Legerdienst Heverlee (Kazerne Cdt de Hemptinne)

De eerste dagen van onze dienst

45 jaar geleden hadden we reeds gedurende een paar dagen kennis gemaakt met het functioneren van het ABL leven.

We wisten al heel goed waarvoor schoenpoets en koperkuis dienden. We hadden reeds onze woordenschat uitgebreid met een aantal nieuwe begrippen, zoals: vercoteren, op rapport komen, ballen krijgen, appel aan bed en tegenappel, van piket zijn, dril, een marsorder, vrij kwartier krijgen, een vergunning krijgen, vrijgesteld zijn van dienst, en dies meer.

We hadden reeds aan den lijve ondervonden dat er van ons niet verwacht werd dat we de zin van een bevel in vraag stelden, verstand op nul zetten en uitvoeren, niet meer en zeker niet minder. Alles was vastgelegd in procedures en persoonlijke creativiteit werd niet op prijs gesteld.
Kortom alles was voor ons bedacht en we moesten enkel volgen wat ons opgelegd werd, gemakkelijke dus.

Het leven in de kazerne van Heverlee was een afwisseling van theoretische lessen, dril, tactische en praktische oefeningen op het veld, schietoefeningen, sport, breaks, maaltijden, vrije tijd en slapen. We moesten regelmatig de examens en proeven doorstaan voor het bekomen van onze graden, voor de rest hadden we niet al te veel zorgen.
De leerstof omvatte: tactiek, wapenleer, NBC, dril, organisatie van het leger en van de Logistiek in het bijzonder, rangen en graden, reglementen, kaartlezen, radioprocedures en communicatie-instrumenten.

Heverlee was de periode waar men ons gedurende 3 maanden de basis van het leven in het leger bijbracht, in voorbereiding van de volgende stap in de opleiding, 2 maanden in Doornik voor het technische gedeelte en in voorbereiding van de 10 maanden dienst in onze eenheid, in voorbereiding van de eventualiteit waarbij de 'koude oorlog' zou omslaan in een effectief open conflict...

Een typische dag van een soldaat KRO in Heverlee

Gedurende onze opleiding in Heverlee verliepen de dagen meestal volgens eenzelfde schema.
Zonder absolute garantie te kunnen geven betreffende de uren, zag een dag er (voor zover ik mij herinner) ongeveer zo uit:
06:00: het uur waarop we gewekt werden door de onderofficier met permanentie. Dit gebeurde via het opengooien van de deur van de kamer en de melding dat het tijd was om op te staan.
06:00 – 06:30: ogen uitwrijven, naar de douchezaal voor het morgentoilet en terug naar de kamer voor het opmaken van ons bed.
06:30 – 07.00: karweien. Met 3 man de kamer kuisen en de anderen waren opgeëist om karweien uit te voeren in de gemeenschappelijke delen (gangen, toiletten, douchezaal, trappen,…).
07:00 – 07:45: omstreeks 7 uur, in formatie naar de refter troep voor het ontbijt.
07:45 – 08:00: ons voorbereiden voor de activiteiten van de morgen. Kledij in orde brengen, de spullen nemen voor de les en de persoonlijke zaken opbergen in de kast, eventueel een laatste borstelwreef op de bottienen.
08:00 – 09:00: verzameling op het paradeplein en dril.
09:00 – 10:00: les (meestal theoretische les in een leslokaal): graden en tekens in het leger, kaartlezen, NBC, structuur van het leger, structuur van het wapen Logistiek, bewapening, radio communicatie en morse, reglementen, administratie,…
10:00 – 10:15: break in de kantine.
10:15 – 12:00: vervolg van de lessen.
12:00 – 13:00: lunch in de refter troep.
13:00 – 15:00: les (vaak praktisch, op het terrein): tactiek (marcheren, sluipen en kruipen), schietoefening, dropping (kaartlezen), kaartlezen met voertuig, NBC, …
15:00 – 15:15: break (in de gevallen dat we op het terrein waren, geschiedde de break ter plaatse).
15:15 – 17:00: vervolg van de les.
17:00: einde van de lessen.

Soms gebeurde het dat we na 17:00 nog activiteiten hadden zoals een nachtoefening, radiocommunicatie, tactiek gedurende de avond (zoals het bewust worden van de zichtbaarheid ’s nachts bijvoorbeeld: wanneer men een schot afvuurde, wanneer een stekje ontbrandde, een zaklamp, en dergelijke meer).

Op vrijdag hadden we gewoonlijk op het eerste uur de voorbereiding van de fysische proeven, 9 km lopen of zwemmen, koordklimmen, …

Een paar maal waren we één of meerdere dagen op zending, bijvoorbeeld in Leopoldsburg voor schietoefeningen en eens zijn we naar de kazerne van Sint-Kruis te Brugge geweest voor een opleiding brandbestrijding.
Ook hadden we eens een bezoek aan de MT van de kazerne om te leren hoe een garage georganiseerd was. Een andere maal bezochten we de compagnie van de ongeletterden, waar mensen leerden lezen (een pracht van een initiatief).

Eens in mijn definitieve eenheid waren de dagen wat meer monotoon, het was een Mat Compagnie (Logistiek) en de miliciens hadden activiteiten zoals in een privé bedrijf. Iedere dag om 08:00 start de werkdag, met onderhouden van voertuigen, herstellen van allerhande materiaal, wisselstukken voorbereiden en dies meer, dit tot 17:00, met in de voormiddag en in de namiddag telkens een kwartier break.

Als KRO was ik MTO (Maintenance Officier) en dit was hoofdzakelijk een kantoor job waarbij ik moest instaan voor de coördinatie van het onderhoud 2de echelon van de voertuigen van de eenheid, alsmede voor de administratie die ermee gepaard ging (onderhoudsboekjes, bestellingen wisselstukken, onderhoudskalender, reispassen…). Ook moest ik het tanktransport inplannen en voorbereiden (beschikbaarheid MAN tanktransporteur, aanduiden chauffeur, begeleiding gemotoriseerde MP (Neheim), enz…).

Maar ik vermoed dat dit bij gevechtseenheden heel anders was. Ik heb mij dikwijls afgevraagd welke activiteiten de dienstplichtigen (soldaten-KROO's-KRO's) van de artillerie, de infanterie, de genie, de pantsers, er de ganse dag hadden en dit gedurende meerdere maanden.

Daarom, als iemand zich nog zo’n typische dag in het leger herinnert, hetzij in de opleiding, hetzij in de definitieve eenheid, kruip maar achter het toetsenbord en deel het met iedereen!

Ik lees dat er bij jullie een tanktransport ( met de MAN-DAF - MAN was het merk van de trekker, DAF het merk van de opligger) vrachtwagen begeleid werd door gemotoriseerde rijkswacht.Dat heb ik bij ons ( 1 Cie Mat in Siegen ) nooit geweten. Wij reden met een jeep voor en een jeep achter de transporteur . Op de jeep stond dan een groot bord met daarop in het duits een tekst die aangaf dat er een speciaal vervoer aankwam. De juiste tekst weet ik niet meer , ik denk dat het was " Achtung - Überbreite" ( of toch iets in die aard ). Bij het voorbereiden van het transport kwam er ook de aanvraag bij de RTO bij. Die bepaalden dan de te volgen reisweg in functie van de afmetingen en gewicht van het transport.

flupke2 schreef: ↑

29 sep 2020, 16:19

Ik lees dat er bij jullie een tanktransport ( met de MAN-DAF - MAN was het merk van de trekker, DAF het merk van de opligger) vrachtwagen begeleid werd door gemotoriseerde rijkswacht.Dat heb ik bij ons ( 1 Cie Mat in Siegen ) nooit geweten. Wij reden met een jeep voor en een jeep achter de transporteur . Op de jeep stond dan een groot bord met daarop in het duits een tekst die aangaf dat er een speciaal vervoer aankwam. De juiste tekst weet ik niet meer , ik denk dat het was " Achtung - Überbreite" ( of toch iets in die aard ). Bij het voorbereiden van het transport kwam er ook de aanvraag bij de RTO bij. Die bepaalden dan de te volgen reisweg in functie van de afmetingen en gewicht van het transport.

Dag Flupke2, goed je weer te horen!
Ja, bij ons was er steeds begeleiding van één rijkswacht op moto. Ik moest die begeleiding 'bestellen' bij de Rijkswacht eenheid in Neheim. Ben nog meegereden met de MAN-DAF, de rijkswachter regelde het verkeer bij moeilijke kruispunten en zorgde ervoor dat tegenliggend verkeer op smallere wegen uit de weg ging, want rijden met zo'n gevaarte op de openbare weg was geen sinecure en vergde heel veel rijvaardigheid. Ik was ook telkens onder de indruk als de chauffeur een tank laadde, op een bepaald moment stond die tank onder een hoek van meer dan 45°, was de zichtbaarheid 'nul' en kon de chauffeur enkel de hemel bewonderen... Vooral bij het laden van een Leopard tank was dit spectaculair, want er was geen overschot in de breedte. Een van de MAN-DAF chauffeurs (Berke liet die zich noemen), was mechanicien in de MTO. Wanneer de stock van lege olieblikken te groot werd, gebruikte hij een Leopard tank om de blikken in massa plat te walsen. Hij reed met de rupsen erover en op het moment dat de dozen ongeveer in het midden van de tank waren, schakelde hij, zonder stoppen, in achteruit met maximum gas en de dozen kwamen er zo plat als een vijg van onder de rupsen gefloept tegen een ongelooflijke snelheid. Het was dan ook aangewezen om de zone rond de tank, vooral ervoor, goed te beveiligen...

Je spreekt van een " rijkswachter" die de begeleiding deed. Dat kan volgens mij niet, ik denk dan meer aan een " MP ", militaire politie dus. De rijkswachters die in de BSD gestationeerd waren maakten deel uit van de "provoostdienst" , dat dan weer deel uitmaakte van het belgisch gerechtelijk apparaat in de BSD.

Je spreekt van een " rijkswachter" die de begeleiding deed. Dat kan volgens mij niet, ik denk dan meer aan een " MP ", militaire politie dus. De rijkswachters die in de BSD gestationeerd waren maakten deel uit van de "provoostdienst" , dat dan weer deel uitmaakte van het belgisch gerechtelijk apparaat in de BSD.

flupke2 schreef: ↑

30 sep 2020, 12:52

Je spreekt van een " rijkswachter" die de begeleiding deed. Dat kan volgens mij niet, ik denk dan meer aan een " MP ", militaire politie dus. De rijkswachters die in de BSD gestationeerd waren maakten deel uit van de "provoostdienst" , dat dan weer deel uitmaakte van het belgisch gerechtelijk apparaat in de BSD.

Ik zal je niet tegenspreken Flupke2, het zou kunnen dat het een MP was, maar wat ik zeker weet is dat de moto geen kaki moto, stijl 2de WO, was, maar een recenter moto model van toen (1975-1976) en dat de basis in Neheim gelegen was (vestiging van het Krijgsauditoraat). Na 45 jaar zijn de herinneringen niet meer zo fris, nietwaar

NDN schreef: ↑

30 sep 2020, 14:43

flupke2 schreef: ↑

30 sep 2020, 12:52

Je spreekt van een " rijkswachter" die de begeleiding deed. Dat kan volgens mij niet, ik denk dan meer aan een " MP ", militaire politie dus. De rijkswachters die in de BSD gestationeerd waren maakten deel uit van de "provoostdienst" , dat dan weer deel uitmaakte van het belgisch gerechtelijk apparaat in de BSD.

Ik zal je niet tegenspreken Flupke2, het zou kunnen dat het een MP was, maar wat ik zeker weet is dat de moto geen kaki moto, stijl 2de WO, was, maar een recenter moto model van toen (1975-1976) en dat de basis in Neheim gelegen was (vestiging van het Krijgsauditoraat). Na 45 jaar zijn de herinneringen niet meer zo fris, nietwaar

De motoren van de MP waren inderdaad geen "kaki" motoren, wel modernere .Ik meen me te herinneren dat het BMW -R50 waren)

flupke2 schreef: ↑

30 sep 2020, 16:10

NDN schreef: ↑

30 sep 2020, 14:43

flupke2 schreef: ↑

30 sep 2020, 12:52

Je spreekt van een " rijkswachter" die de begeleiding deed. Dat kan volgens mij niet, ik denk dan meer aan een " MP ", militaire politie dus. De rijkswachters die in de BSD gestationeerd waren maakten deel uit van de "provoostdienst" , dat dan weer deel uitmaakte van het belgisch gerechtelijk apparaat in de BSD.

Ik zal je niet tegenspreken Flupke2, het zou kunnen dat het een MP was, maar wat ik zeker weet is dat de moto geen kaki moto, stijl 2de WO, was, maar een recenter moto model van toen (1975-1976) en dat de basis in Neheim gelegen was (vestiging van het Krijgsauditoraat). Na 45 jaar zijn de herinneringen niet meer zo fris, nietwaar

De motoren van de MP waren inderdaad geen "kaki" motoren, wel modernere .Ik meen me te herinneren dat het BMW -R50 waren)

Inderdaad Flupke2, BMW was het merk dat mij voor de geest kwam, maar ik was het absoluut niet meer zeker.

NDN schreef: ↑

29 sep 2020, 15:11

Daarom, als iemand zich nog zo’n typische dag in het leger herinnert, hetzij in de opleiding, hetzij in de definitieve eenheid, kruip maar achter het toetsenbord en deel het met iedereen!

De scene: een barak, eufemistisch ook wel slaapkamer genoemd, in een onooglijk kazernetje in een onooglijk dorp in de buurt van Düren, alwaar aan iedere kant - jaja, we hadden twee slaapkamers! - acht miliciens liggen te snurken, de ene al wat luider dan de andere want er was net weer een drink geweest in de kantine vanwege een of andere aanleiding.

Niet dat we daarvoor een aanleiding nodig hadden maar de opeengestapelde lege Maes-bakken kwam net niet tot tegen het plafond, om maar te zeggen dat ieder in diepe rust verzonken was toen daar midden in de nacht - enfin, het was halfeen of zoiets - met hels kabaal een adjudant in de deuropening verscheen onder het uitstoten van ons onbekende kreten als: ALARM! NATO-ALARM! gevolgd door nog wat bevelen, maar die gingen de mist in, tot er eindelijk eentje bij zijn positieven kwam en fors replikeerde met: "Doe GVD da licht uit!"
Voilà, dat was mijn eerste en enige NAVO-oefening...
https://mapio.net/pic/p-42565999/

Dag MichelN, dank u voor de reactie.

In Heverlee lagen we met een tiental op de kamer, in Doornik met een twaalftal. Ik vrees dat als er slaapstoornis was, dat ik een van de aanstokers was. Met een groepje gingen we geregeld uit (met of zonder 'de muur doen') en kwamen gat in de nacht terug binnen, geladen met de nodige hoeveelheden alcohol . Wij probeerden de anderen niet te storen, maar dat lukte niet altijd .

In Duitsland, Werl, een grijze stad met weining uitgangsmogelijkheden, hadden we als KRO het voorrecht om in een individuele kamer te slapen, zij het in een barak. De kamer bestond uit twee ruimtes, een slaapvertrek en een salonnetje. De barak was gebouwd op een leegte, waar de nutsvoorzieningen gelogeerd waren, wat met zich meebracht dat er nogal wat resonantie was. Wanneer iemand 's nachts landde waren er verschillende mogelijke oorzaken voor geluidshinder en dus slaapstoornissen; de ingangsdeur die dichtklapte, de stappen die nahalmden in de gang, de evenwichtsstoornissen waarbij de houten wand als regulator fungeerde,...

In Werl hadden we een paar maal een alarm oefening, ik weet niet meer of het om een NATO oefening ging. Dit greep plaats in het midden van de nacht. Alle voertuigen van de 4 Cie Mat (een 70-tal) moesten naar buiten gereden worden. Dit lijkt eenvoudig maar dat was het niet. Een 20-tal vrachtwagens waren constant geladen met wisselstukken voor verschillende eenheden en alles moest verzekerd worden tegen uitvallen. Andere vrachtwagens waren bureelwagens en moesten geladen worden met allerhande bureelmateriaal; ladekasten, dossiers, schrijfmachines, en dies meer. Nog andere vrachtwagens waren stockage ruimtes voor gereedschappen voor onderhoud en herstel 3de echelon van voertuigen (rups en band), lichte wapens, zware wapens, optische instrumenten. De ganse inboedel moest op de een of andere manier vastgemaakt worden tegen het uitschuiven tijdens het rijden.
Eens alles was buitengereden was, werd de oefening na een zekere tijd afgeblazen en kon alles terug afgeladen worden en konden de voertuigen terug binnengereden worden. Van een bezigheidstherapie gesproken

Ik wens aan iedereen dat 2021 een jaar van heropstanding moge zijn, met een behouden gezondheid, met sociale contacten en met een herleving van de maatschappij in al zijn facetten!

In afwachting van de grote sprong…

Het is reeds 46 jaar geleden, rond deze tijd was ik op een paar weken van het moment waarop de legerdienst zou aanvatten.
Daarvóór was ik reeds tweemaal opgeroepen naar het Klein Kasteeltje, toen een zeer gekend oord bij de mannelijke populatie. Men noemde dit “zijn drie dagen doen”. Maar in werkelijkheid was deze oproeping voor het overgrote deel van de dienstplichtigen maar voor één dag. Deze dag was gevuld met een vrij grondig medisch onderzoek en enkele psychologische proeven.

Gezien ik geopteerd had voor Kandidaat Reserve Officier (KRO) moest ik nadien een tweede maal naar dit bewuste Klein Kasteeltje en deze keer was het werkelijk voor drie dagen. We werden er onderworpen aan een hele batterij psychologische testen en aan praktische proeven waarbij gepeild werd naar ons gedrag in competitie omstandigheden en naar onze vaardigheden om de leiding op te nemen. Zo herinner ik mij dat we met een hoop metalen buizen en verschillende vormen van koppelstukken, in groep, een soort stelling dienden te bouwen en dat we met een twintigtal grote houten elementen een brug moesten in elkaar steken, dit zonder bindmiddel, en alles binnen een bepaalde tijd natuurlijk. Er waren een viertal militairen (assessoren) die ons constant observeerden en evalueerden. Onnodig te preciseren dat het haantjesgedrag troef was...

Bij het invullen van een van de vragenlijsten had ik vermeld dat ik bij een wapen met tanks wilde ingedeeld worden. Dat was zo een droom van mij … Tevens had ik mijn uitdrukkelijke wil geuit om zo vlug mogelijk aan de legerdienst te beginnen.
Op het einde van de drie dagen hadden we een gesprek met een officier. Daarbij maakte hij mij duidelijk dat, als ik vasthield aan de tanks, dat eerste oproeping voor KRO’s pas op het einde van het jaar nadien voorzien was, dus niet verenigbaar met “zo vlug mogelijk”, maar dat voor de Logistiek een lichting zou opgeroepen worden begin februari 1975.

Het werd dus Logistiek en 46 jaar geleden had ik op dit moment sinds een paar weken vanuit het Ministerie van Landsverdediging de vriendelijke uitnodig gekregen om mij op 2 februari bij het opleidingscentrum in de kazerne Kapt. De Hemptinne te Heverlee aan te melden.
ABL wilde er zeker van zijn dat ik zou aankomen en had daartoe een treinkaartje aan de oproepingsbrief gevestigd. Er was ook een brochure ‘Het Handboek van de Soldaat’ bijgevoegd die ons toeliet de militaire sfeer ietwat op te snuiven, alsmede een lijst van benodigdheden die we van thuis uit dienden mee te brengen.



Ik weet niet meer hoe we dat toen klaarspeelden, internet bestond immers nog niet, maar ik slaagde erin om de reis per trein uit te stippelen tot Leuven. Van dat punt af zou het leger ons op sleeptouw nemen.
Intussen probeerde ik mij in te beelden hoe deze nieuwe levensfase zou verlopen. Ik had reeds een paar vrienden gehad die hun legerdienst erop hadden zitten en zij overleefden het. Ze hadden zelfs een paar straffe verhalen verteld waaruit bleek dat er ook wel plezante kanten aan waren.

46 jaar geleden keek ik dus stilletjes aan uit naar de aanvang van 15 maanden, die in de tijd een eeuwigheid leken!

Waren die proeven niet in Everberg ?