Een oud echtpaar vierde hun 50-jarig huwelijksfeest.
Ze hadden geen kinderen.
De man vroeg zijn vrouw wat ze als cadeau wenste.
Ze wilde een schilderij van hen samen.
Ze gingen naar een kunstschilder om te poseren.
Het hoofd van de man was klaar, de vrouw nog niet,
zij ging nog een keer alleen.
De schilder vroeg of ze er tevreden was.
Ja maar, ze had nog een wens.
"Wat wilt u?" vroeg de schilder.
"Kunt u mij afbeelden met een prachtig Cartier gouden collier
met bijpassende armband, horloge en een broche met saffieren
en robijnen plus oorbellen?" vroeg ze. En mijn man een gouden
met veel diamanten bezette Rolex aan de pols en drie
grote knopringen aan zijn vingers.
"Natuurlijk kan dat." zei de schilder. Toen het schilderij klaar was, gingen ze het halen.
De man bekeek het kunstwerk, was tevreden over het resultaat, maar vroeg aan zijn vrouw:
"Zo'n ketting en al die andere gouden dingen die hebben wij toch niet?"
"Nee," zei z'n vrouw. "Maar je moet eens denken, als we er niet meer zijn,
hoe onze familie daar zal naar zoeken!"
]
