Historie van Kerken.

Beschrijving / geschiedenis

Deze bakstenen bergmolen werd in 1857 opgetrokken ter vervanging van een houten staakmolen. Het bouwjaar was op het balkon geschilderd. De benaming 'Delmerensmolen' verwijst naar de familie Delmeire die van in de 18de eeuw tot aan het begin van de 20ste eeuw eigenaar van deze molen was. De korenmolen werd in 1956 buiten werking gesteld. De berg waarop de molen is gebouwd, werd in 1973 gedeeltelijk afgegraven. In 1975 werd de romp hersteld en gewit.

Nadien liep het echter mis. Een Engelsman kocht de molen aan, bracht die onder in een vennootschap (met zetel op het eiland Man) die echter in vereffening ging. De molen werd dan geschonken aan de Engelse Kroon, die echter weigerde, waarop het gebouw in handen kwam van de Belgische Staat! Door aanhoudende verwaarlozing geraakte de Delmerensmolen erg bouwvallig en vormde hij een gevaar voor de veiligheid van de omwonenden en voorbijgangers. Een ander cruciaal probleem is dat de molen erg ingebouwd is geraakt.

In februari 2005 werd de molen gedemonteerd door Monument NV uit Ingelmunster. De nog herbruikbare onderdelen werden opgeslagen in een stedelijke loods. De intentie van de stad Tielt om de bescherming als monument op te heffen, werd gelukkig afgewezen door de Vlaamse overheid. De Vlaamse vereniging Molenzorg-Molenecho's vzw had tegen dat voornemen trouwens heftig geprotesteerd. Met de demontage is alle gevaar voor de omwonenden geweken en kan het toekomstig lot van de molen afgewacht worden. Gehoopt wordt op een heropbouw binnen het grondgebied van Aarsele. Zolang de molen zijn status van beschermd monument behoudt, kan de eigenaar rekenen op 80 % subsidies

De parochiekerk Sint-Amandus.
In 1732 werd de eerste kerk een feit.

In 1877 werd beslist de kerk te vergroten. De verbouwing werd voltooid in 1888.

Fronton, pilasters en siervazen in Balegemse witsteen.

Architect : Paul Merckaert, Brussel

Aannemer : Frans Van Kerkhove, Sint-Amands

De vierkante klokketoren bevat drie klokken.

Orgel gebouwd door Anneesens uit Ninove (1852).

Biechtstoelen door A. Sleex (1736).

Barok altaar in marmer (1785), afkomstig van de Wilhelmieten te Aalst.

Brandglasramen in het koor door Jan Famaey uit Sint-Amands (1835)



Deze kerk werd samen met den Dries in 1956 geklasseerd als een te beschermen erfgoed.

De restauratie van de kerk werd voltooid in 2002.


lees bij cultuur van Opdorp(belgie)

St-Michiels-
kerk in Beisem.
De Kerk

De Parochie Veltem behoorde tot het Bisdom Luik. Tot het begin van de 14de eeuw was de Sint-Laurentiuskerk in Veltem een kapel, afhankelijk van de Onze-Lieve-Vrouwkerk Winksele. Pas in 1828 werd Veltem een onafhankelijke parochie.

'Beneden-Veltem' hoorde bij de Sint-Antoniusparochie van Buken. Beisem, één van de kleinste Brabantse parochies, behoorde tot het Bisdom Kamerijk. De oude kerk op de Bovenberg viel tijdens de 18de eeuw in puin.

Korenmolen Ceres
Geschiedenis

De molen is voor 1620 gebouwd in de wormerveer onder de naam "de oude haas". Hij werd in 1635 verplaatst naar Zaandijk. In 1848 werd hij nogmaals verplaatst dit keer naar de Broekerhavenweg te Bovenkarspel.
Oorspronkelijk kreeg de molen de naam de Haas, maar toen de Venhuizer Coöperatieve Landbouwaankoopvereeniging, annex malerij Ceres in 1908 de wiekendrager met toebehoren aankocht, werd de naam: "Ceres". Tientallen jaren maalden molenaar Jan Dekker Sr. en jr. het veevoer voor de bij de coöperatie aangesloten boeren, eerst d.m.v. windkracht, later elektrisch. Tot 1968 bleven de molenstenen draaien. Daarna gingen de wieken nog wel geregeld rond, maar het veevoer kwam uit de fabriek in Hoorn.
In 1986 werd de stichting de Westfriese Molens eigenaar van de rieten dikbuik, die langzamerhand steeds meer in verval raakte. Gelukkig trokken enkele enthousiaste vrijwilligers zich het lot van de molen aan. De stichting Vrienden van molen Ceres werd opgericht; in 1992 begon de sloop en kort daarna startte de restauratie, waarvan de eerste fase - het wederopbouwen - op heel veel vrije zaterdagen werd uitgevoerd. Midden 1998 was Ceres weer maalvaardig. Tijdens de opening werd er een winkel gestart met molen produkten, het winkeltje bestaat nog steeds, alleen is het asortiment tamelijk uitgebreid



De molen voor dat hij gerestaureerd werd enDe molen na restauratie.

Torenmolen

Gronsveld, torenmolen: In Nederland zijn momenteel nog vier torenmolens aanwezig, te Lienden, Zevenaar, Zeddam en Gronsveld. Dit type molen is zeer oud en zeer stevig van structuur. De molen te Gronsveld is gebouwd tussen 1618 en 1623 en opgebouwd uit mergel en baksteen. In 1766 werd er om de molen een belt aangelegd en tijdens de laatste oorlog brandde de molen als gevolg van een granaatinslag uit. Restauraties uit 1959 en 1972 bepaalden grotendeels het huidige uiterlijk. Inwendig heeft de molen twee in de muur uitgespaarde trappen en twee open haarden in de tweede zolder die diende voor het personeel. De eerste zolder fungeerde als opslagruimte, terwijl de derde zolder (ook steenzolder genoemd) plaats bood aan het kruiwerk. De molen bezit bijzondere cultuurhistorische waarde door de ouderdom, als object van landelijke bouwkunst en als object van agrarische industrie en bovendien als vertegenwoordiger van een molentype dat in Nederland nog slechts sporadisch voorkomt.

Welkom op de site van de
Hervormde Gemeente Zutphen
De Hervormde Gemeente van Zutphen behoort tot de Nederlandse Hervormde Kerk, één van de Kerken van de Reformatie. De NH Kerk kent verschillende modaliteiten (richtingen): van vrijzinnig tot rechtzinnig. De Hervormde Gemeente van Zutphen vaart een middenkoers en kan worden gerekend tot de gemiddelde Hervormde Gemeente. De Hervormde Gemeente van Zutphen kent één kerkenraad en is voor het pastorale werk opgedeeld in twee wijken: de Berkelwijk en de IJsselwijk. Beide wijken hebben elk een predikant die met de gekozen ouderlingen en diakenen en met de pastorale medewerkers het werk in de wijk verzorgen. Elke wijk kent daarvoor een pastoraal overleg. De diakenen, die goede werken verrichten voor mensen die hulp behoeven in binnen- en buitenland, zijn verenigd in het College van Diakenen (de Diaconie). Voor het materiele beheer (ledenadministratie, financiën, gebouwenbeheer, e.d.) van de Hervormde Gemeente is het College van Kerkrentmeesters verantwoordelijk

Laurenskerk (Rotterdam)

Rotterdam: LaurenskerkDe Grote of Sint-Laurenskerk, vaak kortweg Laurenskerk genoemd, is het enige overblijfsel van het middeleeuwse Rotterdam.

De bouw vond plaats tussen 1449 en 1525. In het begin was deze laatgotische kathedraal het enige stenen gebouw in Rotterdam. Veel belangrijke gebeurtenissen vonden daarom hier plaats. In 1572 vond de Reformatie plaats en werd de Laurens een protestantse kerk. Nog altijd vinden hier de erediensten plaats van de Hervormde Gemeente. In 1658 wordt Witte de With begraven in de kerk, en daarna ook Kortenaer (1665) en Jan van Brakel (1690)

Tijdens het bombardement op 14 mei 1940 wordt ook de Laurenskerk zeer zwaar beschadigd. Aanvankelijk gingen er stemmen op om de kerk te slopen, maar dit werd tegengehouden door de Duitse bezetter. In 1952 legde koningin Juliana de eerste steen voor de restauratie, die pas in 1968 werd voltooid.

De kerk bevat diverse bezienswaardigheden. De 65 meter hoge toren is op de zaterdagen van april tot en met september tussen 12:30 en 14:00 open voor publiek.

In maart 2005 kondigde de Stichting Laurenskerk aan dat het gebouw aangepast zal worden om nog beter plaats te kunnen geven aan evenementen, zoals grote klassieke concerten, toneelvoorstellingen, en opera's. Daarnaast hoopt men op een verdubbeling van het aantal toeristische bezoekers, tot zo'n 72.000 per jaar. Voor het plan is 3,5 miljoen euro nodig

Lemmensmolen KINROOI






Deze stenen windmolen dateert uit 1856.




Origineel deed hij dienst als graan- en oliemolen. In 1906 verdween de oliemolen. De familie Lemmens is eingenaar sinds 1919. In 1934 werden roeden verdekkerd, en in 1952 verbusseld (dit is een stroomlijnsysteem van Van Bussel). In 1981 werd hij als monument beschermd.




In 1989 volgde een grondige restauratie: nieuwe wieken, molenkap en gedeeltelijk nieuwe balken en zolders. De huidige eigenaar-molenaar, Hubert Lemmens, werd in 1994 gevierd t.g.v. zijn 50-jarig molenaarschap

Stenen Molen BOECHOUT









Deze stoere molen, met zijn kegelvormig uiterlijk, werd in 1782 gebouwd als graan- en oliemolen. Later werd hij enkel nog voor graan gebruikt

Mariekerke bestaat in 1228 als parochie toegewijd aan O.-L.-Vrouw-Baserode Sinte-Marie

Op dat ogenblik bezit het twee aanlegplaatsen: "het Leg" en "Berdonk". Het grondgebied is op dat moment groter dan nu want het bezet een ganse strook van de Scheldeoever tussen Branst en Weert.

De vrijheden die Hugo I in 1228 aan inwoners van Mariekerke verleent, gebeuren met het opzet een bijzondere aanlegplaats aan de Schelde te bouwen.
De loop van de Schelde wijzigt zodat de toegang tot het kasteel, langs het water, bemoeilijkt wordt.

In de 16de eeuw komt er een eigen parochiepriester, voordien was er bediening vanuit Sint-Amands.

De basis van de kerktoren gaat terug tot de 13de eeuw, het middendeel van de kerk tot de 15de eeuw. Na verwoestingen tijdens de godsdienstoorlogen wordt de kerk in 1632 gerestaureerd.

In 1828 worden de zijbeuken bijgebouwd. In 1914 zal de kerk om strategische redenen in brand worden gestoken en in 1925 wordt zij heropgebouwd

GROTE-BROGEL

Geschiedenis
In het midden van de 13de eeuw waren Grote-Brogel, Erpekom en Wijchmaal afhankelijk van Peer. In de 14de eeuw maakten Grote-Brogel en Erpekom zich los van Peer.

Grote-Brogel wordt evenals Kleine-Brogel reeds vermeld in het jaar 1222, onder de naam "Brogele" wat gesloten ruimte, weide of broek zou betekenen.

Als heerlijkheid dateert Breugel vermoedelijk uit de tweede helft van de 12de eeuw, toen het door de graaf van Loon aan de Heren van Born en Elsloo in leen gegeven werd.

Rond de jaren 1456-1458 hadden de toenmalige eigenaars in Grote-Brogel een eigen munt en een eigen zegel. Dit zegel werd ondermeer gebruikt op een oorkonde uit 1596.



Godsdiensttwisten, oorlogen en voorbijtrekkende troepen bevorderen in zeer sterke mate de aanleg van een schans. Grote-Brogel had ook een eigen schutterij. De oprichtingsdatum is niet bekend. Volgens de gegevens en het model van de vogel van het zilver van de gilde, zou de gilde dateren van het begin van de 16de eeuw. Rond 1900 hield de schutterij op te bestaan. Op 26 februari 1956 werd ze opnieuw opgericht en geniet thans internationale bekendheid.

Waarschijnlijk had Grote-Brogel voor de 15de eeuw al een kerkje of kapel.

In 1496 was er reeds een pastorij op de Broekkant. Alle kerkelijke archieven brandden in 1733 op. Onderwijs kwam in Grote-Brogel zeer laat; de eerste meldingen dateren uit 1630.

Een vraag waar men nog steeds geen sluitend antwoord op kan geven, en die nog steeds actueel is: Staat het geboortehuis van de schilder Pieter Breughel (circa 1525), "De Ooievaarsnest" werkelijk in Grote-Brogel

Avekapelle (Veurne), West-Vlaanderen
Beschrijving / geschiedenis

Deze staakmolen met open voet werd gebouwd in 1745. Hij is gebouwd op zeer lage teerlingen. Hoog hoeven de teerlingen hier niet te zijn: de molen heeft een totaal onbelemmerde windvang in deze open poldervlakte. Ook een berg hoort er om dezelfde reden niet bij. Tegen zon en ontij is de voet sierlijk beschermd. De molen heeft een heel hoge maalzolder. Enkele onderdelen zijn afkomstig van andere molens: de staak uit Busschersmolen, een driezolder-staakmolen te Steenvoorde (F), het voorwiel en de askop uit de Kruisabelemolen te Alveringem.

In 1987 liep de molen tijdens een storm door de vang, waarbij het gevlucht afgerukt werd (zie onderste foto). Na een noodherstelling volgde in 1996 een maalvaardige restauratie, met een nieuwe askop en een nieuw gelast gevlucht (fabr. Peel, Gistel). De molen is nog steeds maalvaardig. Hij wordt nog bediend door Abel Lefèvre, de vroegere beroepsmolenaar (in opvolging van zijn vader Emeric), zijn kleindochter Heidi Ameloot en door vrijwillige molenaar Walther Ameloot uit Oostvleteren.

Bellegem (Kortrijk), West-Vlaanderen


Beschrijving / geschiedenis

De Kattebergmolen of Lonckes molen was een staakmolen met twee zolders op een hoog torenkot, een koren- en oliemolen, op een heuvel aan de Doornikserijksweg. Enkel het torenkot is thans nog bewaard. Zoals zijn naam het zelf aanduidt, staat deze molen boven op de Katteberg ten oosten van de gewestweg Kortrijk-Doornik op een hoogte van 62,5 meter en zeer goed in de wind. We vinden de molen vermeld in de Atlas Percellaire uit 1815. Na de eerste wereldoorlog viel de molen enkele jaren stil. Jaren stond hij daar te wachten met één roede geschrankt. Maar in 1928 kwam de mlen in handen van Arthur Loncke die het bedrijf nieuw leven inblies. Hij plaatste ook nieuwe stenen en een andere buil in de molen zodat hij opnieuw volop kon draaien. Tuurke Loncke, naar wie de molen ten slotte werd genoemd, overleed in 1940. Tijdens de tweede wereldoorlog stond de molen zonder molenaar weer enkele jaren stil en na de oorlog kwam hij maar moeizaam op gang om ten slotte in 1951 definitief stil te vallen.

In juni 1952 werden de molen en het molenhuis afgebroken voor een geplande maar niet uitgevoerde verbreingt van de weg. Het torenkot bleef bewaard en dus bleek de afbraak achteraf helemaal niet nodig, ondanks de bescherming van de molen als monument... Deze bescherming is ondertussen opgeheven.

Sint Janskerk (Nieuwstadt)
Jump to: navigation, search

Nieuwstadt: Sint-Johannes de DoperkerkDe Sint Janskerk, voluit Sint Johannes de Doper, in Nieuwstadt is een rooms katholieke kerk die oorspronkelijk als kapel (zonder toren) werd gebouwd in de tweede helft van de 13e eeuw. Zoals vele Limburgse kerken is deze kerk opgetrokken uit mergel.

De kerk markeert de overgang van de romaanse bouwstijl naar de gotiek. Het middenschip, en met name de lichtbeuk, vertoont onmiskenbaar romaanse vormen. De lichtbeuk bevat grote ronde ramen. De vensters in de zijbeuken zijn uitgevoerd in de vormen van de romaanse stijl, gecombineerd met details die stijlkenmerken vertonen van de Maaslandgotiek. Aan weerskanten zijn de oostelijke traveeën van de zijbeuken verhoogd tot pseudo-transepten. Het koor is in de 14e eeuw toegevoegd en staat in een hoek ten opzichte van de lengteas van het schip.

Aan de kerk zou later een lage toren zijn toegevoegd, maar na de verwoesting van de stad in 1398 was daar weinig meer van over. Op een plattegrond uit 1623 is nog een restant van deze toren afgebeeld.

De afstanden tussen de steunberen en de diverse vensters is onderling en links en rechts nogal verschillend. Waarschijnlijk zijn de steunberen later aangebracht bij geconstateerde verzakkingen, waarbij de steun belangrijker was dan een esthetisch uiterlijk.

In 1862 maakte architect P.J.H. Cuypers plannen voor een restauratie van de kerk. Met deze restauratie werd echter pas in 1880 begonnen. Cuypers wilde de muren van het koor verhogen en een toren toevoegen, maar deze onderdelen van de plannen werden nooit uitgevoerd. Cuypers voegde een neo-Romaans portaal toe aan het lagere gedeelte van de originele toren. Omdat er geen afbeeldingen beschikbaar zijn van hoe de kerk eruit zag vóór de restauratie, is niet bekend in hoeverre de zijbeuken origineel zijn of door Cuypers zijn ontworpen en gebouwd. In het oeuvre van Cuypers komt een vergelijkbare bouwstijl verder niet voor, waardoor aangenomen mag worden dat ze origineel is; bovendien vertoont de ruïne van de kerk van het Beyartklooster in Maastricht een vergelijkbare stijl.

Na 1899 voegde Cuypers de sacristie toe aan de zuidzijde. Tussen 1927 and 1933 werd de kerk opnieuw gerestaureerd, deze keer door architect Jos Wielders, zelf inwoner van Nieuwstadt. Hij verving de kleine toren door een nieuw, lager, portaal. hij verlengde de zijbeuken en plaatste een geheel nieuwe toren, waarin overigens een groot aantal stenen afkomstig van de ruines van het kasteel Montfort werden verwerkt. Gevechten gedurende de Tweede Wereldoorlog hebben de kerk grote schade berokkend maar ze is weer herbouwd in de vooroorlogse staat.