Hier roept het onkruid,
de strijk wordt ongeduldig,
de groentjes willen in de kookpot,
de planten in huis hebben dorst en ik,
ik heb absoluut geen goesting om naar gelijk wie te luisteren.
We zien wel, als we een keer in gang schieten zou het kunnen vooruitgaan.
Tiens ik dacht dat ik gisteravond nog een parolleke was komen placeren.
Onverwacht de oudste met de fiets van Brussel aan de garagepoort.
Hij kwam boeken brengen en wou zijn moeder nog eens zien in real life.
Van op 1,5 meter afstand dus.
Ondertussen was ook mijn coronabuddy aangekomen met mijn boodschappen.
Twee vliegen in één klap: oudste en jongste die mekaar ook al meer dan een maand niet gezien hadden.
Jongste was naar middelste de tent gaan terugbrengen.
Schoondochter had het goede idee om die in de tuin op te stellen.
Zo kunnen de twee kleinkinderen in de tuin op kamp.
Onder verstaan even gelucht worden in het voordeel van mama en papa hun oren...
Ze kunnen daar dan ook in spelen met hun speelgoed of boeken van binnen.
Ik denk dat veel mensen vindingrijk beginnen te worden.
Ik zal eens gaan kijken of die groentjes mee willen werken.
De krant ligt in quarantaine op het kastje in de hall tot morgen.
Hier geen druppel regen gezien vannacht.
De lichtstraat ligt vol stuifmeel.
De auto die buiten staat, daar heeft een mens een garage voor hé, ziet e niet uit.
Die wacht heel geduldig op een wasbeurt.
Heel lief van hem, maar hij is de meest geduldige medebewoner in mijn huis...
Tja, terwijl ze hier steen en been kloegen indertijd dat ze hun peren niet verkocht kregen, lagen in de Coltuyt peren uit Nieuw Zeeland! Begrijpe wie kan!
Dames wees zelf de zon in huis, want ze begint achter de wolken verstoppertje te spelen.
de strijk wordt ongeduldig,
de groentjes willen in de kookpot,
de planten in huis hebben dorst en ik,
ik heb absoluut geen goesting om naar gelijk wie te luisteren.
We zien wel, als we een keer in gang schieten zou het kunnen vooruitgaan.
Tiens ik dacht dat ik gisteravond nog een parolleke was komen placeren.
Onverwacht de oudste met de fiets van Brussel aan de garagepoort.
Hij kwam boeken brengen en wou zijn moeder nog eens zien in real life.
Van op 1,5 meter afstand dus.
Ondertussen was ook mijn coronabuddy aangekomen met mijn boodschappen.
Twee vliegen in één klap: oudste en jongste die mekaar ook al meer dan een maand niet gezien hadden.
Jongste was naar middelste de tent gaan terugbrengen.
Schoondochter had het goede idee om die in de tuin op te stellen.
Zo kunnen de twee kleinkinderen in de tuin op kamp.
Onder verstaan even gelucht worden in het voordeel van mama en papa hun oren...
Ze kunnen daar dan ook in spelen met hun speelgoed of boeken van binnen.
Ik denk dat veel mensen vindingrijk beginnen te worden.
Ik zal eens gaan kijken of die groentjes mee willen werken.
De krant ligt in quarantaine op het kastje in de hall tot morgen.
Hier geen druppel regen gezien vannacht.
De lichtstraat ligt vol stuifmeel.
De auto die buiten staat, daar heeft een mens een garage voor hé, ziet e niet uit.
Die wacht heel geduldig op een wasbeurt.
Heel lief van hem, maar hij is de meest geduldige medebewoner in mijn huis...
Tja, terwijl ze hier steen en been kloegen indertijd dat ze hun peren niet verkocht kregen, lagen in de Coltuyt peren uit Nieuw Zeeland! Begrijpe wie kan!
Dames wees zelf de zon in huis, want ze begint achter de wolken verstoppertje te spelen.
stom want dan ben ik straks weer te moe
en wat gedaan is is gedaan... 
