In de rubriek "Huisdieren" meen ik dat er plaats is om bepaalde problemen bij een hond te bespreken, dingen zoals plotse agressie en verdediging. Velen zullen mij dan adviseren een hondentherapeut te raadplegen, het dier "weg te doen" of wat weet ik nog meer.
Een therapeut is inderdaad een van de beste oplossingen, de duurste ook en de tweede optie daar denk ik in geen duizend jaar aan en voor mij is het een uitdaging het beest op de juiste weg te krijgen in alle sereniteit.
Ik verduidelijk even : het betreft een 6 jarige reu, gecastreerde Jack Russell. Ontzettend aanhankelijk intussen (jawel !) en geadopteerd uit een asiel. Het is mijn zesde hond uit een asiel en durf zeggen dat ik wel weet waar ik aan begon maar nog nooit zag ik zo een dier dat zo mishandeld werd door zijn vorige baasjes.
In die optiek is het nodig te vermelden :
1) Baknijd bij eten, agressie naar alles wat beweegt in de buurt van zijn eetbak : dit probleem is intussen opgelost. De hond was gewoon droogvoeding te krijgen, korrels en na afloop hield hij er een 10-tal over waarover hij angstvallig uren over waakte. Door wat natte voeding te mengen met de korrels - die natte voeding lust hij liever - eet hij alles op en is de reden voor ambras meteen verdwenen.
2) speelt bijzonder graag met een hondenspeeltje, koord, pop of dergelijke en die moet er na een tijd aan geloven, wat normaal is. Maar kom niet in de buurt want dan wordt de hond bijzonder agressief en verdedigt "zijn eigendom" met een ongekende agressie. Dit probleem is gedeeltelijk opgelost door op de hond in te praten, waardoor hij na een tijd ophoudt met "grommen" en naar mij toekomt, met de voorpoten omhoog tegen me aan springt voor hem te aaien. Een onwaarschijnlijke transformatie. Toch is de essentie nog niet verdwenen.
3) Agressie t.o.v. katten op zich eigen aan het ras, dus niet verontrustend dacht ik.
4) Vijandig gedrag - niet echt agressief - t.o.v. andere honden op straat bij een wandeling. Dit probleem is nochtans al verminderd door de andere kant op te gaan. Geen perfecte oplossing maar het helpt.
Zo, dit alles in een notedop. Problemen waar vele honden en baasjes mee kampen, dat besef ik wel en die op zich niet zo ongewoon zijn.
Ik verwacht hier geen mirakuleuze oplossingen en wondermiddeltjes uit grootmoeders tijd. Simpelweg hou ik er van de mening van anderen te lezen die min of meer voor dezelfde problemen staan of stonden en wel of niet een oplossing vonden.
Laat me duidelijk zijn : ik denk er niet aan, in geen tienduizend jaar, om het dier terug van de hand te doen. Nogmaals het is een uitdaging hem een waardig leven te bezorgen als lieve gezel - ik ben alleenstaand - als een hond die het verdient en affectie nodig heeft.
Net zoals een mens dat nodig heeft overigens ....
Een therapeut is inderdaad een van de beste oplossingen, de duurste ook en de tweede optie daar denk ik in geen duizend jaar aan en voor mij is het een uitdaging het beest op de juiste weg te krijgen in alle sereniteit.
Ik verduidelijk even : het betreft een 6 jarige reu, gecastreerde Jack Russell. Ontzettend aanhankelijk intussen (jawel !) en geadopteerd uit een asiel. Het is mijn zesde hond uit een asiel en durf zeggen dat ik wel weet waar ik aan begon maar nog nooit zag ik zo een dier dat zo mishandeld werd door zijn vorige baasjes.
In die optiek is het nodig te vermelden :
1) Baknijd bij eten, agressie naar alles wat beweegt in de buurt van zijn eetbak : dit probleem is intussen opgelost. De hond was gewoon droogvoeding te krijgen, korrels en na afloop hield hij er een 10-tal over waarover hij angstvallig uren over waakte. Door wat natte voeding te mengen met de korrels - die natte voeding lust hij liever - eet hij alles op en is de reden voor ambras meteen verdwenen.
2) speelt bijzonder graag met een hondenspeeltje, koord, pop of dergelijke en die moet er na een tijd aan geloven, wat normaal is. Maar kom niet in de buurt want dan wordt de hond bijzonder agressief en verdedigt "zijn eigendom" met een ongekende agressie. Dit probleem is gedeeltelijk opgelost door op de hond in te praten, waardoor hij na een tijd ophoudt met "grommen" en naar mij toekomt, met de voorpoten omhoog tegen me aan springt voor hem te aaien. Een onwaarschijnlijke transformatie. Toch is de essentie nog niet verdwenen.
3) Agressie t.o.v. katten op zich eigen aan het ras, dus niet verontrustend dacht ik.
4) Vijandig gedrag - niet echt agressief - t.o.v. andere honden op straat bij een wandeling. Dit probleem is nochtans al verminderd door de andere kant op te gaan. Geen perfecte oplossing maar het helpt.
Zo, dit alles in een notedop. Problemen waar vele honden en baasjes mee kampen, dat besef ik wel en die op zich niet zo ongewoon zijn.
Ik verwacht hier geen mirakuleuze oplossingen en wondermiddeltjes uit grootmoeders tijd. Simpelweg hou ik er van de mening van anderen te lezen die min of meer voor dezelfde problemen staan of stonden en wel of niet een oplossing vonden.
Laat me duidelijk zijn : ik denk er niet aan, in geen tienduizend jaar, om het dier terug van de hand te doen. Nogmaals het is een uitdaging hem een waardig leven te bezorgen als lieve gezel - ik ben alleenstaand - als een hond die het verdient en affectie nodig heeft.
Net zoals een mens dat nodig heeft overigens ....
Warning: most messages of this kind, could be sent by an oldtimer Acer Aspire 7530 laptop or even an older Lenovo T500 laptop, both proudly and pretty fast using Linux Mint 21.1 "Vera" Cinnamon 64 bits operating system.
Give it a try too !
Give it a try too !
