Historie van Kerken.

[majke]

Hervormde kerk (Schermerhorn)
Jump to: navigation, search
De Hervormde kerk van Schermerhorn is een kerk die in 1636 ingebruik genomen is. De kerk staat op een plaats waar sinds 1450 een kerk gestaan heeft.

De oudst bekende kerk was een kapelkerkje waarvan bekend is, dat hij er reeds in 1450 stond. Deze werd in 1526 tot kruiskerk vergroot. In 1612 werd de kerk tijdens een zware storm grotendeels verwoest om twee jaar later als nieuw te herrijzen. In 1634 werd de kerk afgebroken om vervangen te worden door een protestantse kerk.

De vloer van de kerk is verhoogd ten opzichte van het straatniveau, dit diende als extra veiligheid bij storm en hoog water. In de kerk valt het maritieme verleden van Schermerhorn op, in de torenspits valt een gestileerde harpoenspits te herkennen, scheepsmodellen hangen in de kerk en, in de grafstenen zijn schepen te herkennen.

Het orgel stamt uit de tweede helft van de 18e eeuw en wordt aan Jacob Courtain uit Emmerik toegeschreven. Het werd in 1879 in de kerk geplaatst.

De kerk is eigendom van de Hervormde Gemeente Schermer en, wordt alleen nog bij speciale gelegenheden als kerk gebruikt.

[majke]

Molen De Leijen te Staphorst.
De molen De Leijen staat aan de Gemeenteweg te Staphorst, (Overijssel).

Het is een achtkantige grondzeiler met de functie van korenmolen. Hij is bijna geheel met riet gedekt op een gemetselde voet en met een vlucht van 21,20m. Het bouwjaar van de molen is 1854


Van de in 1946 afgebroken 'molen van Everts' uit Bronnerveen zijn diverse onderdelen gebruikt voor de renovatie van deze molen. De Leijen is momenteel (2005) nog in restauratie, maar nu bijna voltooid.
De landschappelijke waarde van de molen is groot, hij is van bijna alle zijden van veraf te zien.

[majke]

Zoutelandse molen
Zoutelande.

De naamloze ronde stenen grondzeiler aan de Molenweg aan de noordzijde van het dorp dateert uit 1722. Deze korenmolen met drie zolders staat op een 0,5 m hoge molenberg en is nooit bewoond geweest. Boven de oostelijke deur is een grijze hardstenen gevelsteen in de vorm van een vlakke rechthoekige gietijzeren baardplaat met halfronden bekroning aangebracht. De in wit geschreven tekst kan als volgt worden weergegeven: "Het stadsbestuur en het volk van Vlissingen (D'heer Geleyn Hurgronie, D'heer Nicolaas van Hoorn, regerende burgemeesters, D'heer Jacob Winckelman en D'heer Pieter Carel van de Putte) hebben deze molen doen oprichten en bouwen in het jaar onzes Heren 1722".

De bemoeienis van Vlissingen is verklaarbaar uit het feit dat de heerlijkheid Zoutelande sinds 1617 in handen is van deze stad. Het bouwjaar 1722 is tevens ingehakt in een steen naast de deur aan de binnenzijde van de molen. De voorganger was een in 1721 omgewaaide standaardmolen, waarna de stadsregering van Vlissingen in 1722 opdracht gaf de huidige molen te bouwen. Tot voor kort maalden vanaf 1801 vier generaties Joh. Adriaanse op deze korenmolen. J.S. Adriaanse en zijn broer Joh. Adriaanse maalden tot december 1970 op windkracht. De maalinrichting omvatte oorspronkelijk een koppel 16er kunst- en blauwe stenen, waarvan het laatste koppel in 1968 is vervangen door een koppel 17er maalstenen uit Westkapelle. Op de begane grond stonden naast een buil en mengmachine ook een 30 PK elektromotor voor aandrijving van de machines.

In 1896 werd de als stutvang uitgevoerde blokvang vernieuwd en tevens werd een nieuwe houten roede door de uit 1866 daterende ijzeren bovenas gestoken. Twee jaar later werd een nieuwe met dakleer beklede kap met windvaantje in de kleuren van de Nederlandse vlag geplaatst.

In 1907 werden een nieuwe houten roede en een jaar later een nieuw bovenwiel in rekening gebracht. In de Tweede Wereldoorlog raakte de molen geheel in verval, waarna in 1955 herstellingen werden uitgevoerd. De ijzeren Pot roeden, houten staart en schoren zijn afkomstig van de uit 1802 daterende stenen poldermolen te Hoogvliet.

De naburige maalderij met een hamermolen met 25 PK elektromotor, twee mengmachines en een silo van 12 ton werd in 1965 geplaatst. Bijzonder is dat de molen zowel een kruilier als kruirad heeft om de ijzeren rollen onder de molenkap soepel over een ijzeren vloer in beweging te zetten. Het Oud-Hollands opgeknapte wielenkruis heeft een vlucht van 21,66 m en wordt regelmatig in bedrijf gesteld. Na de restauratie van 1983/1985 resteren twee koppels maalstenen, een hijs inrichting en hulpmotor. Sinds de gemeentelijke herindeling op 1 januari 1998 is de molen eigendom van de

[majke]

DINANT

Dinant ligt in de vallei van de Maas en wordt gedomineerd door de Citadel, gelegen 100 m boven het peil van de rivier

[majke]

MECHELEN


Mechelen is gelegen halfweg Brussel en Antwerpen en is de zetel van het aartsbisdom (sinds 1559).

De stad wordt gedomineerd door de St.-Romboutskathedraal, Brabantse hooggotiek, met een 99 m hoge toren. In deze toren hangt het wereldberoemde klokkenspel met 98 klokken, samen 39 ton brons

[majke]

Zwijnaarde (Gent), Oost-Vlaanderen
Naam De Windmolen
Adres Heirweg Zuid
Eigenaar Privaat
Bouwjaar 1818
Type Stenen bergmolen
Functie Korenmolen
Kenmerken Vroeger oliemolen en graanmolen
Gevlucht/Rad Geklinknageld, ca. 24,40 m
Inrichting 2 koppels maalstenen, haverpletter
Toestand Gedeeltelijk hersteld
Bescherming M: monument,
30 april 1945
Molenaar Geen
Openingstijden Op aanvraag (naastgelegen restaurant)
Verwijzing Een leuk verslag van een molenbezoek door vrijwillige molenaar Henk Klopping uit Slochteren is te lezen op de site:
Internet bron De Windmolen

Foto: Christiaan Debusschere, Kortemark
Beschrijving / geschiedenis

Deze stenen bergmolen werd opgericht voor 1818. Oorspronkelijk diende hij enkel om olie te slaan, later werd graan gemalen tot in 1932. In 1943 werd op het gelijkvloers een elektriche maalderij geplaatst. Deze bleef in werking tot in 1963. In 1971 onderging de molen een uitwendige restauratie. Helaas werd de molen niet in werking gebracht. Ook de dan aangebrachte betonnen sokkels waarop de moerbalken nu rusten, oogstten kritiek. De huidige eigenaar liet de buitenmuur, die fel afbrokkelde, herstellen. Tot een maalvaardige restauratie is het evenwel nog niet gekomen.

[majke]

Turnhout, Antwerpen
Naam Grote Bentel of Molen van Coppens
Adres Oranjemolenstraat 19
Eigenaar Lou Jansen
Bouwjaar 1848
Type Stenen bergmolen
Functie Korenmolen
Kenmerken Vang met buitenvangstok
Gevlucht/Rad Gelaste roeden
Inrichting Mechanisme nog aanwezig, maar ingenomen door bewoning
Toestand Ingericht als woning, uitwendig in verval
Bescherming M: monument,
18.11.1991
Molenaar Geen
Openingstijden Niet toegankelijk

Foto: Lieven Denewet
Beschrijving / geschiedenis

Deze stenen beltmolen in de Oranjemolenstraat, nabij de Otterstraat, werd gebouwd in 1848 door Hoskens. In 1873 kwam de molen door verkoop aan molenaar Nefkens en in 1887 aan molenaar Van Gils. Het binnenwerk brandde uit in 1912. Het binnenwerk hersteld met onderdelen van een molen te Dordrecht. In 1913 werd de molen verkocht aan Coppens-Jansen, die de laatste molenaar werd.

Architect Lou Jansen, de nieuwe eigenaar, liet de molen in 1970 herstellen door molenbouwer Caers uit Kasterlee. Sindsdien doet de molen dienst als zijn woning en architectenbureau.

De molen heeft een slechte biotoop: hij is geheel omgeven door geboomte en beplanting en op amper 20 meter afstand staat een gebouw van drie verdiepingen. De molen is uitwendig wederom in verval geraakt. Het hekwerk van de wieken is voor een deel verdwenen en ook zijn delen van het voorkeuvelens blijkbaar weggewaaid en met plastic gedicht

[majke]

Sint-Vituskerk in Bussum
Jump to: navigation, search

St. VituskerkDe Sint-Vituskerk in Bussum was een katholieke kerk die in 1982 werd gesloten. Deze neogotische basiliek werd gebouwd rond 1884 naar een ontwerp van architect Pierre Cuypers die zijn ontwerp baseerde op de Broederenkerk in Zutphen. In tegenstelling tot de kerk in Zutphen werd er een kerktoren toegevoegd, een kopie van de toren van Eemnes-Buiten. Een paar jaar later gebruikte Cuypers de Broederenkerk nogmaals als voorbeeld, nu voor zijn ontwerp van de St. Jozef in Groningen.

De kerk werd in 1988 deels verwoest door een brand. Daarna werden er appartementen gerealiseerd in het gebouw.

In Hilversum is ook een St. Vituskerk, tevens ontworpen door Cuypers

[majke]

St. Janskerk (Schiedam)

De St. Janskerk of de Grote Kerk in het centrum van Schiedam is een driebeukige hallenkerk en werd gebouwd op de plaats waar in de 13e eeuw al een kerk heeft gestaan. De bouw van de huidge kerk werd in 1335 begonnen.

In 1425 bestond het kerkgebouw uit het huidige middenschip met het vijfhoekig gesloten hoogkoor, het rechthoekig gesloten noord-of vrouwenkoor, de toren en een zuidkoor, voorloper van het huidige koor.

Bij de grote Schiedamse stadsbrand van 1428 werd de kerk deels vernield. Het herstel werd gebruikt om de kerk uit te breiden, onder andere bouwde men er bij de noorderzijbeuk, de huidige waag.

In 1434 werd de Lidwinakapel tegen de zuidmuur van het huidige middenschip gebouwd.

[majke]

De Dijkmolen"

In 1391 wordt de Ommedijkse polder, die later Dijkpolder zou worden genoemd, bedijkt. Voor de bemaling van deze polder werd een molen gebouwd, die tot 1606 "Kostverloren" werd genoemd. In 1611 is dit veranderd in "Dijkmolen". Ingrijpend herstel vond plaats in de jaren 1642 en 1653. Nadat in 1670 nogmaals een grote restauratie aan de molen heeft plaatsgehad, is de molen in 1718 door de huidige vervangen. De uit 1879 daterende wateras is afkomstig van de molen van de "Aalkeetbinnenpolder". De molen is in de jaren 1934-1959 verdekkerd geweest en daarna weer uitgerust met "oud Hollands tuig" Ook in 1968 vonden herstelwerkzaamheden plaats: de romp werd van nieuw riet voorzien en het woongedeelte verbouwd. In 1982 zijn de uit resp. 1876 en 1879 stammende "potroeden"vervangen door twee gelaste stalen roeden. De oude roeden bleken overigens uit twee buitenroeden te bestaan. Ook in de kap is in 1985 het nodige vervangen. Zo zijn de voeghouten, de busbalk, penbalk, windpeluw en voorkeuvelens vernieuwd. Nieuwe staven van pokhout zijn in 1987 in het bovenschijf aangebracht. Staartbalk en de lange spruit dateren van 1990.

Op 19 februari 1993 tijdens een bui sloeg het zeil dermate hard tegen de hekkens, dat de bovenste 19 heklatten afbraken en een aantal ervan over de Molenweg en de Zuidgaag vlogen en er zelfs een paar in de Commandeurspolder in het weiland stonden. Dit had tot gevolg dat binnenroede in 1993 en de buitenroede in 1994 opnieuw opgehekt werden. De veldmuren van de molen zijn in 1995 ontdaan van de witte kalklaag, uitgehakt/geslepen, en opnieuw gevoegd. Onder de kalklaag kwamen zulke mooie ijsselsteentjes te voorschijn dat de muur niet meer is gewit. In mei 1996 zijn aan de regenzijde vier nieuwe kuipstukken aangebracht en tevens de koppen van vier achtkantstijlen, welke behoorlijk ingerot waren, uitgehakt en aangestort. Ook in 1997 werd er aan de molen gewerkt: dit betrof het vervangen van de korte spruit en drie van de vier schoren. De afgelopen jaren is er ook weer regelmatig onderhoud uitgevoerd: er is een nieuwe voering voor de vang aangebracht, het achtkant is van een nieuwe laag riet voorzien (over de oude laag), In 2004 is er op het bovenwiel een nieuwe velg en een nieuwe gang kammen aangebracht. Tevens zijn de staven in het onderschijfloop gedraaid. Voor de komende tijd staat het restaureren van het metselwerk van de waterlopen en krimpmuren en het vervangen van het scheprad op het programma. De molen wordt bewoont door de molenaar en zijn gezin en doet nog dienst als hulpgemaal van de Dijkpolder

[majke]

"De Drie Lelies"

Sedert ruim twee eeuwen vormt de ronde stenen korenmolen "De Drie Lelies" samen met poldermolen "De Dijkmolen" een uniek molenduo aan de Molenweg ten noorden van het dorp Maasland. Eigenlijk was het een molentrio, want tot 1893 stond schuin tegenover "De Dijkmolen" de poldermolen van de Commandeurspolder. Boven de toegangsdeur aan de wegzijde van "De Drie Lelies" zit een prachtige gevelsteen. Deze toont een wapenschild met drie gestyleerde lelies met daaronder de tekst

DEN EERSTE STEEN
GELEYT OP DEN 4 MEY
DOOR TEUNTJE VAN DER LELY
A: V:D: LELY
ANNO 1767

Het voornaamste werk van deze molen was het malen van veevoer voor de veeteelt in de omliggende landerijen. Langzamerhand raakte door diverse

oorzaken de molen meer en meer buiten bedrijf, zodat in de vijftiger en zestiger jaren, de molen alleen nog als pakhuis gebruikt werd. In die tijd was de molen eigendom van de molenaarsfamilie Roels. De molen kwam langzamerhand zodanig in verval, dat een grote restauratie noodzakelijk werd. Om die reden ging molenmaker H. van der Loo uit Kethel in de jaren 1972 - 1974 aan de slag om de molen weer maalvaardig op te leveren. Uitwendig waren de grootste klussen het volledig herstellen van het muurwerk, dat voornamelijk aan de regenzijde zeer slecht was, het vernieuwen van het wiekenkruis en het steken van een nieuwe staart. Ook verdwenen bij deze gelegenheid de gietijzeren ramen, die niet origineel waren : die ramen werden weer vervangen door de oorspronkelijke houten raamkozijnen, terwijl ook inwendig nog het nodige gebeurde. In die periode ging de molen weer terug naar de nazaten van de bouwheer van de molen, de familie van der Lely. In de eerste jaren na de restauratie was de molen dan ook weer regelmatig in bedrijf te zien. Het was de van oorsprong uit Groningen afkomstige mulder L. Noordhof, die de molen voor het malen van tarwemeel had ingericht en met deze molen weer een klein bedrijfje wilde opstarten. Door diverse omstandigheden en na het overlijden van deze energieke molenaar in 1985, kwamen aan deze activiteiten een einde en staat de molen stil

[majke]

Sint-Gummaruskerk (Lier)
Jump to: navigation, search

Toren van de Sint-Gummaruskerk in LierDe Sint-Gummaruskerk in Lier (Provincie Antwerpen, België) is een Brabants-gotische kerk die dateert uit de 14e, 15e en 16e eeuw. Verschillende leden van de familie Keldermans evenals Herman en Domien de Waghemakere behoorden tot de bouwheren.

Op 20 oktober 1496 werd er het huwelijk van Filips de Schone en Johanna van Kastilië ingezegend.

Eenmaal per jaar wordt het reliekschrijn van de Heilige Gummarus, dat in de 17e eeuw van gedreven zilver werd gemaakt, meegedragen in een processie door de straten van Lier

[majke]

Kapel van Onze-Lieve-Vrouw ter Nood.

(foto : St-Amands,monumenten)

Mariadevotie te Sint-Amands

Deze kapel,ook bekend als het Boonhofkapelletje,zou door haar ligging mogelijk teruggaan op de hofkapel van het Reyseghemhof,in vroegere tijden de grootste hofstede van Sint-Amands.In 1874 is er een vermelding over het kapelletje en Petrus Seghers.De huidige kapel uit 1875,in neoclassisitische stijl is illustratief voor de talrijke veldkapellen in Klein-Brabant.
De ommegang met keramieken (zeer mooi trouwens) die in 1985 rond de kapel werd geplaatst stelt taferelen voor, verbonden aan de litanie van Maria en stelt hetvolgende voor : ivoren toren - Koningin ter hemel opgenomen - spiegel der gerechtigheid - deur des hemels - troosteres der bedroefden - behoudenis der zieken - moeder van kristus - zetel der wijsheid.Het beeldje in de kapel is een Piëta.

De kapel werd in 1992 gerestaureerd en tientallen jaren onderhouden en verzorgd door de familie Alfons Van Der Vreken X Louisa Brusselmans (in de volksmond gekend als "tante Wis")

[majke]

Molen van Cadzand
Wie Cadzand vanuit zuidelijke richting nadert zal
worden getroffen door de schitterende contouren van
het dorp.
De toren van de 13e eeuwse kerk en de bergkorenmolen
Nooitgedacht vormen daarbij de hoogtepunten

Windmolens zijn dikwijls beeldbepalend in het landschap.
De bergmolen van Cadzand torent monumentaal boven zijn
omgeving uit en is als zodanig in de wijde omgeving te zien.

Deze bergkorenmolen, een zogenaamde bovenkruier, werd
in 1898 gebouwd, nadat zijn voorganger, een staakmolen met
de naam 'De Kat', in 1897 bijna volledig was afgebrand.




Brand bleef ook de huidige molen niet bespaard. Op
12 februari 1974 sloeg het noodlot toe. De dorpelin-
gen werden in de avonduren opgeschrikt door een
felle uitslaande brand. De schade was aanzienlijk.

Om de molen te herstellen werd deze door de daarvoor
opgerichte Stichting Molenbehoud West Zeeuwsch-
Vlaanderen van een particulier aangekocht.
Op 14 mei 1977 werd de molen feestelijk heropend.

[majke]

"De Vos"
Aan de noordzijde van de provincialenweg Steenbergen - Sint Philipsland, aan de rand van de voormalige gemeente Nieuw-Vossemeer, staat aan de Rijksweg 51 op een lichte verhoging een witte ronde stenen korenmolen uit 1714. Dit bouwjaar staat zowel vermeld op de deels leesbare stichtingssteen als op de fraai tuitgeschulpte groene baard met witte bies. Op de baard staat tevens de molennaam De Vos, waarvan alleen A. de Wit, C. Zeedijk en A. Baauw bekend zijn als eigenaren.
Zij maalden voorheen beroepsmatig met twee koppels 17er kunststenen en een sleepluiwerk om de zakken graan in de molen te hijsen en vervolgens tot meel voor de bakkers en veevoer voor de boeren te malen. Vlakbij de molen staat nog een mechanische maalderij met gloeikopmotor.
De stalen roeden hebben een vlucht van 24 m. Dit Oud-Hollands opgehekte wiekenkruis is door een gietijzeren bovenas uit 1909 gestoken. Onder de met dakleer beklede kap met venster is een Engels kruiwerk aangebracht. Met de kruibok onderaan de houten staart wordt dit kruiwerk in beweging gezet. De oorspronkelijke Hollandse stutvang is vervangen door de huidige ijzeren hoepelvang die met de achter uit de kap stekende vangstok, in rood- wit- en blauw uitgevoerd prinsjeswerk, wordt bediend.
De molen is sinds 1963 als maalbedrijf buiten bedrijf. In de jaren zeventig is meerdere malen het restauratieplan herzien, waardoor het nodige herstelwerk steeds werd uitgesteld.
De in 1980 gerestaureerde molen staat s avonds fraai verlicht in de schijnwerpers.