veel bejaarden worden door hun kinderen zonder meedogen gedumpt in een rustoord, zogezegd omdat ze niet meer zelfstandig thuis kunnen wonen waar het in werkelijkheid enkel een middel is om zo vlug mogelijk aan hun eigendom en geld te geraken.
Dit zijn schandalige praktijken, beseffen ze niet dat hun ouders daar een gans leven voor gewerkt hebben en ze hun tenminste de kans moeten geven om zelf te beslissen wat ze willen doen, nee dus, de geplaatste mensen worden depressief en wachten er met hun monotoon leven op het einde ( eindelijk, viva de erfenis ! )ipv hun laatste dagen of maanden in hun vertrouwde omgeving door te brengen zoals het vroeger ging.
Was het PANO niet...dat toonde hoe antidepressiva in rusthuizen werden ingezet!?
1 op de 2 rusthuisbewoners slikt antidepressiva
• 1 op de 2 rusthuisbewoners (53%) slikt antidepressiva en 1 op de 3 antipsychotica (36%),
tegenover respectievelijk 21% en 7% bij alle leden uit dezelfde leeftijdsgroep. •
Bij een opname in het rusthuis verhoogt het aantal personen dat behandeld wordt met antidepressiva bovendien met 34%. Bij antipsychotica gaat het om een stijging van 81%.
Samen met mijn vrouw wonen we in een " rustoord" We zijn er vrijwillig naartoe getrokken.
We wonen in een flat en kunnen zeer zelfstandig zijn, ik raad het iedereen aan die wat centen gespaard hebben. De leiding probeert zoveel mogelijk wensen na te komen maar naar iedereens goesting handelen kan niet. Sommigen voelen zich ook goed in een kamer al is de ruimte en vrijheid wel wat beperkt. Natuurlijk moet men een deel van zijn zelfstandigheid prijsgeven maar dat weegt
niet op tegen het veilig gevoel en medeleven dat men hier heeft.
Janna wie vertelt zoiets dat de kinderen ouders dumpen in WZC
laat u dat niet wijsmaken , want de ouders als ze nog goed bij verstand zijn kunnen weigeren
want dat staat in dossier vermeld als je aanvraag indient .
Oké als alzheimer en ze kunnen niet meer voor hun eigen instaan dan kan je die plaatsen
en dan nog . Wat ga je doen als ze tegen de kinderen zeggen je moet er iets aandoen
want anders is gedwongen opname . Dan ga je snel stappen ondernemen om ze te plaatsen
ook rekening houden je hebt ook een gezin , maar als er één van beide ziek is je kan één iemand
helpen maar twee ???? moet leefbaar zijn zet u eens 24 op 24 uur paraat en niet buitenkomen .
Heb persoonlijk heel goed twee weduwes in mijn buurt gekend.
Ze zaten dus alléén in hun huisje maar er kwam een poetsdienst
en er werd eten aan huis bezorgd.
De éne kon zich redelijk goed bezig houden met lectuur en/of TV-kijken.
De andere zat vaak triest voor haar raam te loeren met hoop op een bezoeker.
Ps.: Ze hadden allebei een drukknop met een bandje omheen hun pols voor noodgeval.
Helaas deed één van beiden dat 's nachts af en toen ze naar het toilet ging
is ze blijven hangen achter een goedbedoeld geplaatste steunstang (een lage overgordijn-roede).
Ze is dan 's morgens ontdekt met een gebroken arm.
In het hospitaal is ze enkele dagen later overleden...
Dit is wel vrij kort door de bocht, Janna, en ronduit beledigend. Veel mensen kunnen hun ouders niet de verpleging/zorg geven die ze nodig hebben. Denken we maar aan de 24 uur op 24 uur begeleiding/bewaking die veel ouderlingen nodig hebben: mensen met dementie of met medische handicaps. Zonder te spreken over de kloof die door de jaren heen tussen ouders en kinderen gegroeid is en samenleven onmogelijk maakt, of de woon-, werk- en familiale situatie van de kinderen die maakt dat dagelijkse begeleiding onmogelijk is. En te bedenken dat er ook vele ouderen zijn die thuishulp weigeren, laat staan bij hun kinderen gaan inwonen. En dit zijn maar de eerste argumenten die bij mij opkomen. Bovendien, als je zo achter het geld van je ouders aanzit, dan ga je ze niet onderbrengen in een woonzorgcentrum, want dat kost handenvol geld. En de maanden en rekeningen volgen elkaar in een sneltempo op. Dus... probeer in het vervolg wat milder te zijn met uw kritiek. U weet niet wat er achter elke specifieke situatie schuil-/voorafgaat. U zou in de grond zinken moest u weten wat er vaak écht aan de hand is. En ik kan het misschien nog wat uitgesprokener stellen... wie wil dat zijn ouders zo snel mogelijk overlijden en zo snel mogelijk van hen wil erven, laat ze best zo lang mogelijk in hun "eigen vertrouwde omgeving" verkommeren, als ze niet zelfredzaam zijn en geen hulp aan huis willen. I rest my case.
Dit is wel vrij kort door de bocht, Janna, en ronduit beledigend. Veel mensen kunnen hun ouders niet de verpleging/zorg geven die ze nodig hebben. Denken we maar aan de 24 uur op 24 uur begeleiding/bewaking die veel ouderlingen nodig hebben: mensen met dementie of met medische handicaps. Zonder te spreken over de kloof die door de jaren heen tussen ouders en kinderen gegroeid is en samenleven onmogelijk maakt, of de woon-, werk- en familiale situatie van de kinderen die maakt dat dagelijkse begeleiding onmogelijk is. En te bedenken dat er ook vele ouderen zijn die thuishulp weigeren, laat staan bij hun kinderen gaan inwonen. En dit zijn maar de eerste argumenten die bij mij opkomen. Bovendien, als je zo achter het geld van je ouders aanzit, dan ga je ze niet onderbrengen in een woonzorgcentrum, want dat kost handenvol geld. En de maanden en rekeningen volgen elkaar in een sneltempo op. Dus... probeer in het vervolg wat milder te zijn met uw kritiek. U weet niet wat er achter elke specifieke situatie schuil-/voorafgaat. U zou in de grond zinken moest u weten wat er vaak écht aan de hand is. En ik kan het misschien nog wat uitgesprokener stellen... wie wil dat zijn ouders zo snel mogelijk overlijden en zo snel mogelijk van hen wil erven, laat ze best zo lang mogelijk in hun "eigen vertrouwde omgeving" verkommeren, als ze niet zelfredzaam zijn en geen hulp aan huis willen. I rest my case.
Ik geef U 100% gelijk.
Het is makkelijk om kritiek te geven op een ander zonder de achtergrond te kennen.
genoeg gewerkt nu genieten van mijn zeergroot ambtenaar pensioen
Janna.
Als buitenstaander kunt ge niet oordelen hoe een koppel
dat intrekt bij ouders of schoonouders allemaal meemaakt.
De" oudjes" willen hun leiderschap niet opgeven, het jonge gezin
kan niet tot ontplooiing komen door de bemoeizucht van de ouders.
Ze kunnen het niet laten de baas te spelen en te wijzen op hoe zij het deden.
Dan hebt ge nog de invloed die ze hebben op zonen en dochters en hun partner.
Zij komen eens op bezoek en geloven alles zoals het hun opgedist wordt
met gevolg dat zij ook hun zegje komen doen. Hoeveel jonge koppels
heb ik niet in de problemen weten komen door " in te wonen".
Wij zijn op 80 jaar naar een flat in een wooncentrum
getrokken en het ons nog geen minuut beklaagd.
