Gedichtenhoekje van Nienka.(TE BEWAREN!!)

[nienka.]

Stil in gedachten en kijkend naar de waterval.
Zo starend onderaan de berg beneden in het dal.
Hierop de plaats waar de waterval eindigen zal.
*******
Denk je aan de weg die de waterval volgt door de rivier.
Het is net als het leven je maakt zelf je vertier.
Je zoekt je eigen dingen en kiest voor het plezier.
*****
Tijdens de weg van de waterval is er een vrije val.
Zo zitten ook wij in het leven wel eens in een dal.
En moeten we er uit zien tekomen na onze val.
******
De waterval stroomt en het water gaat op en neer.
Net als in het leven doen gebeurtenissen soms zeer.
Dan is het weer leerzaam voor de volgende keer.
******
Onderaan de berg is de waterval aan zijn einde gekomen.
Terug naar het bewoonde kunnen we verder zitten dromen.
En begrijpen we de manier van spreken een invloed heeft op de tonen.
*****
van moongirl. KLIKJE

[W T]

Ik wil alleen zijn met het strand.
Ik wil mijn ziel wat laten varen.
Niet mijn lijf en mijn verstand.
Ik wil gewoon een beetje dromen.
De dingen die ik voel..
De zee, ik weet het zeker.
Ze weet wat ik bedoel.
Ik wil alleen zijn met de golven.
Ik wil alleen zijn met de lucht.
Ik wil luisteren naar mijn adem.
Ik wil luisteren naar mijn zucht.
Ik wil luisteren naar mijn zwijgen.
Daarna zal ik verder gaan.
En de zee, ik weet het zeker.
Ze zal mijn zwijgen wel verstaan.
De zee met al haar geheimen.

[visje]

mijn moeder is mijn naam vergeten

mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

neeltje maria min

[nienka.]

Je weet soms niet hoe je reageren moet
Als je denkt iets goed te doen en het totaal verkeerd doet
Dat overkomt dagelijks veel mensen
Die iemand alleen maar iets toe willen wensen
Ze willen de stilte graag doorbreken
Om te proberen positieve aandacht in een ander los te weken
Zodat die weet ik ben nooit alleen
Er is altijd wel iemand in gedachten om me heen
Ook al merk je het verder niet
Hij/Zij voelt draadloos jouw stil verdriet
Men noemt dit ook wel eens telepathie
Aangevuld met een stukje filosofie
Weten wat er in iemand omgaat
Zonder verbondenheid van elkaar kennen of draad
Zomaar een spontaan ontstane losse connectie
Ontstaan, toevallig, in een soort affectie
Bij het eerste woord kan het al klikken
Je weet meteen op wie je in het vervolg moet mikken
Dat is het geheim van de telepathie
In werkelijkheid weet je van elkaar niet wie is wie
En als er dan een keer iets gebeurd
Waardoor alles even donker wordt gekleurd
Wordt de lucht zo weer opgeklaard
Gewoon omdat je elkaar zo aanvaard
Zijn zoals je bent
Zoals een ander aan jou is gewend
Alles kunnen zeggen
Zonder al te veel uit te leggen
Ontstaat er dan even een misverstand
Is dat zo hersteld door een paar woorden en die aanwezige onzichtbare band...
KLIKJE Nienka

[visje]

Verwarring.

Gisteren wist ik
het nog.
Vandaag ben ik
het vergeten.
Misschien
zal ik het morgen
weer weten.
©WilB.

[majke]

Het was op dag,
dat ik ergens wat in zag.
Maar het comentaar dat ik kreeg.
Was Zo Hard.
Ik was echt verward.
Zou zo graag wat neerschrijven
maar het mocht niet wat ik voor had niet krijgen.
Maar die klap kwam onverwachts
dat had ik nooit gedacht.
Dus is mijn motivatie een beetje kwijt
tot mijn grote spijt.
Het begon door een vraagje
kreeg een berichtje dat er opuit kwam wat zaag je.
Het heeft me veel verdriet aangedaan
ik heb echt geen grote waan maar ik ben spontaan.
Maar nu is het denk ik wel gedaan.
Ik hoop alleen dat er mensen zijn die achter mijn staan.
**********
van majke

[W T]

Tranen zijn vreemde dingen..
Je hebt ze of je hebt ze niet.
Geen enkel mens kan ze afdwingen
Ze komen..of je wilt of niet
Tranen van het lachen
Van die dikke..rollend naar benee..
Tranen van verdiet zijn minder
Het is een uiting van gevoelens
Van pijn en ontevree.
Ken jij die geveoelsn niet
Juist dan dit te weten doet mij verdriet
Want tranen staan voor "mens zijn"
Met al je angsten en je "zijn..
Tranen brengen verlichting..
Zijn een streling voor je pijn..
Zonder tranen was ik maar half mens
En met iedere traan..
word vervuld van mij een wens....
Onb..

[visje]

het schrijven over verdriet
wat zo voelbaar is
de troostende woorden
ze verzachten het gemis

ooit zal verdriet
een plaatsje krijgen
een andere kleur
het donkere een laagje vernis

ik weet me dapper
te gedragen
ik sla me er
moedig doorheen

maar op momenten dat
tranen blijven liggen
voel ik me met het
verdriet zo een.
gonny

[nienka.]

Geen berg te hoog
Voor hetgeen je overwoog
Al is de weg nog zo lang
En val je soms als een stuk niet goed geplakt behang
Sta glimlachend op
Vervolg je eigen weg naar de top
Niets gaat zonder vallen en opstaan
Iedereen moet over obstakels gaan
Ontwijk ze niet
Ieder heeft op zijn eigen manier verdriet
Neem je eigen obstakel
Soms stuit je onverwachts op een orakel
Geluk ligt daar waar je het vaak niet ziet
Omdat je soms te geconcentreerd bent op je eigen verdriet
Je moet je gedachten verbreden
Om de weg naar boven goed te kunnen betreden
Ook naar mooie dingen kijken
Een ander je oprechtheid laten blijken
Dan hoef je niet steeds om te zien
Voor alles blijft toch altijd dat misschien
Wie niet geloofd in een klein gedeelte van zijn dromen
Zal nooit aan de top komen
Blijven geloven in iets al lijkt het onbereikbaar
Dan wordt er toch altijd nog iets van het onbereikbare waar
Neem genoegen met de hele kleine dingen
Die je af en toe onverwachts omringen
Vaak zijn die meer waard
Dan al het materialistische wat je bijeen hebt vergaard
Een vriendelijk woord of een gebaar
Maakt je weg naar de top mede effen en waar
Gezondheid is niet te koop
Maar voor andere dingen blijft er nog altijd een stille hoop
Al zie je even geen licht meer schijnen
Het komt terug, t zal nooit echt verdwijnen
Geloof, hoop, liefde en vertrouwen
Op een van de vier moet je toch proberen te bouwen
Als je hier voor open staat
Ga je verder, ook als het moeizaam gaat...
KLIKJE Nienka

[Spoeter]

De herfstzon

De zomervreugde is naar het zuiden gevlucht
wanneer de herfst zijn rijpe mildheid baarde.
De kille herfst brengt koude en grijze lucht
en witte mist zweeft over de donkere aarde

Ik zit te dromen bij een laaiend vuur
en hoor niet meer de vele vogels zingen
Mijn hart is kil en koud gelijk de herfstnatuur
en ik voel weemoed om vele aardse dingen

Wanneer de zon mij s'morgens wakker kust
en stralend door de gouden mist komt gloren
Zingt in mijn hart een nieuwe levenslust
omdat nieuw leven op onze aarde is geboren

Dan ruik ik weer de rijpe herfst aromen
van het gele loof dat stervend nederviel
Ik hoorde de mussen t'jilpen in de bomen
en de zon schijnt door de nevel in mijn ziel

spoeter

[nienka.]

Maïsoogst

Om veevoer lijkt het allemaal te doen
dus biedt het land des zomers weinig fraais
de wegjes weg, verdwenen tussen maïs
milieu geofferd, want de boer wil poen.

De mestkar heeft het overschot aan gier
reeds gul over de akkers uitgereden
en daarbij vaak de regels overtreden
want dat is zo gebruik geworden hier.

Brabant stinkt, naar stront, ammoniak
de boeren maken er een beerput van
wij dreigen met de wet en sussen ons geweten,

want aan de zijlijn zitten wij op ons gemak
te zeggen dat het zo niet langer kan
terwijl we rustig nog een karbonaadje eten.


Twee gedichten van: Jan van de Ven, illusie.com


Conflict

Omlopen zie ik als een straf
ik snijd dus alle hoeken af
de rechte lijn is toch voorwaar
de kortste weg van hier naar daar.

Omgekeerd geldt dit evenzeer
voor de weg van daar naar hier
ook dan dicteert mijn dwangneurose:
omlopen is uit den boze.

Een tweede dwangbeeld is de reden
dat ik nooit terugkeer op m’n schreden
je voelt wel aan dat dat dus pech is
waar teruggaan juist de kortste weg is.

Zo raak ik dus met elke tred
meer verstrikt in eigen net.

[Trebor]

Ik was verloren
alle dagen leken eindeloos
ik zou ontsporen
want mijn leven leek zo waardeloos
een hele tijd
de richting kwijt
niemand die me helpen kon
tot jij me zei
luister naar mij
achter de wolken schijnt de zon

[visje]

Onderweg

Of je nu een leven inloopt of eruit,
je schaduw zit je op de hielen
en een woud van borden
wijst, wijst, wijst.

Je loopt alleen, altijd alleen,
al weet je duizend mensen
om je heen, en loopt er soms
iemand een eindje mee.

Wandel op de middenweg,
niet tussen einde en begin;
je bent je eigen wandeling.
Je loopt een leven uit, een leven in.

jan de jongh

[visje]

Mijn hart zit vol emoties
soms is het echt te klein
ik heb ze goed verstopt
wil sterk en zeker zijn

maar als ik niet zo sterk ben
het leven even moe
mezelf helemaal kwijt raak
en domme dingen doe

dan word ik heel erg bang
om controle kwijt te raken
maak mooie dingen stuk
die niet meer zijn te maken

maar als de nood het hoogst is
en je bent echt heel klein
dan kom je er pas achter
wat echte vrienden zijn.

H.M. Pragt

[nienka.]

Iedereen krijgt wel eens een teleurstelling te verwerken
Met een goede instelling hou je alles binnen de perken
Dan begint het leerproces van te aanvaarden
Betrokkene en jezelf hoog te houden in eigen waarden
Alle partijen respecteren
Belangrijk is ieder te blijven waarderen
Door het gebeurde te accepteren
Ontdek je dat je veel van elkaar kunt leren
Ook dat je eerder had moeten beginnen te denken
En elkaar meer aandacht had moeten schenken
Aanvoelen hoe een ander zich voelt
Proberen te begrijpen wat hij of zij bedoelt
Meer tijd en begrip voor elkaar maken
Is datgene wat de meeste mensen verzaken
Daardoor ontstaan de eerste verwijderingen
Let je ook niet meer op de kleine dingen
Die voor jou eerst het leven mooi maakten
Maar door tijdgebrek in vergetelheid raakten
Dat is dom en onverstandig
Voor een goede relatiesfeer echt niet handig
De ander gaat ook zijn tijd anders besteden
Zo beginnen de eerste onzekerheden
De twijfel sluipt langzaam binnen
Het wantrouwen gaat beginnen
Je bent niet meer zeker van elkaar
De eerste verwijderingen zijn al merkbaar
Omdat ieder zijn eigen weg gaat
Komt de eerste teleurstelling en is het te laat
De eindstrijd is begonnen
Je hebt veel verloren en niets gewonnen
Om alles terug te kunnen winnen
Moet je eerst een proces door en opnieuw beginnen
Namelijk leren te aanvaarden
Dat je niet zomaar alles kunt doen met je eigen waarden...
Nienka