Het CO2-klimaatverhaal valt in duigen onder de gegevens die de basisfysica levert. Jarenlang werd ons verteld dat CO2 – een sporengas dat slechts 0,04% van de atmosfeer uitmaakt – het klimaat van de aarde bepaalt. Maar een nieuwe studie in Science of Climate Change legt de fout bloot: de gegevens kloppen niet.
- 93% van de opwarming vindt plaats in de oceanen, maar de temperaturen daar schommelen nogal, ondanks de gestage stijging van CO2.
- 1963–70: Afkoeling. 1970–80: Opwarming.
- Na 2000: Stabiliteit. Waarom? Natuurlijke zonnecycli, wolken en aerosolen – niet CO2. - Satelliet- en ARGO-gegevens bevestigen: de aarde warmt op wanneer de zonnestraling toeneemt. Niet door een spoorgas.
De modellen van het IPCC overschatten de rol van CO2 en negeren de dominantie van de zon. Zelfs de resterende 25% van de opwarming is onzeker: schonere lucht (minder aerosolen) betekent minder wolken, wat de planeet ook opwarmt.
Conclusie: De impact van CO2 is minimaal. De klimaatgevoeligheid wordt overschat. Geen apocalyps – alleen natuurlijke variabiliteit.
Toch eist de mythe biljoenen euro’s. Wie profiteert van de angst?
De wetenschappelijke bevindingen zijn eenduidig, maar het is niet zoals wordt beweerd.
image.png
Je hebt niet voldoende permissies om de bijlagen van dit bericht te bekijken.