Vesselin schreef:
Ik stel het boek van Sheldrake voor omdat ik het belangrijk vind.
Maar als niemand anders het leest ben ik er vet mee.
Ik kan er ook niet aan doen dat gij zo een rappe zijt. Ik ben Alva Noë nog aan 't lezen, dat boek waarvan gij een tijd geleden vondt dat iedereen hier het moest lezen. Een week van uw patatten gegeven omdat niemand wou volgen. Nu lees ik het en geeft ge geen antwoord op mijn commentaar!
Dat forum hier is er niet ten dienste van jou, hé. Ge had beter voor onderwijzer gegaan i.p.v. in een koor te gaan zingen. Dan had ge permanent met uw vingerke omhoog kunnen staan: "En nu allemaal goed luisteren naar mij, hé".
Maar laat maar zitten, mijn conclusies omtrent Noë heb ik al getrokken. Na een blz of dertig viel mijn frank dat ik het al gelezen had vroeger, maar op zeker ogenblik dichtgeklapt en opgeborgen: teveel onzuivere redenering, onduidelijke zinnen, twijfelachtige conclusies en kwakkels.
Blz. 73 schrijft hij:
In dit boek bepleit ik dat we bewustzijn niet moeten beschouwen als iets wat zich binnenin ons afspeelt. De geest van de bacterie bestaat niet uit iets wat in verband staat met de wijze waarop ze intern gestructureerd is. Die geest staat eerder in verband met de wijze waarop de bacterie actief is ingebed in haar omgeving en daarmee harmonieert.
De geest van een organisme heeft dus niets te maken met de interne structurering van het organisme!!! Jawatte.
Ik ben geen specialist, heb alleen redelijk wat neuro-litteratuur verslonden. Maar m.i. is de geest op zijn minst zeer sterk door de interne structuren van het organisme bepaald, structuren die op hun beurt beïnvloed worden door allerlei vormen van interne en externe communicatie, het laatste via de zintuigen.
De discussie of een bacterie al dan niet een geest heeft laat ik dan even terzijde.
Er bestaan interne correlaten van het bewustzijn. Alleen schepselen met geschikte hersenen kunnen bepaalde ervaringen hebben, en gebeurtenissen in het bewustzijn corresponderen ongetwijfeld met neuronale gebeurtenissen. Maar er bestaan ook externe correlaten van het bewustzijn. Bewuste wezens hebben een wereld om zich heen, juist in de mate waarin de wereld die zich aan hen voordoet geladen is met waarde: Suiker! Licht! Seks! Familie! De geest van de bacterie bestaat uit haar vorm van betrokkenheid bij en aanpassing aan de wereld om haar heen. Haar geest is haar leven.
De geest bestaat niet uit iets wat in verband staat met de wijze waarop ze intern gestructureerd is, maar alleen schepselen met geschikte hersenen kunnen bepaalde ervaringen hebben, en gebeurtenissen in het bewustzijn corresponderen met neuronale gebeurtenissen. Sorry, maar hier moet hij mij toch een en ander uitleggen; voor mij rijmt dat niet.
En dan volgt plots de eindzin "Haar geest is haar leven". Vanwaar die conclusie en wat wordt met 'leven' bedoeld?
Al even duidelijk als de zin die ik je al eens doorgaf: "Het is volkomen onduidelijk of resultaten van een hersenscan ons er ooit van zouden kunnen of moeten overtuigen dat onze dochter niet meer leeft, vooral wanneer ze in ieder geval schijnbaar op geluiden en aanrakingen reageert."
