Hilde.
Ik ben verpleegster van opleiding. De eerste jaren werkte ik als monitrice in een beschermde werkplaats. Ik deed dat supergraag, maar het was heel zwaar en na mijn eerste bevalling ben ik overgeschakeld op thuisverpleging. Dat heb ik vijftien jaar gedaan. Maar die job leverde me een dubbele hernia op in mijn rug en ik moest ermee stoppen. Toen ben ik allerhande kantoorwerk gaan doen.
Toen ik op een gegeven moment bij de post werkte, vroeg toenmalig minister van Ambtenarenzaken Inge Vervotte me via via om op haar kabinet te werken als verantwoordelijke onthaal. Daarna deed ik hetzelfde op het kabinet van haar opvolger Steven Vanackere.
Toen die job afliep, besloot ik bij te studeren voor onthaal en secretariaat, ik had tenslotte geen diploma voor dat werk. Ik werkte toen ook even bij Securitas en kreeg daarna via een interimkantoor een job bij HP. In het voorjaar van 2015 voerde HP echter economische herstructureringen door. Dat wil zeggen: alle oudere en duurdere werknemers werden afgedankt.
“In het voorjaar van 2015 kreeg ik gezondheidsproblemen”, doet Hilde ons haar verhaal. “Ik had net mijn vooropzeg gekregen op het werk en ik voelde me heel moe en down. Een depressie, dacht iedereen. Tot de dokter bloed nam en ernstige problemen in de lever ontdekte. Ik moest naar een specialist in Leuven. Er werden grote gezwellen in mijn lever ontdekt. Ik moest onmiddellijk geopereerd worden.”
In april 2015 werd ik op ziekenkas gezet. In mei volgde een eerste operatie. De rechterhelft van mijn lever werd weggenomen. Er bleven nog gezwellen aan de linkerkant zitten. Enkele maanden later moest ik een tweede operatie ondergaan om ook die gezwellen weg te nemen. Bij een controle een aantal weken later werden opnieuw gezwellen ontdekt. Het zijn adenomen, dat wil zeggen dat de gezwellen zelf geen kanker zijn, maar ze moeten er wel uit want het risico op ontaarding is groot. Straks op 6 februari moet ik terug onder de scanner. Dan zal de specialist nakijken hoe die nieuwe gezwellen evolueren en of hij nog even kan wachten om ze weg te nemen of niet. Zulke operaties zijn zeer zwaar. Dat betekent een of twee weken ziekenhuis en daarna nog maanden revalideren. In oktober 2016 werd ik opgeroepen door de controlearts van de ziekenkas. Die stelde vast dat ik nog veel last had en erg vermoeid was, maar besloot dat ik in afwachting van een volgende ingreep een rustig jobke kon zoeken … en gooide me van de ziekenkas.
Mijn vooropzeg was onderbroken in april 2015. Ik had nog een paar weken te gaan, maar mijn werkgever besloot dat ik niet moest terugkomen. Van zodra die weken afgelopen waren en ik mijn C4 in handen had, heb ik me zoals het hoort aangeboden bij de VDAB. Die stelde echter dat ik wegens mijn gezondheidstoestand niet geschikt ben voor de arbeidsmarkt. Ze stuurden me weg met de boodschap dat ik in beroep moest gaan tegen de beslissing van de controlearts.
Ik zocht hulp bij de vakbond. Die stelde voor om me met een nieuw doktersattest aan te bieden bij de ziekenkas. Het werd opnieuw geweigerd. Ik moest naar het OCMW omdat ik totaal zonder inkomen zat. Via een ACV-advocaat wordt intussen beroep aangetekend tegen de beslissing van de controlearts. Eens mijn zaak ingeschreven is op de rol van de arbeidsrechtbank kan een dossier opgemaakt worden om een werkloosheiduitkering aan te vragen.
Vlak voor kerst verkreeg ik een dringende uitkering van het OCMW. Die bedraagt 1.200 euro, dat is welgeteld 100 euro meer dan de minimumuitkering, omdat ik kinderen ten laste heb! Op dit ogenblik heb ik zelfs het geld niet om de 150 euro advocaatkosten te betalen. Mijn bejaarde moeder zal ze moeten voorschieten.
Door die ziekte zit ik door al mijn reserves. Deze kerst hebben we lasagne gegeten. Er waren geen cadeautjes. Mijn dochters weten wel dat het is omdat ik het niet kan. Maar het is hard. Ik heb veel sociale contacten. Ze vragen me al eens mee uit. Altijd moet ik een smoes verzinnen. Ik kan het financieel gewoon niet. Mijn oudste dochter moet constant bijwerken om zelf haar studies te kunnen betalen. Een studiebeurs wordt berekend op je inkomen van twee jaar terug. Je kunt niet geloven welke papiermolen je door moet om te bewijzen dat je inkomen intussen drastisch gedaald is. Ik nam ook contact op met de belastingen. Ik moet duizend euro terugkrijgen. Ik heb dat geld zo hard nodig, maar ik moet wachten tot april.
https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2 ... van-hilde/
Er valt nog veel te snoeien in de sociale zekerheid.
Je moet gewoon laten uitschijnen dat werklozen en zieken/gehandicapten profiteurs zijn.
Gebruik de woorden "hangmatters", "3de generatie werklozen", "profiteurs", "brugdoppers", ...
En ga er vooral vanuit dat je zelf nooit ziek of werkloos wordt ...
Ik ben verpleegster van opleiding. De eerste jaren werkte ik als monitrice in een beschermde werkplaats. Ik deed dat supergraag, maar het was heel zwaar en na mijn eerste bevalling ben ik overgeschakeld op thuisverpleging. Dat heb ik vijftien jaar gedaan. Maar die job leverde me een dubbele hernia op in mijn rug en ik moest ermee stoppen. Toen ben ik allerhande kantoorwerk gaan doen.
Toen ik op een gegeven moment bij de post werkte, vroeg toenmalig minister van Ambtenarenzaken Inge Vervotte me via via om op haar kabinet te werken als verantwoordelijke onthaal. Daarna deed ik hetzelfde op het kabinet van haar opvolger Steven Vanackere.
Toen die job afliep, besloot ik bij te studeren voor onthaal en secretariaat, ik had tenslotte geen diploma voor dat werk. Ik werkte toen ook even bij Securitas en kreeg daarna via een interimkantoor een job bij HP. In het voorjaar van 2015 voerde HP echter economische herstructureringen door. Dat wil zeggen: alle oudere en duurdere werknemers werden afgedankt.
“In het voorjaar van 2015 kreeg ik gezondheidsproblemen”, doet Hilde ons haar verhaal. “Ik had net mijn vooropzeg gekregen op het werk en ik voelde me heel moe en down. Een depressie, dacht iedereen. Tot de dokter bloed nam en ernstige problemen in de lever ontdekte. Ik moest naar een specialist in Leuven. Er werden grote gezwellen in mijn lever ontdekt. Ik moest onmiddellijk geopereerd worden.”
In april 2015 werd ik op ziekenkas gezet. In mei volgde een eerste operatie. De rechterhelft van mijn lever werd weggenomen. Er bleven nog gezwellen aan de linkerkant zitten. Enkele maanden later moest ik een tweede operatie ondergaan om ook die gezwellen weg te nemen. Bij een controle een aantal weken later werden opnieuw gezwellen ontdekt. Het zijn adenomen, dat wil zeggen dat de gezwellen zelf geen kanker zijn, maar ze moeten er wel uit want het risico op ontaarding is groot. Straks op 6 februari moet ik terug onder de scanner. Dan zal de specialist nakijken hoe die nieuwe gezwellen evolueren en of hij nog even kan wachten om ze weg te nemen of niet. Zulke operaties zijn zeer zwaar. Dat betekent een of twee weken ziekenhuis en daarna nog maanden revalideren. In oktober 2016 werd ik opgeroepen door de controlearts van de ziekenkas. Die stelde vast dat ik nog veel last had en erg vermoeid was, maar besloot dat ik in afwachting van een volgende ingreep een rustig jobke kon zoeken … en gooide me van de ziekenkas.
Mijn vooropzeg was onderbroken in april 2015. Ik had nog een paar weken te gaan, maar mijn werkgever besloot dat ik niet moest terugkomen. Van zodra die weken afgelopen waren en ik mijn C4 in handen had, heb ik me zoals het hoort aangeboden bij de VDAB. Die stelde echter dat ik wegens mijn gezondheidstoestand niet geschikt ben voor de arbeidsmarkt. Ze stuurden me weg met de boodschap dat ik in beroep moest gaan tegen de beslissing van de controlearts.
Ik zocht hulp bij de vakbond. Die stelde voor om me met een nieuw doktersattest aan te bieden bij de ziekenkas. Het werd opnieuw geweigerd. Ik moest naar het OCMW omdat ik totaal zonder inkomen zat. Via een ACV-advocaat wordt intussen beroep aangetekend tegen de beslissing van de controlearts. Eens mijn zaak ingeschreven is op de rol van de arbeidsrechtbank kan een dossier opgemaakt worden om een werkloosheiduitkering aan te vragen.
Vlak voor kerst verkreeg ik een dringende uitkering van het OCMW. Die bedraagt 1.200 euro, dat is welgeteld 100 euro meer dan de minimumuitkering, omdat ik kinderen ten laste heb! Op dit ogenblik heb ik zelfs het geld niet om de 150 euro advocaatkosten te betalen. Mijn bejaarde moeder zal ze moeten voorschieten.
Door die ziekte zit ik door al mijn reserves. Deze kerst hebben we lasagne gegeten. Er waren geen cadeautjes. Mijn dochters weten wel dat het is omdat ik het niet kan. Maar het is hard. Ik heb veel sociale contacten. Ze vragen me al eens mee uit. Altijd moet ik een smoes verzinnen. Ik kan het financieel gewoon niet. Mijn oudste dochter moet constant bijwerken om zelf haar studies te kunnen betalen. Een studiebeurs wordt berekend op je inkomen van twee jaar terug. Je kunt niet geloven welke papiermolen je door moet om te bewijzen dat je inkomen intussen drastisch gedaald is. Ik nam ook contact op met de belastingen. Ik moet duizend euro terugkrijgen. Ik heb dat geld zo hard nodig, maar ik moet wachten tot april.
https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2 ... van-hilde/
Er valt nog veel te snoeien in de sociale zekerheid.
Je moet gewoon laten uitschijnen dat werklozen en zieken/gehandicapten profiteurs zijn.
Gebruik de woorden "hangmatters", "3de generatie werklozen", "profiteurs", "brugdoppers", ...
En ga er vooral vanuit dat je zelf nooit ziek of werkloos wordt ...
, 
Onmenselijk persoon ben je kan daar niet meer aan toevoegen . 
en Meneer Dejules hoort bij de Walen