Hobo schreef: ↑04 nov 2021, 16:03
ADAM & EVA hadden blijkbaar slechts enkele bladeren van de vijgenboom,
om zich in te dekken tegen mogelijke gluurders.
Maar uiteindelijk werd een
appelboom hen fataal...!?
Mogelijk dat een dieet met enkel vijgen, buikkrampen opleverde.
Zo te zien aan de buik van Eva....
H.
Ik denk, Hobo, dat we hier inderdaad een onderscheid dienen te maken tussen kunstvorm en porno, zoals ook werewoef al vermeldde. De heer en mevrouw Adam en Eva, poseerden hier, weliswaar postuum, in hun blootje als onderdeel van een kunstwerk, namelijk
De Aanbidding van het Lam Gods, door de heren Jan en Hubert van Eyck. Of het vijgenblad, ter verberging van hun geslachtsdelen, er naderhand is aan toegevoegd door een of andere preutse intellectueel is me onbekend. Hoe dan ook, ik zie er geen porno in.
Ziehier waarom. Regelmatig kom ik van onder de douche vandaan en alvorens me af te drogen zie ik mezelf soms staan in de spiegel, vergelijkbaar zoals de afbeelding uit het werk hierboven genoemd, zij het zonder vijgenblad. Ik zag daar weinig porno in. Zelf had ik kunnen proberen het toneel wat op te smukken door een vijgenblad te gebruiken om bepaalde gedeelten wat te verdoezelen maar dit soort plantaardige rekwisieten zijn in onze contreien zeer schaars en in mijn badkamer zelfs totaal afwezig. Bovendien vrees ik dat, zelfs met toevoeging van dit item, er weinig vraag zal zijn in de wereld naar afbeeldingen van figaretto die de douche verlaat, al dan niet met vijgenblad.
Komen we dan bij Marisa Papen, door Wil. vermeld. Ik kende de dame niet maar na het zien van de begeleidende foto’s meen ik te mogen zeggen dat zij eerder in de wereld van de kunst mag gesitueerd worden dan in deze van de porno. Mevrouw Papen heeft, net zoals alle mensen een lichaam en ik geef grif toe dat het hare zich meer leent tot de ontwikkeling van de discipline
“Het menselijk lichaam in de Kunst”, dan het mijne. Een mens moet zich daar kunnen bij neerleggen. Het lijkt me dan ook voor de hand liggend dat de heren Van Eyck een dame, met de uiterlijke kenmerken zoals deze van Marisa, als voorbeeld voor Eva prefereerden, eerder dan …nu ja, vul zelf maar in.
Ik woonde lange tijd in Zaventem en daar hoorde ik ooit iemand zeggen in het plaatselijke dialect :
“Skuun marsjandiese mag gezien zaain”. Welnu, ik vind dat mevrouw Papen onder de benaming
“skuun marsjandiese” valt. Wellicht is ze zichzelf daarvan bewust en laat dan ook niet na dit aan de mensheid ter kennis te brengen.
Nu is het zo dat dergelijke kunstzinnige poses niet door iedereen op dezelfde wijze geïnterpreteerd worden. En zeker niet wanneer de plaats van het gebeuren een religieuze site is. Het verschil situeert zich in de opvatting van de betrokken godheid. Allah, althans volgens zijn volgers, heeft geen al te hoge dunk van vrouwelijk schoon ; bewijze hiervan vindt men in de richtlijnen over hun kledij, nogmaals althans volgens de imams. In de christelijke religie liggen de zaken enigszins anders : “God schiep de mens naar Zijn beeld en gelijkenis”, zo leert ons de bijbel in Genesis. Moest ik me in Zijn plaats kunnen stellen en mevrouw Papen zou zich op haar bekende wijze op Mijn altaar vertonen, misschien als offer, dan zou Ik goedkeurend knikken en zeggen : “Behoorlijk werk heb Ik hier geleverd !”.
Maar uiteindelijk blijf ik bij mijn eerste idee : de grens tussen kunst en obsceniteit is niet echt dun. Ieder normaal mens ziet onmiddellijk wat de auteur ervan bedoelde : een beetje provoceren zoals Marisa’s verschijning op het Sint-Pietersplein ; dit noemde ze zelf als “gevaarlijk”, wat ik niet onderschrijf want de Kerk is niet gewelddadig meer. Het wordt (en werd) pas gevaarlijk daar in de tot moskee gemaakte kerk in Istanboel. Ondertussen weet ze dat. Helemaal anders is de goedkope provocatie zoals het koppel op het altaar in de kerk : evenmin gevaarlijk maar zeer obsceen.
