mijn lichaam gebeurt na mijn overlijden. Heb dit zelfs ettelijke malen letterlijk tegen mijn echtgenote gezegd toen ik nog wat rondzwervingen maakte in China. Geld uitgeven voor het repatriëren van mijn lijk? No way José!
Een overleden jeugdvriend (tandarts) schonk zijn lichaam aan de wetenschap ... waarom niet?

Een overleden jeugdvriend (tandarts) schonk zijn lichaam aan de wetenschap ... waarom niet?

En na gebruik van je lichaam krijgen de nabestaanden het terug (cru gesteld) op hunne dorpel gelegd waarbij de kosten voor begrafenis of crematie ten laste van de nabestaanden vallen.

' UGENT:'
Welke kosten worden door de Universiteit gedragen?
De Universiteit Gent staat in voor:
Transportkosten: van plaats van overlijden of opbaring naar onze afdeling
Standaard grafkist, geschikt voor crematie of begraving.
Transportkosten na vrijgave van het lichaam: van de afdeling Anatomie en Embryologie naar de begraafplaats of crematorium.
'Alle andere kosten voor administratie, begrafenisondernemer, concessies, grafsteen, crematie, urne,… vallen ten laste van de nabestaanden.'

'ULeuven:
Ja, er zijn inderdaad kosten voor de nabestaanden. De kosten van de begrafenisondernemer (kist, begrafenis of crematie, vervoer naar kerkhof of crematorium, dienstverlening,…) zijn ten laste van de nabestaanden. Ook de kosten van de opbaring in het mortuarium of funerarium in afwachting van de overbrenging naar Leuven zijn ten laste van de nabestaanden.
Het Vesalius Instituut staat in voor de kosten voor overbrenging van het lichaam naar het Vesalius Instituut en betaalt tevens een bijdrage van 75 EUR in de kosten in geval van begraving of crematie met asverspreiding te Leuven.

Mijn lijk zal worden gecremeerd, noch bloemen noch kronen, kortom zonder enige poespas.
Ik vraag uitdrukkelijk dat niemand aanwezig is op deze gebeurtenis.
Ik wil een minimum aan kosten voor mijn nabestaanden!
Ik ben dood, en weg, er hoeft over mij zelfs niet meer gesproken te worden.
Ik wil geen verdriet, en voor mijn nabestaanden, dus zeker geen gelamenteer met "innige deelneming"!