
Laatste tijd ben ik best wat terneergeslagen, alles is zo dubbelzinnig nu mijn iets oudere broer nog steeds knokt tegen kanker..!
Dan pas voel je hoe machteloos je bent en niks voor hem kan betekenen dan er alleen maar zijn voor hun, ’n luisterend oor is eigenlijk het enige, zeker in deze bizarre coronatijd door daarom niet eens even op bezoek te kunnen gaan.
Moest ik even kwijt, was er vandaag heel veel mee bezig in mijn kop.. sorry..!
Wat wij gaan eten straks voor diner, wel dit:

Terwijl ik de berichtje aan het klaarmaken ben krijg ik ’n telefoontje dat ik morgenochtend mijn bril op kan halen, ik ben zeer benieuwd hoe dat gaat bevallen buiten op straat en met het autorijden.
Weet U dat ook weer..!
Vanuit 't Moordrechtse wensen wij U ook 'n fraaie dag toe....
Vriendelijke groet,
en
Neem het leven niet te serieus, je overleeft het toch niet...



, ongelofelijk..!




