dagdromen
even stond ik voor het raam
en keek ik stil naar buiten
ik liet mijn ogen even gaan
met mijn handen tegen de ruiten
ik zag mijn dromen in mijn hoofd
de natuur die liet me gaan
maar het vuur in mij dat was gedoofd
dag licht van mijn bestaan
daar stond ik stilletjes voor het raam
mijn hoofd lichtjes gebogen
al de moed die was vergaan
maar niemand kwam mijn tranen drogen.
daar stond ik dan met koude handen
en tranen op mijn wangen
ik wou zo graag mijn lichtje terug
daar blijf ik eeuwig naar verlangen
drimana
even stond ik voor het raam
en keek ik stil naar buiten
ik liet mijn ogen even gaan
met mijn handen tegen de ruiten
ik zag mijn dromen in mijn hoofd
de natuur die liet me gaan
maar het vuur in mij dat was gedoofd
dag licht van mijn bestaan
daar stond ik stilletjes voor het raam
mijn hoofd lichtjes gebogen
al de moed die was vergaan
maar niemand kwam mijn tranen drogen.
daar stond ik dan met koude handen
en tranen op mijn wangen
ik wou zo graag mijn lichtje terug
daar blijf ik eeuwig naar verlangen
drimana




