Hier de evolutie van de koopkracht van 1 dollar over de voorbije 100 jaar. Wat geldt voor de dollar, geldt grosso modo ook voor onze eigen munt.
image.png
Bij het bekijken van dit plaatje zou je geneigd kunnen zijn te denken: "Ik verdien veel meer dan wie dan ook in 1913. Stijgende lonen compenseren toch zeker de daling van de koopkracht."
Helaas, de werkelijkheid is niet zo eenvoudig.
De lonen hebben geen gelijke tred kunnen houden met de stijgende prijzen. En elk jaar dat onze loongroei achterblijft bij de inflatie, ervaren we in feite een loonsverlaging.
Als onze werkgevers elk jaar openlijk een loonsverlaging zouden aankondigen, zouden we waarschijnlijk staken, in opstand komen of protesteren.
Maar de subtiele erosie die door inflatie wordt veroorzaakt, blijft grotendeels onopgemerkt. Daarom is inflatie hét middel bij uitstek dat de overheid kan hanteren om de schuldenberg van een land te doen wegsmelten.
Inflatie is niet iets dat ons zomaar overkomt. Het is het gevolg van een welbewuste aanpak door degenen die de geldhoeveelheid controleren: de centrale bankiers van de grote economische blokken.
Je hebt niet voldoende permissies om de bijlagen van dit bericht te bekijken.