afscheid nemen

4 weken geleden kreeg mijn vrouwke last van hogere hartslag , irekt naar dokter, luisterde en hoorde niks abnormaal, week later zei ik dat hij een cardiogram moest nemen, het was niet nodig, paar dagen daarop deed ik die terug komen en zei dat er bloedafname en cardio moest, kon niet aan huis en ik zei dat er geen tijd meer te verliezen was, en schreef daarop een briefje voor de spoed AZ Sint Jan Brugge. 2de december binnen en die spoedartsen zagen meteen dat er iets gaande was, ondertussen zware onderzoeken hebben uitgewezen dat ze reeds uitgezaaide tumor in de long betrof, en tijdens die onderzoeken ontdekken ze een kleine tumor in de borst, daar mijn vrouw reeds paar jaar in behandeling op de hematologie is, was stabiel nu, kon ze niet direkt een chemokuur starten daar de bloedenwaarden niet goed waren, donderdag godzijdank toch haar eerste, en tijdens de volgende nacht heeft ze slecht gereageerd op de chemo, zodanig dat ze een klaplong kreeg. mijn allerliefste vrouw ligt nu op IC aan de beademing apparaat, ik heb echt te doen met haar, zo plots, nu bang afwachten . we zijn 56 jaar getrouwd en voel mij schuldig dat ik het niet opgemerkt in de vorige maanden. ik zou alles willen doen om haar te helpen , maar ik ben machteloos. enorm verdrietig . vrouwtje aub , vecht en kom terug bij mij. please.