Afdwalen (kolder, deel I)

TLL hoe bent je in godsnaam aan je leerstoel gekomen?
Wel, je bent begonnen als lachtherapeut, maar besloot je na een voorspellende natte droom, waarbij het bed een tango ging dansen, te gaan toeleggen op kleedkamerscopie, reetincarnatie, clitorisme in de negenenzestigste dimensie, de vibraties van de andere wereld, voorspelende dromen, kortom, het kosmisch kharma van yin op yang en lingam in yoni. De wetenschap staat voor raadsels, en er zijn nog een boel vragen en onzekerheden. Wat in de seksualiteit is normaal en wat is paranormaal? De tijd zal het leren.
Onze Professor Peenis is hoogleraar in de paraseksuologie, de wetenschap die zich bezighoudt met paranormale seksuele verschijnselen. Deze verschijnselen zijn bijvoorbeeld klaarkomen op afstand (teleorgasme) en de onstoffelijke stijve (astrale erectie). Volgens Professor Peenis heeft de wetenschap ook het bestaan moeten erkennen van geilende geesten. Dergelijke geesten zijn uitsluitend erotisch gepreoccupeerd. Zij zijn overledenen die in hun leven ernstige seksuele tekorten hebben geleden, en de schade na hun dood trachten in te halen door het lastig vallen van levende mensen, en soms ook dieren, een enkele keer zelfs een plant. Zulke ongewenste paraintimiteiten kunnen zich manifesteren in plotselinge zaadlozingen bij levende mannen op kantoor of in de auto, en bij vrouwen in het zekere gevoel vaginaal, anaal of oraal door een geestelijk lid gepenetreerd te worden, met alle gevolgen van dien.
Meneer Reet vroeg Professor Peenis naar onderzoeksresultaten. Zijn die er wel?
In grote hoeveelheden, aldus Peenis, een op het eerste gezicht saaie vijftiger in een driedelig streepjeskostuum. Het grote probleem is dat de geilende geesten niet altijd reageren op invocaties in experimentele situaties, maar daar staat tegenover dat de paraseksuoloog kan beschikken over zeer vele fieldcases, gedocumenteerde ervaringen die spontaan optraden.
Hoe controleert u de betrouwbaarheid van dergelijke fieldcases?
Dat is in de meeste gevallen niet zo moeilijk. Wanneer er een man op mijn spreekuur komt met het verhaal dat hij met een hitsige vrouw van gene zijde een erotische beleving van seksuele aard heeft gehad, dient hij mij het product van zijn zaadlozing te tonen. Is zijn zaad in een levende vrouw terecht gekomen, dan kan hij dit niet, maar is er wel degelijk sprake geweest van contact met een tochtige onstoffelijke, dan is dat zaad in een niet stoffelijke vagina gespoten, en moet dat dus zichtbaar aanwezig zijn.
Verder heb ik met eigen ogen tientallen –ja, je hoort het goed: tientallen– zogeheten penislevitaties kunnen waarnemen. Daarbij onttrekt de penis zich als het ware aan de zwaartekracht en heft zich op. In alle bescheidenheid kan ik je wel verklappen dat ik dit verschijnsel zelf aan den lijve heb mogen ondervinden. Wellicht bent u geïnteresseerd in een demonstratie?

Professor, volgens mij lul je uit je nek.

Antwoord:dat is zeer wel mogelijk. Het erectoplasmaar hoeft niet altijd vanuit de onderbuik te komen. Ikzelf heb, net als ieder ander, een erotisch aura. Overigens, als je begiftigd bent met het derde oog kunt je het seksuele hoogtepunt van iemand heel goed waarnemen. Je ziet dan een soort wolkje uit een oor dwarrelen. Vroeger werd deze universele energie wel ‘oorgas’ genoemd, vandaar het woord ‘orgasme’. Hier komen ook wel zogeheten ‘bijna-doof-ervaringen’ uit voort.

Indien het voor jullie hetzelfde is, en waarom zou het dat niet, had ik het graag gehad over het volgende. Of eigenlijk wou ik het eerst nog hebben over het vorige.
Op een eerdere reis naar Amerika heb ik daar toen een zekere P.Nis ontmoet. De gelijkenis in naam met die Professor Peenis is frappant.
Maar die P.Nis was een boer, een echte ongelikte beer. Het kan ook een beer van een boer geweest zijn, zo goed kende ik hem niet. En om eerlijk te zijn, eigenlijk weet ik zelfs niet wat ze met een ongelikte beer bedoelen!
Een bruine beer, een ijsbeer, een grizly?
Een mannetjesvarken, is dat ook geen beer? Dan zou dat laatste het meest in aanmerking komen, volgens mijn opinie. Dan zou het een varken van een boer geweest zijn. Tiens, dat kan verwarring veroorzaken! Een varken is gewoonlijk van een boer, maar een boer is niet altijd een varken. Alleen als hij een ongelikte beer van een boer is!
Tot zover alles duidelijk?
Eigenlijk had die boer beter P.Nice geheten, dan had hij waarschijnlijk een fijne man geweest. Een echte gentleman. Dit in tegenstelling tot P.Nuts, een ventje dat helemaal niets voorstelt! Dan ben je nog beter af als ongelikte beer.
Wat wou ik nu eigenlijk zeggen?
Och ja, het epistel van Kwezel heeft me op een idee gebracht. Ik ga een voorstel indienen bij de apothekersbond, om de naam van Viagra te veranderen. Want welke man durft nu in een apotheek gevuld met volk (gewoonlijk staat daar volk, een enkele keer wel eens olifanten) luidop naar Viagra vragen?
Dan worden al direct medelijdende blikken in zijn richting gestuurd "Ocharme, zonder dat gaat het al niet meer, sukkelaar toch!"
Maar als nu die naam veranderd wordt in "lidversterker" of "worstlevitator" wat dacht je daarvan? "jongeheerhulpje" ook niet slecht...Als ik op één dezer namen een patent neem, is mijn broodje gebakken. Dan word mijn volgende posting verstuurd vanaf de Bahama's...

Naar ik gisteren vernam via de radio zou Maasmechelen (M&M) de draaischijf zijn van de ilegale pillendraaiers. Dat daar fabrikanten zitten van buitenlandse oorsprong die het, voorlopig, nog in XTC gezien hebben verwondert mij niet. Wij hebben hier ook "kwekers" in onze randgemeente gehad, die nog iets anders voorhadden met "kemp" dan alleen touwslagen. De aanmaak van Viagra; ik zou de idee maar laten varen ZMj... dáár is Kwezel je al voor ! Zij weze gewaarschuwd, de "snuffelaars" hebben het zaakje opgerold. Nu zijn ze natuurlijk ijverig op zoek naar connecties. Het zou me niet verwonderen, moesten zij uitkomen in het "bronsgroen eikehout" waar menige gifmeng(st)er zich verstopt. Welke nieuwlichtersbewoordingen er dan op, zij het het tabletje, dan wel de verpakking geschreven staat maakt dan ook geen verschil. 't Is de uitwerking van dat produkt dat een doorn in het oog is van menige homo-sapiens-hater.
Zouden er wél zijn die aanstoot nemen van een vraag bij de apother als "Heb jij soms een doosje 'engelse frakskes' ?" Menige jonge pillendraaier zal nauwelijks verstaan wat bedoeld wordt. Waarom dat voorbehoedsmiddel condoom genoemd wordt is mij ook een raadsel. Het zou mij alleszins aannemelijker klinken mocht het bv. condummy genoemd worden. Maar daartoe behoren dan ook die attributen die onze noorderburen "kutbrommers" noemen. Terwijl de inhoud van dat rubberartikel bedoeld is om zélf z'n werk te doen, kun je dat aan die machinaal verwerkte toestellen niet toeschrijven. De zelfbediening daarvan zal wel z'n uitwerking niet verliezen als de batterijen het laten afweten, denk ik. Maar voor dat soort handenarbeid moet je met twee zijn (na enige tijd). Het is voorstelbaar dat je, bij gebrek aan externe voeding, jicht overhoudt... wat uiteraard niet aangeraden is. Iedereen zou kunnen zien dat je daarvan gebruik maakt. Iemand met jicht in z'n onderarm moet aan een apotheker niet vragen wat ie komt halen, die weet dat zo wel !
Ik hoop maar dat de speurneuzen ondertussen een andere wending hebben genomen, een ander bochtje ingeslagen, een ander pad gekruisd hebben; want de laatste tijd is van miss M&M nog weinig te merken op dit forum... of zou dit daar de oorzaak van zijn ?

Waar viagra al goed voor is.Het blauwe potentiepilletje kan het leven redden van diersoorten die met uitsterven worden bedreigd. Zijn wij dan dat uitstervende ras?Viagra heeft het seksleven van veel mensen een nieuwe impuls gegeven. Maar natuurbeschermers hebben nu ook een ander aangenaam effect ontdekt: Viagra gaat dierenlevens redden door een afnemende vraag naar dierproducten die worden gebruikt in traditionele Chinese, potentieverhogende middelen. Vandaag of morgen als ik mijn honden voer moet ik mij toch de bedenking erbij maken of er niet van dat blauw spul tussen zou zitten. Wat moet mijn reu dan gaan beginnen? Ik hoop niet dat hij over de omheining gaat springen gelijk een wilde bok die het dringend nodig heeft en zijn mannelijkheid wil bewijzen bij die arme teef van de buren.
Je moet alles een keer geprobeerd hebben, nietwaar? Bijna alles dan. Zeer regelmatig krijg ik ongewenste email (spam), waarin mij Viagra wordt aangeboden. Niet dat ik het spul nodig heb, want ik heb geen problemen 'op dat gebied'. Maar, zo belooft de spam, Viagra heeft ook effect op mannen met een normaal functionerend plassertje. Daarom wordt Viagra tegenwoordig niet alleen gebruikt als medicijn, maar ook als pepmiddel. Om boven jezelf uit te stijgen, zeg maar. We zien deze blauwe pilletjes steeds vaker in het vage circuit, waar ze worden aangeboden voor een gegarandeerd spetterend feest tot in de vroege uurtjes. Ik ben niet zo'n drugsgebruiker en al helemaal geen pillenfan. Maar goed, je moet alles een keertje proberen in je leven, nietwaar mijn beste? Jammer dat ze het de man altijd aanprijzen, moet een vrouw dan niet aangemoedigd worden? Bij de ouder wordende vrouw kan er een verandering in de seksuele behoefte optreden. Zo kan het zijn dat je ineens liever op een andere manier wilt vrijen dan voorheen. Of dat je jarenlang plezier beleeft hebt aan vrijen en nu weinig zin meer hebt in gemeenschap. Of dat vrijen pijn doet, terwijl je daar voorheen geen last van hebt gehad. Maar er zijn ook vrouwen die de krant lezen terwijl ze gemeenschap hebben, probeer dat maar eens na te doen TLL.
Als ik een heilig prentje bekijk, waarop de meeste met een dikke bibs of kont staan afgebeeld zoiets in dien aard van PP Rubens schilderingen, maak ik mij toch flink de bedenking van: hoe kan een man hier nu voor vallen. Als de vrouw nu eens een négligé aantrok en een ietse wat sexie ondergoed, dan waren er al veel mannen die dat pilletje niet meer nodig hadden. Vrijen kan leuk en spannend zijn. Je voelt van alles. Iedereen heeft zijn eigen fantasieën en ideeën. Vrijen is niet voor iedereen het zelfde: Knuffelen, samen dansen, zoenen, elkaar lang aankijken, aanraken, strelen, elkaars lijf ontdekken. Met elkaar naar bed gaan . Je kunt dat doen als je het samen wilt. De ander heeft die gevoelens misschien ook. Je kunt het voelen met iemand van het zelfde of het andere geslacht. Soms gaat het allemaal vanzelf en wil je alle twee hetzelfde. Misschien helpt een spiekbriefje ook. Als je aan nummerke zoveel bent gekomen kan je eventjes kijken van, ach ja, nu komt dat en daarna dat.
Je kan ook denken aan iemand anders tijdens de daad maar aan wie zou je dan je gedachten willen schenken? Als je goud in je handen hebt, dan ga je dat toch niet omruilen voor brons.Geef mij dan maar het onverwachte moment waarop twee lichamen één worden en de sterren van de hemel vallen bij een heldere hemel. TLL probeer het misschien eens in volle natuur te doen, daar waar je bespied wordt, gegarandeerd dan heb je geen behoefte meer aan blauwe pillen.

Het zal wel met de ouderdom te maken hebben, want ik kan me niet voorstellen dat het vroeger anders was. In mijn jonge jaren leek ik nooit mensen tegen te komen die het niet naar hun zin hadden, zichzelf in de weg liepen, dwars en mopperig waren, nergens zin in hadden, anderen terroriseerden of anderszins gestoord waren. Waarschijnlijk ben je daar als je jong bent niet zo gevoelig voor of heb je er gewoon geen oog voor. Tegenwoordig heb ik de indruk dat ik meer abnormale mensen tegen kom dan gewone.De schrale oostenwind van de afgelopen dagen is veranderd in een heel lichte oostelijke stroming. Het gevolg was dat vanmorgen vroeg het verkeersgeruis van de N314 wel erg nadrukkelijk door het slaapkamerraam naar binnen kwam. Het monotoon geruis van automotoren, aangevuld met geronk van vrachtwagens en geknetter van motorfietsen werd gelardeerd door de vroege voorjaarsroepen van de pauwen van neef Tom en het gekraai van onze haan in gesprek meet een soortgenoot bij een boerderij verderop.
Het weer is dezer dagen koud doch vriendelijk. Het zonnetje , watblieft zon, een sterke storm mijn gedacht, belooft wat. Vanaf de vroege morgen heerst een kakafonie van vrolijke weidevogelgeluiden over het veld. De roep van de kieviten die hun eieren reeds verdedigen tegen passerende kraaien, kauwen, eksters en kopmeeuwen. De grutto’s en wulpen en vandaag ook voor het eerst de tureluur. De merels laten zich af en toe horen, hoewel nog niet met overgave en in de elzen het gekwetter van de mezen die zich tegoed doen aan de laatste resten van de vetbollen.
Hier op de overzichtelijke stukken grasland wemelt het van de vogels. Veel meer dan veertig jaar geleden denk ik. Wel zijn er soorten verdwenen zoals de kemphaan en de leeuwerik. En kieviten, grutto’s en slobeenden zijn er veel minder. Andere soorten zijn er hier bij gekomen zoals de wulpen, smienten, bergeenden en diverse ganzensoorten. Ook verloren knobbelzwanen zijn er . Sommige vogels bevolken de voedselrijke weilanden met honderden tegelijk (komt door de verse bemesting van boer Jan). De meerkoeten gebroederlijk met smienten en verwilderde eenden. De spreeuwen in grote zwermen samen met de mussen.
Van de kruisbloemigen zijn er diverse soorten die er heel vroeg bij zijn. Zo kunnen we al geruime tijd de twee kleinste vertegenwoordigers van deze familie bloeiend waarnemen en ook een van de grootste. De eerste is de Kleine Veldkers die bij afwezigheid van sneeuw en strenge vorst al in januari begint te bloeien in bermen en tuinen en daardoor ook het eerste onkruid is dat in de tuin gewied kan worden. De nog kleinere Vroegeling is een schat van een rozetplantje dat zo klein is dat het op veel plaatsen verdrongen wordt door andere gewassen. Bij mij heeft de Vroegeling daar iets op gevonden. Zij manifesteert zich vooral op een hoger niveau waar zij beter tot uiting komt, namelijk in de potten van buiten overwinterende kuipplanten, bij voorkeur de nu nog bladloze druiven want van veel licht houden ze ook. De grote broer is het Koolzaad met gele bloemen en blauwgrijs blad. Koolzaad schiet op het ogenblik ondanks de lage temperaturen de grond uit en kan binnen enkele dagen omhoogschieten van bijna niks tot bijna een meter. Koolzaad is een verwilderde cultuurplant waarvan geen wilde vorm voorkomt. Het is een landbouwgewas, ontstaan als bastaard van Kool en Raapzaad. Als de zon de komende dagen hopelijk een beetje aanhoudt, manifesteert het Koolzaad zich binnen enkele dagen opvallend torenhoog boven de overigens nog lage bermbegroeiing.
Maar waar was ik ook weer gebleven, o ja, mijn geheugen laat me dikwijls in de steek. Allé, ben weer weg, moet nog naar een ton, hopelijk een vol vat want lege tonnen daar hou ik niet van.

Ik doe het nooit meer ! Zij die mij kennen, zullen het wellicht beamen... mijn gelijk ! Zij die mij niet kennen, zijn misschien diegenen die mij dat gelapt hebben. Een witte schort. Doe ik nooit meer aan, zelfs niet op uitdrukkelijk verzoek. Dat ze die soort patienten dan maar, met brits en al naar de onthaalruimte rollen. Willen ze bezoek, ook goed... maar dat ze me dan opvoorhand laten mailen dat je, omwille van de zindelijkheid, groene overschoeisel en dito hoofddeksel aansmeren alvorens die -te steriele- ruimte te betreden. Ik hou niet van groene kleding, ben er allergisch voor... Dus die schort met knopen en sluiting op de rugkant (net een dwangbuis) heb ik pertinent geweigerd. Maar zonder mocht ik die ruimte niet betreden, dus een witte dan maar... én toen begon het gedonder in de glazen. Zat ik nog maar net aan het ziekbed van mijn gekende, kreeg ik zowaar een hogedrukopwelling in de onderbuik. Ik moest zo nodig... dus ik de gang op richting toilet. Nog voor ik het mannetje-vrouwtje kon onderscheiden, werd aan mijn mauw getrokken en met een dringend verzoek om assistentie verzocht. Sleurden ze me zowaar mee in een operatiekamer, en of ik als "docter" niet even kon assisteren omdat de hoofdverpleger onwel was geworden. Ik gebaarde hen dat dit een abuis moest zijn en dat ik dringend naar 't toilet moest. Al mijn gemaar had maar weinig uitwerking... dus ik de grove middelen dan maar; graaide een bedpot en deed mijn behoefte in een hoekje achter de paravan. Een verpleegster zag evenwel mijn lichtelijk voorover gebogen toestand en vroeg of er iets scheelde ... "Ja " zei ik... "bij jullie scheelt er wat, ofwel zien jullie allemaal scheel; ik ben géén docter en kom hier enkel op ziekenbezoek, en nu ik naar 't toilet wil houden jullie mij staande... ik zou klacht moeten indienen ... " Verwonderd keken zij me aan, ik in mijn karnavalsuitrusting... en met de verontschuldiging "Inderdaad, u hebt geen 'Vlaams' accent" was ik er vanaf. Mij aanzien voor die geriater Dr. Lecomte... hoe durven ze...

Wat men al niet lei(ij)den kan ? Heelder avonden in gedwongen gezelschap herhalen en hernemen wat men reeds voordien tientallen malen heeft doorgenomen. Ik zag de kruisen tussen de mollen niet meer.
Hoe kan een componist nu zo dom zijn ? Je kan tussen de lijntjes, op de lijntjes, onder de lijntjes en boven de lijntjes; maar uitgerekend zij maken er een puzzel van. In één oogopslag kun je ze moeilijk definiëren. Gelukkig staan ze in rij achter de sleutel. Maar, en daar heb ik het moeilijk mee, ook weer die verschillende sleutels. In de kerk op het orgel krijg ik maar vier lijntjes en een "do"-sleutel. En dat heeft de vervelende nijging op zowat alle lijntjes te kunnen voorkomen in tegenstelling tot de "fa"- en "sol"-sleutel. Deze twee laatsten hebben hun vaste stek op de hun toegeschreven vijf lijntjes. Wordt mij een ander instrument toegeschoven, moet ik uitkijken... het zou een "sol" kunnen zijn. Al laat ik niet met me sollen. Het heeft me wél moeite gekost erachter te komen dat het ene blaasinstrument het andere niet is. Een trompet bijvoorbeeld heeft een "sol" terwijl een hoorn of trombone dan weer een fa-sleutel heeft... Mijn instrument daarentegen moet alles aankunnen, hoewel mijn voorliefde reeds geruime tijd de "fa"-sleutel is. Nog steeds heeft me die lectuur te grazen. 'k Kan mijn "grondtoon" nooit vinden en zonder dát kan ik geen klank voortbrengen zoals die geschreven staat. Nu ben ik al wel heel wat gewoon, maar ons laatste optreden was voor mij wél een hele kruisweg. Nimmer zong ik vals maar toen ik die solo aanvatte was de hilariteit bij de overige koorleden niet te beschrijven. Achteraf bleek, dat het arangement van dat stuk -dat ik trouwens van buiten zou moeten kennen- opgesteld was in de toonaarden van "si mi la re sol do fa", dus allemaal "mollen"... Hoe kon dat nou ? Onze dirigent heeft mij er nooit op gewezen dat ik vals zong... waar waren die kruisen nu allemaal naartoe ? Zoiets moest mij natuurlijk weer overkomen. 't Was de eerste keer dat ik solo moest omdat mijn collegae (wij, in onze stemgroep, zijn normaal met vier) bij die "viering" niet aanwezig konden zijn. Nu moet ik op mijn treden terug, want zolang Toon met z'n ladder in de buurt was had ik geen probleem. 't Zal iets voor een volgende repetitie zijn...
TLL

Politiek is iets heel dufs. Voor de meeste mensen althans. Wie kijkt er nou naar politieke programma's op televisie? Hooguit zonderlingen. Wie leest er in de kranten over politiek? Geen hond. Wie de namen van vijftien Kamerleden kan noemen is rijp voor een kennisquiz. Wie drie Europarlementariërs bij name kent hoort thuis in een museum. En dan nu een heel moeilijk verhaal. Aandacht, aandacht.
Ze staan er de laatste tijd steeds. Muzikanten op de Markt, op zaterdagmiddag. Soms ook op vrijdag, of op andere dagen. Op de Markt, hartje Hasselt. Mensen uit Zuid Amerika. Ze spelen muziek. Nou zijn er al sinds waanzinnig veel jaren Zuid-Amerikanen in België die op straat muziek maken met panfluiten en trommels, dus echt bijzonder is het niet. Maar deze mensen zijn anders. Soms staan ze met z'n vijven. Panfluit, blokfluit, nog een houten fluit, gitaar en nog een andere gitaar. Niks aan de hand tot zover. Maar dan komt de muziek. Geen Zuid-Amerikaanse muziek. Ik hoor Sound of Silence van Simon en Garfunkel, Words don't come easy van Ik Weet Niet Meer Wie of Yesterday van The Beatles. In een uitvoering waar ik helemaal de kriebels van krijg. Superglad. Overdreven glad. Suikerspinnenzoet. Kerstengelengezwijmel in het dubbelkwadraat. Glijmiddel. Jan van Veen met zijn radioprogramma Candlelight presenteerde een hardrockuur als je het met deze Zuid Amerikanen vergelijkt. Ik word helemaal misselijk als ik er langsloop. Ik ga hollen.
Soms staan er vijf muzikanten, soms staat er maar een. Altijd loopt er een mevrouw of een meneer voor met een bakje om geld op te halen. Helemaal prima
Je mag tegenwoordig muziek maken in Hasselt op straat. Dat heeft de burgemeester vorig jaar bepaald. De burgemeester heeft altijd gelijk. Muzikanten geven de straat een beetje leven. Een beetje geld ophalen hoort erbij. Maar toch stoor ik me mateloos aan deze babygezichten. De muziek van de solofluitist is precies dezelfde muziek als die van de vijf fluitisten (met gitaar onder de arm). Ik bestudeer de ene muzikant. Soms grijpt hij naar adem. Logisch,maar de muziek klinkt onafgebroken door. Geen adempauze te beluisteren. De man met de fluit loopt gewoon te playbacken. De vijf mannen die een dag later de Markt bevolken met hun anti-Latijnse muziek staan ook gewoon te playbacken. Het is een aanfluiting, om maar even in de stijl te blijven.
Waarom verlagen die mensen zich zo? Waarom? Om geld. Want onze economie draait om geld. Niks mis mee, maar het leidt tot genante vertoningen. Een paling in een emmer warme snot is schuurpapier bij vergeleken deze muziek. Kan die troep af? Kunnen we als winkelend publiek die gasten niet gewoon honderd euro geven als ze ophouden?
Wie dit verhaal nog snapt moet hoogbegaafd zijn. Of een beetje stoned misschien. Maar geef toe het brengt een beetje kleur in de stad!

Terwijl die Latijns-Amerikaanse jongens en meisjes, de ene al wat groter of kleiner van gestalte, stonden te playbacken op die bewuste markt van Kwezel, hoorde ik een nieuw geluid. Dat van een Indianengroepje van welgeteld twee rasechte krijgers en één vrouwelijk attribuut, die de vervangster was van het aloude aapje van de orgeldraaier van weleer. Vol bewondering stond ik te luisteren naar hun monotoon gezang waaruit bleek, dat hun "grote Geest", de schepper van hun aardkloot de wind, het water en de dieren, nog altijd iets in de pap te brokken heeft

Waarschijnlijk was de grote Manitou zijn tijd vooruit en voorzag hij zijn volk van muzikale vredespijpen, versterkers en geluidsboxen. Of toch niet! Want bij nader toezien waren er verschillende gaatjes in die vredespijpen en er kwam geen rook uit. Ook niet uit die geluidsboxen. Het kon ook zijn, dat een of andere Columbusiaan juist hun tabak had gepikt om te vermengen met geestverruimende shit, dit alles omdat hij geen fluit verstand had van fluitspelen en hij toch ook iets moest verdienen.

Naar kennis hongerend, wou ik de vertaling vragen van hun gezongen teksten. Moeilijk kon het niet zijn, dacht ik. Want er kwamen toch steeds dezelfde klanken uit die roodachtige mannetjes. Het kwam er op neer, dat zijzelf niet goed wisten wat de betekenis was van hun gezongen wijzen.

Maar dat het wijzen waren, daar moest ik niet aan twijfelen, want zij kenden wel de toonaard van hun liederen. Zij wisten mij zelfs te zeggen dat het in mol was. Waarschijnlijk al die mollen waarin Telloorlekker al die tijd moest zingen.

Is Telloorlekker, dan ook een Indiaan??

Verdorie nog aan toe, hebben wij dan al die tijd geslapen, en moet er eerst een tijdelijke gast ten tonele verschijnen om ons met de neus op de feiten te drukken?
Telloorlekker is inderdaad een echte, onvervalste indianennaam, zoals daar nog zijn Vliegendevalk en Snellewind, bij de stam van de Sioux!
Maar goed dat het recentelijk is teruggebracht naar TLL, anders liep hij nog de kans in een reservaat opgesloten te worden!
Natuurlijk kan ik ook verkeerd zijn, dat gebeurd wel meer, maar naar mijn opinie zijn de mollen waarvan TLL het meeste last heeft, die onder zijn tuin resideren!
En dan ben je beter af met een spade dan met Toon met zijn ladder.
De laatste maal dat ik een rommelmarkt bezocht, heb ik toch even getwijfeld. Op de kaft van een L.P. (die ken je toch nog?) stond een zanger afgebeeld met een kalend hoofd en een ruige baard, in pyjama.
De voorliefde kennende van TLL om in pyjama rond te hangen, dacht ik direct" dat is em"! Maar bij nader inzicht was het de "grootste hits van Pavarotti" die als clown verkleed was! Ook behoorlijk stom van mij, want als je het gepresteerd krijgt om in vol ornaat op de kaft van een L.P. te prijken, kom je hier geen artikeltjes meer schrijven!
Want dan ben je een VIP, en die houden zich niet op onder senioren.
Die wentelen zich in het jonge vrouwelijke schoon, die dan liefhebbend over hun kale knikker strelen. En voor iedere aai 10€ opstrijken!
Btw. TLL, iets dat jij waarschijnlijk welweet, wat is nu het beste middel om de keel te smeren, om volop van katoen te kunnen geven?
Een goei borrel veronderstel ik, want water maakt de keel toch schraal?
En dat is meteen goed tegen de plankenkoorts, maar je mag hiermee natuurlijk niet overdrijven.
Anders ken je van de tekst niets anders meer dan lalala, gelal dus...
Maar vermits de meeste mensen toch nooit luisteren naar de woorden van een lied, zolang de toonaard maar goed is, maakt dat helemaal geen verschil!

Niet alleen in het Politiek-forum of elders, maar ook hier worden dementerende bejaarden ontkroond. ZMj is zowaar een kleine scheldtirade aan 't inoefenen. 't Lijkt me wel of er bepaalde engelen het eeuwige voor het tijdelijke hebben ingeruild om hier kond te doen van hun bemerkingen. Ik ben nu één van die tienduizend die zich Telloorlekkers mogen noemen. In een reservaat zei je ? In zekere zin heb je gelijk, wij wonen hier op een taaleiland. Ons taaltje zit gevangen tussen andere dialecten die kant noch wal raken met het onze. Naar overlevering van enkele inheemse "schriftgeleerden" zou ons eigenaardig dialect z'n oorsprong van de Kelten hebben met een Oud-Deense inslag; van de Noormannen. 't Zal allemaal wel te maken hebben gehad voor de drooglegging van de ons omringende moerassen.
Maar onze culturele eigenheid en de bijnaam, waar wij fier op zijn, afschilderen alsof het een onderontwikkelde indianentitel is, vind ik wat ver gezocht. Mocht er evenwel iemand zijn die kan bevestigen dat er in het Amazonegebied of iets daarboven stammen hebben rondgelopen met eenzelfde eigenschap én titel, het zou me ten zeerste helpen om die kaakslag van repliek te dienen.
En ja ZMj, ik kén de remedie tegen verdroogde klanken maar al te goed. Maar sedert mijn laatste bezoek aan het lazaret van Gasthuisberg heb ik mijn Schots brouwsel moeten afzweren. Dat is nu vervangen door een devoot wijntje. Alléén, om de hoeveelheid lig ik nog wel in dispuut met "uurwerk"-mak(k)er. "Een glas rode wijn is gezond voor lijf en leden" zei hij, maar over de grootte van dat recipient zwijgt hij in alle talen. Een fles is trouwens ook "glas" hé...
TLL

Effen ter verduideljking om verkeerde interpretaties te mijden."Tijdelijke gast" was wel den Ed, die,niettegenstaande zijn belofte, toch zijn klavier eens wou aaien en jullie op deze manier, zonder bijbedoelingen, U allen een gezellige dag wou toewensen.

ED

Goed hoor Ed, waarom zou je dat niet mogen? Hoe meer zielen (wou al gekken schrijven) hoe meer kolder! Waar zit Dorus trouwens???
Het is gek hoe de gedachten van een mens een bepaalde richting kunnen uitgaan. Op het forum is een zekere Julius C. opgedoken.
Daarbij gaan mij herinneringen terug naar mijn kinderjaren. Niet dat ik zo oud ben dat ik JC persoonlijk zou gekend hebben, nee ik wil Methusalem geen concurrentie aandoen, maar kennen jullie nog de "Woodpeckers"?
De Jef en de Swat, wanneer ze op TV kwamen heetten ze Jef en Sjarel, waarom weet ik ook niet. Ze hebben nog in enkele Vlaamse films meegespeeld .
Jef is nog als het "Manneke" opgetreden, voor hij regisseur werd bij de TV.
Waar ik eigenlijk naartoe wou is, vooraleer ze bekend werden was ik tamelijk goed bevriend met Jef. Hij woonde in dezelfde gemeente, ten Noorden van Antwerpen, en in die tijd werd Vlaamse kermis nog uitbundig gevierd.
Nu besteden mensen liever hun zuurverdiend geld aan een reisje maken, vroeger werd het uitgegeven op de kermis.
Jef en Swat traden toen dikwijls op, met sketches. Ze werden betaald met pinten bier, niet met geld!
Eén daarvan is me bijgebleven, ze zongen een zelfgemaakt liedje toen. Op de melodie van een populair liedje van toen, ik ben vergeten hetwelk. Dat gaat TLL dus moeite opleveren, als hij het wilt zingen, want ik ken alleen nog de gedeeltelijke tekst. Het is in het Antwerpe dialect, hier gaat het, de titel is Julius Ceasar
Julius Ceasar, de man met den blottekop
was in dien tijd den uitvinder van den dop
en a zei de man is baas
zuipt e stuk in olle blaas
lot de vrouw in 't zweet des aanschijns gon werken
doe gene klop
go nor den dop
zuipt ied're avond oew centen oep
hoewa wa woe ha ha ha
der zen mensen die warken ver hun plezier
ze zen zot, nie goe just, ze zen een bitje hier (wijsvinger tegen hoofd)
zedde muug van niks te doeng
pakt een poos in den achternoeng
radio Brussel zal ver de gewenste stemming zeurgen
doe gine klop
go nor den dop
zuipt ied're avond oew centen oep
hoe wa wa woe ha ha ha

TLL, wat denk je? Het Antwerpse dialect zien onder de knie te krijgen, een magnumfleske Beaujolais om de stembanden te smeren, en er is een wereldhit in de maak...Voor de publiciteit kan ik zorgen, fototjes op het net plaatsen, gaan pintelieren met de DJ's van de radio...
Ik neem genoegen met 50% van de winst!

Nee, ZMj... bedankt hoor voor je appreciatie van mijn zangtalent
Hoewel mijn stede ook met een "A" begint wil ik er niet gaan wonen. Je kent je eigenste afkorting toch wel zeker. Ik dacht dat die soort enkel te situeren was voorbij de ingang van de sjolozjie, links eerste kooi... Heb ik wel enkele familieleden in de vaste nabijheid van A'pen wonen, maar in die koekestad... neen. Gelukkig maar zou ik zo zeggen. Ik nam destijds genoegen om er alleen te kunnen werken, meer niet... en dan was mijn regio nog wel deze tussen de Stenenbrug en de Tavernierskaai... Dus het echte "platte" Aantwaarps...
Het plaatselijk dialect van de Jef en de Swa kan ik geenszins evenaren. Ik ben niet uit dat hout gesneden. Zij waren destijds wel "Woodpeckers" hé. Op mijn kap hebben ze dus niet gezeten. Naar je wedervaren met hen te oordelen, zul jij ook wel een houten kop hebben overgehouden na hun uitspattingen. Rare combinatie; een zandmannetje in gezelschap met houtpikkers. Had je tenminste geen last van Kiekefretters. Want dat gepluimd vee lust af en toe ook een zandkorreltje tussen al die andere bodembedekkers. En wie kiekens fret zal ook wel zo'n korreltje inhaleren zonder het te beseffen.
Antwerpen, ja... ik mag die stad eigenlijk wel. Was, als hobbyist, meestal in de buurt van de Suikerrui. Maar ook in de Pelikaanstraat mocht ik een aardig potje meekoken. Welke hobby daar aan vastzit leg ik op een andere keer wel eens uit. Het heeft ook met korreltjes en zand te maken als je de vergelijking snapt; dus bezorg ik je bij deze maar een beetje hoofdpijn extra.
Voor de cultureel onderlegde personen kan ik wel een sluier oplichten; ik ga mijn muzikale talenten daar een van volgende weekends ten gehore brengen in gezelschap. Kwezel heeft het al laten afweten al had ze eerst wel belangstelling. Nu nog enkele anderen over de schreef trekken. Niet dat wij zo'n kerkgangers zijn, maar voor deze gelegenheid werden we dan ook uitgenodigd om een artiestenmis op te luisteren in de Carolus Boromeuskerk. Dat we niet alleen daar een keel zullen openzetten kan je wel raden, wij gaan dan ook -onder begeleiding van een gids- a capella de binnenstad onveilig maken, na het Koninckske een handje te hebben geschud.
't Is maar een weet hé...
TLL