W O K E v o o r D U M M I E S
Het is zo ver. Ik heb me bekeerd. Ik ben nu ook woke geworden. Voor wie niet mee is : woke betekent “waakzaam”. Of toch min of meer. Hoog tijd vind ik. Want we gaan de verkeerde kant op. Hier moet iets aan gedaan worden ! Zelf heb ik nu een lidkaart aangevraagd van de woke-vereniging.
Wij, wokers, zijn breeddenkend. Onze activiteiten omvatten namelijk een breed spectrum : taal, gedrag, literatuur, muziek, opvoeding, inclusie, gendergelijkheid, emancipatie, kortom zowat alles. Niets zal aan onze aandacht nog ontgaan.
Begin ik even met een typisch voorbeeld uit Disneyland in Californië : Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen. Een sprookje van de broeders Grimm dat op het eerste zicht onschuldig lijkt. Fout ! In oorspronkelijke versie werd dit ding aldaar opgevoerd met inbegrip van een boze heks. Totaal verkeerd natuurlijk want heksen zijn immers vrouwelijk en boosaardig zodat onze kinderen hieruit zouden kunnen afleiden dat vrouwen sowieso boosaardig zijn en dat kan toch niet ? Ter gelegenheid van het sluiten van Disneyland door Covid19 heeft men deze passage achterwege gelaten voor de toekomst. Maar wat kwam er dan ? Op het einde van het sprookje komt een bevallige prins – noteer dat hij blank en mannelijk is – om Sneeuwwitje ( ook al blank) met een kus uit haar slaap te ontwaken. Men moet toch begrijpen dat zoiets synoniem is van ongewenste intimiteiten ! Heeft Sneeuwwitje hiervoor toelating gegeven ? Zeer zeker niet want ze sliep. Dacht die geprivilegieerde witte prins misschien dat zijn status hem veroorlooft om met zulke frivoliteit weg te kunnen komen ? En wat te denken over de schrijvers van een dergelijk amoreel verhaal ? In de Efteling staat een standbeeld van die heerschappen Grimm. Mijn teerkwast staat al klaar.
Over Sint-Nicolaas hoef ik hier geen brede uitleg meer te geven. Alleen heerst er nog wat onzekerheid of hij nu een racistische heilige is dan wel een heilige racist. Beide opties zijn nog bespreekbaar in onze middens. Weliswaar probeert die schavuit zich te redden door zich naast zwarte Pieten, ook te bedienen van zwarte Mieten om hiervoor doorzichtig te verwijzen naar de Europese richtlijnen in verband met gelijke tewerkstelling van man en vrouw, maar in die smoes trappen wij niet. Hij is en blijft een slavendrijver, nu ook met inbegrip van zwarte slavinnen.
Ook is het hoog tijd dat we het item “inclusie” ernstig te berde brengen. Onze afdeling aan de universiteit van Hull (Groot-Brittanië) heeft hier het voortouw genomen door er de rector te kunnen van overtuigen dat foutloos schrijven een ergerlijk elitair begrip is dat voornamelijk de witte geprivilegieerde studenten ten goede komt. Geen puntenaftrek meer voor minder begaafde leerlingen die het hiermee wat moeilijk zouden hebben. Prachtig is dat toch ! Immers, waarom moeten die diploma’s uitgedeeld worden louter op basis van de herseninhoud ? Dit is toch je reinste discriminatie ? Iedereen moet dezelfde kansen krijgen ! En uiteraard dan ook hetzelfde diploma.Het is toch niet zo dat je minder recht hebt op een universitaire titel omdat je door de natuur toevallig minder gunstig bedeeld bent met verstandelijke vermogens ? “Elitair” druist in tegen al onze principes van “inclusie”. Tegen rectoren die het daar niet mee eens zijn, zeggen wij : “Da gade gij niet bepalen !”
Straatnaamborden. Weinig of geen diversiteit. Wit is troef. Churchill, Kennedy, Mozart, Da Vinci, Erasmus, Voltaire, Rommel etc. Bij die laatste dient men wel voorzichtig te zijn wanneer men het heeft over Rommel. In tegenstelling tot bijvoorbeeld het Guido Gezelle plein waar er verwezen wordt naar de dichter is het bij de Rommelmarkt een verwijzing naar rommel en brocante en niet naar de Duitse Generaal Rommel uit de tweede wereldoorlog. Dit even om misverstanden te vermijden. Hoe dan ook, het blijft uitkijken naar een eerste Mobutu Avenue, een Galerie Kabila of een George Floyd Universiteit.
Humor. Een gevaarlijke onderneming. Men moet beseffen dat humor dikwijls ten koste gaat van minderheden of van vreemde volkeren. Is altijd kwetsend. Daar kan nochtans eenvoudig aan verholpen worden : door humor nog uitsluitend toe te passen op zichzelf. Een hollandermop verteld door een Hollander in Holland is niet kwaadaardig. Een Belg die dit toevallig zou horen wordt dan verondersteld daar niet mee te lachen want dat is kwetsend voor onze noorderburen. Een Marokkaan die een marokkanenmop tapt, kan, maar niet in ons bijzijn want wijzelf mogen alleen lachen met belgenmoppen. Het lijkt wat ingewikkeld maar wij, wokers, ijveren toch in die richting. Hierbij wenden we onze blik in de richting van Noord-Korea. De Grote Leider aldaar, Kim-Jong Un, heeft de puntjes op de i gezet en het lachen totaal verboden. En wie toch nog lacht zal het lachen al vlug vergaan. Maar hij voorzag in een zeer goed alternatief : men mag wel nog juichen. Weliswaar alleen voor hem zelf en tijdens zijn vele optredens maar dat maakt veel goed. Overal merkt men enthousiaste gezichten bij zijn verschijning. Een piste om in het oog te houden.
Nu, veel prangende zaken wachten nog op een oplossing. Neem nu de uitdrukking “Dames en heren”. We verliezen hierbij heel wat mensen uit de LBTQIAP+ waaier uit het oog. En hoe ver staan we met de genderneutrale toiletten ?
Overigens krioelt onze woordenschat van vieze woorden zoals zigeunersaus, eskimo’s, negerzoenen of van kleinerende uitdrukkingen uit de mond van ogenschijnlijk onschuldige figuren zoals Pippi Langkous, Nero, Harry Potter of Kuifje in Congo. Eén van mijn allereerste elpees die ik ooit kocht was van The Golden Gate Quartet, getiteld “Negro-sprituals”. Het schaamrood stijgt me nog steeds naar het hoofd bij zulke foute smaak.
Veel werk nog voor ons, wokers. Toch dient opgemerkt dat we niet zozeer het stenen beeld van dubieuze grootheden uit het verleden willen vernietigen dan wel de figuur die erachter staat. Met andere woorden : wij slaan geen beeld, wij slaan een figuur.
Het is zo ver. Ik heb me bekeerd. Ik ben nu ook woke geworden. Voor wie niet mee is : woke betekent “waakzaam”. Of toch min of meer. Hoog tijd vind ik. Want we gaan de verkeerde kant op. Hier moet iets aan gedaan worden ! Zelf heb ik nu een lidkaart aangevraagd van de woke-vereniging.
Wij, wokers, zijn breeddenkend. Onze activiteiten omvatten namelijk een breed spectrum : taal, gedrag, literatuur, muziek, opvoeding, inclusie, gendergelijkheid, emancipatie, kortom zowat alles. Niets zal aan onze aandacht nog ontgaan.
Begin ik even met een typisch voorbeeld uit Disneyland in Californië : Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen. Een sprookje van de broeders Grimm dat op het eerste zicht onschuldig lijkt. Fout ! In oorspronkelijke versie werd dit ding aldaar opgevoerd met inbegrip van een boze heks. Totaal verkeerd natuurlijk want heksen zijn immers vrouwelijk en boosaardig zodat onze kinderen hieruit zouden kunnen afleiden dat vrouwen sowieso boosaardig zijn en dat kan toch niet ? Ter gelegenheid van het sluiten van Disneyland door Covid19 heeft men deze passage achterwege gelaten voor de toekomst. Maar wat kwam er dan ? Op het einde van het sprookje komt een bevallige prins – noteer dat hij blank en mannelijk is – om Sneeuwwitje ( ook al blank) met een kus uit haar slaap te ontwaken. Men moet toch begrijpen dat zoiets synoniem is van ongewenste intimiteiten ! Heeft Sneeuwwitje hiervoor toelating gegeven ? Zeer zeker niet want ze sliep. Dacht die geprivilegieerde witte prins misschien dat zijn status hem veroorlooft om met zulke frivoliteit weg te kunnen komen ? En wat te denken over de schrijvers van een dergelijk amoreel verhaal ? In de Efteling staat een standbeeld van die heerschappen Grimm. Mijn teerkwast staat al klaar.
Over Sint-Nicolaas hoef ik hier geen brede uitleg meer te geven. Alleen heerst er nog wat onzekerheid of hij nu een racistische heilige is dan wel een heilige racist. Beide opties zijn nog bespreekbaar in onze middens. Weliswaar probeert die schavuit zich te redden door zich naast zwarte Pieten, ook te bedienen van zwarte Mieten om hiervoor doorzichtig te verwijzen naar de Europese richtlijnen in verband met gelijke tewerkstelling van man en vrouw, maar in die smoes trappen wij niet. Hij is en blijft een slavendrijver, nu ook met inbegrip van zwarte slavinnen.
Ook is het hoog tijd dat we het item “inclusie” ernstig te berde brengen. Onze afdeling aan de universiteit van Hull (Groot-Brittanië) heeft hier het voortouw genomen door er de rector te kunnen van overtuigen dat foutloos schrijven een ergerlijk elitair begrip is dat voornamelijk de witte geprivilegieerde studenten ten goede komt. Geen puntenaftrek meer voor minder begaafde leerlingen die het hiermee wat moeilijk zouden hebben. Prachtig is dat toch ! Immers, waarom moeten die diploma’s uitgedeeld worden louter op basis van de herseninhoud ? Dit is toch je reinste discriminatie ? Iedereen moet dezelfde kansen krijgen ! En uiteraard dan ook hetzelfde diploma.Het is toch niet zo dat je minder recht hebt op een universitaire titel omdat je door de natuur toevallig minder gunstig bedeeld bent met verstandelijke vermogens ? “Elitair” druist in tegen al onze principes van “inclusie”. Tegen rectoren die het daar niet mee eens zijn, zeggen wij : “Da gade gij niet bepalen !”
Straatnaamborden. Weinig of geen diversiteit. Wit is troef. Churchill, Kennedy, Mozart, Da Vinci, Erasmus, Voltaire, Rommel etc. Bij die laatste dient men wel voorzichtig te zijn wanneer men het heeft over Rommel. In tegenstelling tot bijvoorbeeld het Guido Gezelle plein waar er verwezen wordt naar de dichter is het bij de Rommelmarkt een verwijzing naar rommel en brocante en niet naar de Duitse Generaal Rommel uit de tweede wereldoorlog. Dit even om misverstanden te vermijden. Hoe dan ook, het blijft uitkijken naar een eerste Mobutu Avenue, een Galerie Kabila of een George Floyd Universiteit.
Humor. Een gevaarlijke onderneming. Men moet beseffen dat humor dikwijls ten koste gaat van minderheden of van vreemde volkeren. Is altijd kwetsend. Daar kan nochtans eenvoudig aan verholpen worden : door humor nog uitsluitend toe te passen op zichzelf. Een hollandermop verteld door een Hollander in Holland is niet kwaadaardig. Een Belg die dit toevallig zou horen wordt dan verondersteld daar niet mee te lachen want dat is kwetsend voor onze noorderburen. Een Marokkaan die een marokkanenmop tapt, kan, maar niet in ons bijzijn want wijzelf mogen alleen lachen met belgenmoppen. Het lijkt wat ingewikkeld maar wij, wokers, ijveren toch in die richting. Hierbij wenden we onze blik in de richting van Noord-Korea. De Grote Leider aldaar, Kim-Jong Un, heeft de puntjes op de i gezet en het lachen totaal verboden. En wie toch nog lacht zal het lachen al vlug vergaan. Maar hij voorzag in een zeer goed alternatief : men mag wel nog juichen. Weliswaar alleen voor hem zelf en tijdens zijn vele optredens maar dat maakt veel goed. Overal merkt men enthousiaste gezichten bij zijn verschijning. Een piste om in het oog te houden.
Nu, veel prangende zaken wachten nog op een oplossing. Neem nu de uitdrukking “Dames en heren”. We verliezen hierbij heel wat mensen uit de LBTQIAP+ waaier uit het oog. En hoe ver staan we met de genderneutrale toiletten ?
Overigens krioelt onze woordenschat van vieze woorden zoals zigeunersaus, eskimo’s, negerzoenen of van kleinerende uitdrukkingen uit de mond van ogenschijnlijk onschuldige figuren zoals Pippi Langkous, Nero, Harry Potter of Kuifje in Congo. Eén van mijn allereerste elpees die ik ooit kocht was van The Golden Gate Quartet, getiteld “Negro-sprituals”. Het schaamrood stijgt me nog steeds naar het hoofd bij zulke foute smaak.
Veel werk nog voor ons, wokers. Toch dient opgemerkt dat we niet zozeer het stenen beeld van dubieuze grootheden uit het verleden willen vernietigen dan wel de figuur die erachter staat. Met andere woorden : wij slaan geen beeld, wij slaan een figuur.
