Goede morgen seizoentjes,
En ik bezorg deze maandagmorgen leesvoer bij.
Het gebraadje was mals en lekker. De mini kroketjes mooi afgebakken. Een heerlijk gekoeld duveltje maakte het af. Vandaag is het weer opletten. We willen een beetje afvallen. Ik heb namelijk iets op 't oog voor als we gaan eten met Franks en zus ventje. Ik kan er nu net niet in. Of ik moet de knoop laten openstaan.
Ja, hallo, er wordt hier weer met materiaal gesmeten. Klang van metaal. En ze mogen want vanaf 07 u mag je hier lawaai maken. In Brugge al vanaf 06 u. De schoenmaker die hier ooit was, wees me erop. Ik had het met hem over de lawaai uren. Dus die zomer was 'em om 06 u begonnen zijn ramen van bij hem thuis schoon te maken. Das nu wel geen overdreven lawaaierig werkje, maar zijn buurman die met zijn hond ging wandelen vroeg waarom hij dat deed. Kreeg daar een preek dat het te vroeg was! De wijkagent heeft het dan bevestigd. Alleen, in de zomer trekken ze er zich niets van aan. Dan mag dat.
Wat staat er vandaag op 't programma? Douchen, De vaatwasser legen en opnieuw vullen, de boven stofzuigen, beneden moeten we er niet aan beginnen want Gimly ligt weer over z'n gat.
Lilly spuwt haar haarballen buiten. Ik denk hier net aan Soulsister. Waren dat geen broers? Enfin, effe wiki intikken en we gaan het wel weten. 't begint te korten voor de 2 de december. Ventje gaat dan naar Sabaton in 't sportpaleis. Er is een busje ingelegd. De old skool rockers gaan op pad. Den Redgi kan zich weer laten gaan. Voordat ze er zijn ligt die al in slaap van de pinten.
Dat doet me eraan denken dat ik den Patrick op zijn belofte moet wijzen. Hij had dé oplossing om mij naar concerten mee te tweefelen. Een op plooibaar visserszeteltje. Met aan weerskanten een houder voor de blikjes bier. Ha, ja hé. Moet kunnen. En ge knikt best van ja. Alleen denk ik er niet aan want een openlucht concert betekent van die werftoiletten. Ventje had er een in Kosovo zonder dak! Toen was dat een tentenkamp. Nu zitten ze in containers. Ze hadden op een gegeven moment last van muizen. Kwamen ze van die ouderwetse vallen zetten maar niet bij de bureau van ventje. Die had z'n petmouse. Dat beestje bleef netjes zitten. Was ook niet bang. Een beetje gelijk Mr Jingels uit de green mile. Waar ons Mies helemaal geen genade mee had. De buurvrouw kwam aan de deur bellen omdat ze gehoord had dat ik Mies uitfoeterde.
Ja en in 't schoon Brugs natuurlijk. De buren van de andere kant konden het verstaan omdat ze van Zuid-Afrika kwamen. Er ging geen dag voorbij zonder dat Mel gebruik maakte van z'n BBQ. Behalve 1 keer toen z'n meegeleverde gasfles leeg was voordat z'n lamsbout klaar was. Dan moest ze wel de oven gebruiken. Anita, de nieuwe buurvrouw vroeg aan mij of ze daar wel kookten. Het fornuis bleek zelden gebruikt te zijn. Toen ze op een BBQ ter ere van de nog levende Queen waren, begon de man van 27 kwaad over ons te spreken. We waren al lang weg en konden ons niet verdedigen waarop Phil, de nieuwe buurman het hem aftrapte. Mark, de zoon van Jill, de andere buurvrouw( de jongen was doof) wilde natuurlijk weten waarom Phil met een kwaad gezicht weg liep. Eenmaal uitgelegd stormde die ook weg. Hallo, de sfeer was weg. Anita en de twee kinderen, Jill, die Mark was gevolgd om hem te kalmeren liet een BBQ met vlees op staan. En dus ook Anita.
Voor Mark waren wij heilig. De cataloog van de tax free shop werd zijn bijbel. Hij leende hem om de haverklap. Dat hij doof was, vormde geen probleem. Hij kon liplezen en we schreven lange vragen en antwoorden op kladpapier. Niet zelden, belde Jill om te vragen of Mark niet bij ons was. En dan moesten we het regelmatig in de drank slaan. Jill zei geen nee tegen een gin-tonic. Op een dag werd er meerder keren op de deur geklopt. (In die 7 jaar werkte de deurbel nooit) Mark in een soort van paniek, wilde onze mening over de Zuid-Afrikaanse rode wijn ( een halve fles) die Mel was komen brengen. Er was iets mis. Ja. Toen ik de wijn door een zeefje haalde, bleek er grond in te zitten. Geen wonder dat die gierige buren de fles naar Mark hadden gebracht. Hij heeft nooit meer een fles van Mel aanvaard zolang zij daar woonden.
Kathy, was jaloers op mijn kookkunst. Op een groeps BBQ smaakte mijn chili beter, en m'n pannekoeken waren top. Ik heb Mel verschillende keren haar volledige naam horen roepen als ik iets gebakken had en ze uit colerè, de wafel of iets anders in de vuilnisbak smeet of die keer dan ze m'n pannekoeken verstopt had. Ze had een kwartier, zei Mel om die op tafel te zetten of hij zette de scheiding in. Echt waar! Ook mijn spaghetti saus werd geprezen tot in Norfolk. Ik moest de kruiden pattenteren zei de toekomstige baron toen we een keer weer uitgenodigd waren. Ja, juist. Die uitnodiging? Was alleen om te 'helpen' te tuin in orde te brengen. Met andere woorden, je werd aan het werk gezet! Komaan, je bent te gast! En het waren ook droge weekends.
Meerdere keren beloofde Kevin ons te trakteren op een goeie fles. Of Fish & Chips. Ja. Je keek daar naar uit en de dag zelf? Kerry, kan je naar de Tesco? Ik heb buikpijn. Ik haal het niet. Om 11 uur 's avonds zaten we aan de diepgevroren, droog gemicrowavede Chicken Kiev. Geen lekkere fish & chips met een pint. Die gast, ongelofelijk. Maar ik heb toch hem bleek weten te krijgen toen hij geen duif raakte en een kraai doodschoot. Het verhaal...zal ik jullie nog wel vertellen.
Bedankt voor de trip naar memory lane
Fijne dag seizoentjes
(Marleentje)
..
