voorn schreef: ↑31 jan 2020, 16:03
Men moet de term werken wel zien in een context, welk werk deed U?
Welk werk kunt U nog aan en hoe lang per dag.
Er zijn serieuze problemen met de regelgeving : zowel het RIZIV, de werkgeversorganisaties, de vakbonden, de ziekenfondsen en zelfs de verschillende regeringen erkennen dit. Daarom is er een werkgroep opgericht om dat aan te pakken.
De 2 grootste problemen betreft :
1/ Zieke/gehandicapte mensen die hun goodwill tonen door terug proberen
te gaan werken (deeltijds en aangepast) hebben bijna steeds financieel nadeel. Zij hebben dikwijls met werken minder dan dat zij daarvoor trokken aan uitkering. Bijkomend : dikwijls verliezen ze ook hun zorgtoelagen en andere subsidies oa recht op sociale (aangepaste) woning, ... Iedereen is het er over eens dat iemand die gaat werken daar geen financieel nadeel mag van hebben MAAR op dit moment bestaat de wetgeving om dit te voorkomen nog niet!!!!!!!
2/ Zieken/gehandicapten die terug proberen te gaan werken verliezen meestal hun invalidenstatuut. Indien blijkt dat werken toch niet gaat dan stellen zich 2 grote problemen nl a/ er gaat zeer veel tijd, papierwerk, doktersverslagen, ... aan vooraf. Het kan 1 tot 2 jaar duren voor men terug dat invalidenstatuut heeft. Ondertussen zitten die tussen wal en schip en in de praktijk zullen noch de VDAB noch het ziekenfonds deze zieke inschrijven en zitten zij zonder inkomen. In het beste geval worden ze toch ingeschreven maar in een ander statuut waar de uitkering minimaal is. b/ indien een invalide terug gaat werken verklaart hij onder ede dat hij genezen is. Het is bijna onmogelijk om daarna terug erkenning te krijgen voor die betreffende invaliditeit.
Opmerking :
Tot enkele jaren terug werden zwak begaafden voornamelijk ingeschakeld in beschutte werkplaatsen. Die mensen werkten in een vaste werkplaats, deden eenvoudige werkzaamheden en steeds in dagdienst (die mensen hebben niet de verstandelijke capaciteiten om een rijbewijs te halen en zijn aangewezen op het openbaar vervoer).
Die mensen zijn zwaar onderbetaald, ongeveer 9.5 €/uur.
Vandaag is de naam veranderd in "maatwerkbedrijven". Dwz, die werken nauwelijk nog in hun "beschutte werkplaats" maar op locatie (ergens in een bedrijf). Men gaat ook steeds verder : tegenwoordig moeten die ook in ploegen werken en steeds meer gespecialiseerde werkzaamheden doen. Er is zelfs een verdringingseffect waardoor vaste (dure) werkkrachten bij dat bedrijf hun job dreigen te verliezen. De vakbonden hebben al een aantal tussenkomsten moeten doen om dit te voorkomen, zelfs gerechtelijk!
Omdat de zwak begaafden die werkzaamheden niet meer kunnen doen zie je ook een verdringing.
Tegenwoordig worden zieken en invaliden ingeschakeld in die maatwerkbedrijven omdat zij wel over een rijbewijs beschikken en geen verstandelijke handicap hebben. Velen zijn zelfs hooggeschoold! Die mensen worden nu gedwongen om aan 9.5 €/u te werken. Begrijpt U welke de gevolgen zijn voor de berekening van hun uitkering, hun pensioen, ...?